Nieuw slaafje bood zich aan (deel 2)

Geplaatst door: smf op 03-01-26

Dit verhaal is opwindend op zich, maar het goed te begrijpen, lees eerst deel 1, met titel ‘Nieuw slaafje bood zich aan’. Samengevat: ik had een jonge kennis in een bar opgepikt, een getalenteerd beginnend slaafje. Na geil spel in een bos, nam ik hem naar huis mee.

Ik reed met die prachtige jonge kennis naast me in de auto. Hij bleek een natural born slaafje te zijn. Hij was onderdanig, timide. Hij was ook poedelnaakt. Zijn kleren lagen in de kofferbak. Ik wreef over zijn dij. Een lichte siddering, maar hij liet het toe. Natuurlijk. 

Na een tijdje:

‘Het had je flink opgewonden he, naakt in het bos.’

‘Ja, Meester’.

‘Vertel’

‘Compleet machteloos, Meester. U vraagt niets, U doet wat U wil.’

‘Zo is dat.’

‘Foto’s wilde ik eerst niet. Dacht ik... maar U deed het toch. U gebruikt uw macht, dat voelt goed.’

‘Ik denk dat je meer en harder wil?’

‘Misschien wel, Meester.’

‘Ik weet wat je nodig hebt. Als het heftig wordt, dan mag je Oranje of Rood gebruiken als stopwoord, maar ik reken erop dat je me vertrouwt.’

‘OK Meester…. Ik vertrouw U.’

Deze jongen had stevige kicks nodig, speciale dingen, spanning, vernedering, dat had ik snel begrepen. En ik had nog wel een paar ideeën.

We kwamen aan een klein bos, niet ver van mijn huis. Ik reed een wegel op, een kort stukje van de straat weg.

‘We gingen toch naar uw huis rijden, Meester?’

‘Dat klopt. Maar ik moet nog wat dingen klaar zetten en zo. Dat snap je toch?’

‘Ja Meester.’

‘Blij dat je het begrijpt. ’

‘?’

Ik stapte uit de auto, en trok hem er ook uit.

‘Dit bospad wordt in de richting door het bos over een kleine kilometer of zo een straat. Altijd rechtdoor. Mijn huis is het derde aan de linkse kant. Ik zet het tuinhek open. Loop naar achteren en wacht op het terras. Ik merk wel dat je er bent.’

‘Maar Meester...’

‘Juist ja, ik vergeet wat, moment.’

Ik pakte stalen boeien en klikte zijn handen vast op zijn rug.

‘Beter zo?’

‘Liever niet, Meester.’

‘Sinds wanneer hebben slaven te ‘lieveren’? He?’

‘Wat als...’

‘Niks van. Er is niemand, en als er iemand is, dan spring je maar even tussen het struikgewas. Begrepen?’

‘Ja, Meester.’

‘Luister goed. Ik rij nu naar huis. Als ik jou ten laatste over een half uur niet vindt op mijn terras, dan ga ik slapen?’

‘Dat snap ik Meester.’

‘Akkoord dan?’

‘...Ja Meester’

‘Vertrek maar.’

Ik stapte in de auto en liet hem achter. Zodra ik weer op weg was, belde ik Boris, een maat en speelkameraad van mij. Ik kende hem goed, hij ging nooit vroeg in bed. Dus vroeg ik hem of hij geen zin had eens lekker gepijpt te worden door een jong slaafje. En misschien meer. Ja dus, hij kon niet wachten. We spraken af dat hij over een uurtje bij mij zou aanbellen.

Eens thuis had ik niet eens zoveel te doen. Een paar spullen klaar leggen in de speelruimte, meer niet. Al snel hoorde ik zacht geluid, de bewegingsdetector op het terras deed zijn werk, de verlichting sprong aan. Het idee hoe hij daarvan moet geschrokken zijn, gaf me een sadistisch genoegen. Ik keek een beetje verdekt door het raam. Hij had zich niet laten intimideren. Daar stond hij, open en bloot, wat rillend natuurlijk. Maar zijn pik in volle glorie.Ik liet hem nog even wachten, rustig genieten, allicht ook voor hem. Dan opende ik de deur.

‘Kijk me niet aan. Kop naar omlaag!’

Hij gehoorzaamde onmiddellijk.

‘Omdraaien.’

Ik liep naar hem toe en blinddoekte hem.

Het was een zomernacht, koud had hij het niet, maar toch kon ik niet laten hem te knuffelen.

Mijn pik, nog verborgen in mijn jeans, tegen zijn zij wrijven en zijn kont. Ik liet hem met zijn handen mijn kruis aanraken. Het leek een toegift, maar ik vond het lekker, natuurlijk. Het is wel een slaaf, maar ook met een slaaf mag je af en toe teder zijn, toch? Niet te lang natuurlijk.

‘Je hebt het goed gedaan. Hoe ging het?’

‘Spannend, Meester, zo alleen... Maar ik vertrouw U, ik voel uw macht… angst en opwinding.’

‘Je wil meer he?’

‘Het is vernederend Meester’

‘Dus?’

‘U beslist, Meester… Dank U’

En nog geen 10 seconden later, haastig:

‘Gebruik me alstublieft, Meester, alstublieft.’

Hoog tijd om hem naar mijn speelruimte te brengen. Die is niet luxueus of zo, daar hou ik niet van, het is eerder een ruim maar ruig berghok met bakstenen muren, een deur naar de tuin, zware haken aan de muur, een doos met touwen, boeien, klemmen enz. En als extra een soort schandblok.

Snel had ik hem rechtopstaand tegen de muur vastgemaakt. Armen zijwaarts gestrekt, poten in spreidstand. Voeten ook. Nog steeds naakt natuurlijk, en geblinddoekt. Ik bond zijn kloten af, zodat ik er wat kon aan ophangen. Niet te veel, een halve liter flesje, meer niet. Met de vingers zijn tepels bewerken hielp, maar een paar knijpers zijn leuker om te zien.

Ik nam wat afstand, en zette er een lichtspot op. Zijn pezig lichaam was in al zijn glorie te zien, zijn spieren gespannen. Het was perfect. Of nog niet helemaal. Ik pakte een hoofdtelefoon met stevige techno muziek, niet te luid, maar toch: veel zou hij niet meer horen. Toen ik dat deed, werd hij wat zenuwachtig.

‘Wat gaat U doen, Meester?’

‘Zwijgen, slaaf.’

‘Ja maar mag….’

‘Mond toe zei ik…’

‘Ja, Meester, maar...’

Die jongen ging te ver. Als ze niet willen zwijgen, kan een knevel kan helpen. Of een bit, ook altijd mooi. Toch maar een knevel…Het was ook een ideaal moment voor een paar foto’s.

De bel van de voordeur. Het was mijn makker Boris. Ik gebaarde hem van stil te zijn, maar hij kon toch niet laten te fluisteren:

‘Is hij er nog’

Nu ja, de hoofdtelefoon was er ook nog, hij hoorde toch niet veel.

‘Jazeker. ‘

‘Is het die van in de bar eerder vannacht ?’

‘Ja, die’.

‘Lekker was die. Pijpt hij goed?’

‘Ik richt hem af maar hij heeft talent. Rustig aan geraak je ver met hem.’

‘Prima, waar is hij?’

Toen we in de speelruimte kwamen, keek mijn makker zijn ogen uit. Van ver af, van dichterbij, de slavenkop, het lijf, de kloten, de pik. Ik denk dat hij zijn goedkeuring gaf.

‘Mag ik?’ fluisterde hij.

Ik gebaarde dat hij zijn gang mocht gaan.

Hij liet er geen gras over groeien en kleedde zich onmiddellijk uit. Dat deed ik meestal pas als het echt nodig was, ik vind gekleed versus naakt wel extra opwindend, hij blijkbaar niet, hij is meer van de directe aanpak. Ruw begon hij ons slaafje te betasten. Overal. Ondanks het gewicht werd de pik snel hard. Zo ken ik hem ondertussen.

Het was tijd om de knijpers van de tepels weg te halen. Het slaafje had niet zo veel ervaring, en iedereen weet dat knijpers op de tepels snel venijnig kunnen worden. Op dat moment pas had hij door dat ik niet meer alleen was, en dat twee geilaards hem aan het bepotelen waren. Een schrikreactie, heel kort, dan was het duidelijk dat hij er niet minder heet van werd. Integendeel, hij kronkelde hevig van genot. Ik besloot ook de hoofdtelefoon weg te halen, die zat toch in de weg.

Daarna ook de knevel.

‘Dank U Meester.’

‘Goed zo. En zeg ook netjes dankuwel tegen mijn vriend die hier is om samen pret te maken, OK?’

Hij knikte van ja.

‘Niet knikken. Zeggen. Of beter, smeek hem om je stevig aan te pakken. Kom op.’

‘Ja Meester…. Meneer, mijn Meester levert mij aan U over. Pak me aan zoals U wil, alstublieft, meneer.’

Boris antwoordde niet met woorden, maar pakte hem bij de kloten en trok hem hard omhoog en dan weer omlaag. Gekreun en gezucht maar ook geilheid.

We maakten hem los en duwden hem op de knieën. Hij kreeg het voorrecht mijn ballen te likken, en die van mijn maat. Dan lieten we hem pijpen, en af en toe stevig in de bek rammen.

Ik kon zo klaarkomen, maar dat wou ik nog niet. Tijd genoeg toch.

‘Hoe zit het met je kont, ventje?’

Dat was Boris.

‘Goed, Meneer.’

‘Beschikbaar dus?’

‘Wat U wil, Meneer.’

Tijd om mijn schand-blok te gebruiken. De slaaf met zijn poten open, voorovergebogen, kop en polsen in de openingen die daarvoor voorzien waren. Overal beschikbaar.

Weer wat tijd om hem te bepotelen. Dan pakte Boris wat glijmiddel en plantte zijn pik zonder veel poeha in de slavenkont. Een korte kik, meer niet, dan gekreun van beide zijden.Ik van mijn kant gebruikte tegelijkertijd zijn bek en liet me verwennen door zijn natte tong.Het was super. We spoten bijna gelijktijdig, ik had net op tijd terug getrokken want ik verkoos om het sperma van het mooie gezicht te zien druipen.

Een half uurtje later zaten we met zijn drieën wat na te praten in de zitkamer. Boris en ikzelf elk in een fauteuil en slaafje op de grond. Naakt natuurlijk, onderscheid blijft. Overigens zaten zijn kleren nog in de kofferbak van mijn auto.

Mijn nieuw slaafje dankte ons uitvoerig en nederig. En hij vroeg of hij later nog eens iets voor mij kon betekenen. Daar moest ik niet lang over nadenken.