Bart 01 - Het touwtje

Geplaatst door: arne4691 op 01-03-26

Beste lezer,

Dit wordt weer een lang verhaal, gelijkaardig als Jelle wat ik eerder publiceerde. Laat weten of je het kan smaken. Het motiveert om verder te gaan.

Het touwtje

Ik was 19, Bart 18, we sportten samen. Op dinsdag liepen we een parcour van zo’n 8 km en die week pushte hij om op donderdagavond samen te gaan zwemmen.

Zijn broer was gay in een tijd waar dat nog niet zo aanvaard was, hij niet. Hij had een vriendinnetje. Ik was single en nog totaal groen achter mijn oren.

Er had steeds een vreemde spanning gehangen tussen ons. Hij maakte zich er vrolijk om dat ik nog geen seksuele ervaring had. Later pas besefte ik dat hij me uitdaagde.

Hijzelf had het lichaam van een turner, mager, maar niet té, pezig, mooi in balans. Ik was molliger, lichter gespierd dan hij, iets groter. Ik wou het lijf wat hij had, maar wist dat het niet kon. Zoiets is grotendeels aangeboren, hij at als een dijkendelver en kwam geen gram bij, ik moest opletten wat ik deed. Hij was fier op zijn lijf, ik niet. Ik had hem tot dan alleen in loopoutfit gezien. Hij droeg meestal een nauwsluitend shirt waarin zijn mooie lichaam tot zijn recht kwam, ik droeg iets losvallends. Je pronkte niet met je lichaam bij ons thuis.

Hij kwam uit een volledig ander nest. Zijn ouders waren open, gaven hem vrijheid, zetten geen druk omtrent studies en benadrukten de oude wijsheid “een gezonde geest in een gezond lichaam” . Voor de mijne was dat lichaam totaal onbelangrijk, ijdelheid zelfs. Goed studeren, dat was het enige.

Bij ons kwam je niet zomaar met vrienden over de vloer. Je moest ze bij mijn ouders introduceren. Dat was niet de gesproken wet, maar in realiteit kwam het daar op neer. Ze wilden exact weten met wie we omgingen, wat hun ouders deden, of we studiemakkers waren en ze stelden steeds vragen. Kwamen ze bij ons over de vloer dan werden die vragen ook op hen afgevuurd, iets meer sluiks, maar toch voelde het voor sommige vrienden intimiderend aan.

We hadden thuis geen douche, enkel een bad dat op zaterdagochtend gebruikt werd. Water was duur, kreeg ik te horen. Na elke loopsessie waste ik me aan de wastafel in de badkamer.

Toen ik daarover klaagde stelde Bart voor om bij hem thuis te komen douchen na het sporten. Ik sloeg het af. Het paste niet in mijn referentiepatroon. Ik dacht dat hij het voorstelde uit beleefdheid, water was immers duur en zijn ouders gingen er vast niet mee akkoord. Stel je voor, een vreemde in huis die dan nog eens zou komen douchen. Thuis zagen we elkaar nooit naakt, laat staan dat je een wildvreemde naakt in je huis zou willen hebben.

Ik betrapte me er wel op dat ik ‘s nachts in mijn bed fantaseerde hoe het zou zijn om toch in te gaan op zijn aanbod. Ik zag Bart nog nooit naakt, maar ik werd wel geil als ik me er een voorstelling van maakte. Zouden we samen in de badkamer zijn, naakt? Ik vermoedde van wel want ik voelde dat hij veel minder remmingen had dan ik. Hij sprak over zo’n dingen alsof het de normaalste zaak van de wereld was. Eens had hij gemerkt dat dit voor mij moeilijk was. Had ik een rode kop gekregen nadat hij (niet opschepperig) vertelde over zijn avontuurtjes met zijn vriendin? Ik weet het niet. Zijn openheid tegenover mijn remming was aandoenlijk toe hij vroeg “te veel informatie voor een maagd?”.

“Euh … nee … nee, zeker niet!” stotterde ik “Ik leer bij” zei ik naar waarheid.

En toen gingen we zwemmen. We stelden onmiddellijk vast dat we de verkeerde avond hadden gekozen. Door de venster aan de kassa zagen we dat het bad voor de helft in banen was getrokken en er waren heel wat dezelfde sporttassen. De banen waren gereserveerd voor de zwemclub.

Toen we aan de omkleedcabines kwamen was er haast niets vrij. Bart verdween in een familiecabine. Ik had van thuis al mijn zwembroek aangetrokken en hoefde dus geen cabine te gebruiken. Ik wachtte tot hij terug zou verschijnen.

“Wat duurde dat toch lang” dacht ik toen ik plots “Shit” hoorde. Zijn deurtje ging open en wenkte me naar binnen.

Een ogenblik blokkeerde ik, keek snel of iemand op me lette en ging de schemerige cabine binnen. Voor het eerst stond ik met zo weinig om het lijf naast hem. Enkel een kleine donkerblauwe speedo bedekte zijn prachtig lichaam. Bedekken was het juiste woord, want de vorm van zijn slappe pik en zijn strakke billen waren duidelijk te zien.

Hij wriemelde aan de band van zijn zwembroek en sakkerde.

“Ik deed thuis mijn lenzen uit en nu is het koordje in de voering verdwenen. Ik zie niet goed genoeg om het terug te vinden. Help me!”

Omdat het koordje aan de binnenkant zat draaide hij de band binnenste buiten en trok het naar me toe waardoor hij zonder gène inkijk bezorgde in wat de Speedo hoorde te verbergen. Hij trok het nog verder open en wees tot waar het koordje wellicht weggekropen was.

Ik kon het niet helpen, maar ik keek niet waarheen hij wees. Mijn ogen lockten ongewild op de slappe pik die zich, in het de schemerige licht van de cabine, aftekende tegen het zwart kroelend schaamhaar en de donkere speedo.

Ik had erover gefantaseerd en plots gebeurde het, in een totaal onschuldige setting. Het was duidelijk dat Bart dit doodnormaal vond, maar ik zag voor het eerst in mijn leven een echte jongenspik! Zeggen dat ik in chock was is misschien overdreven, maar veel scheelde het niet. Ik besefte dat ik staarde, maar kon het niet helpen. Ik weet nog dat ik hem mooi vond. Ik kan, zelf nu ik dit op schrift stel, moeilijk mijn gevoelens duidelijk omschrijven. Het was een heerlijke vorm van “to match information”.

“Hier zit het en daar moet het heen” wees hij “maar ik zie het niet”

Eindelijk kwam ik terug  tot mezelf en richtte mijn blik naar waar hij wees. Terstond nam hij mijn hand vast en bracht hem naar de band van zijn broekje.

“Hier, voel! Daar zit het!”

Hij begeleidde mijn vingers vervolgens langs de band naar het midden. Zijn pikzwart schaamhaar streelde langs de buitenkant van mijn vingers en even meende ik de warme zachte huid van zijn pik te voelen.

 “En door dit gaatje moet hij” en hij trok zijn broekje nog verder open om me het te laten zien. Het gaatje was nauwelijks te zien in de schemering, ter hoogte van zijn pik.

Toen ik van de eerste verbazing bekomen was liet ik mijn vingers dezelfde weg volgen tot ik het verborgen touwtje terug voelde.

“Dat is een eind!” Zei ik en ik hoorde hoe onstabiel mijn stem was.

Ik wriemelde eraan, trok zijn broekje ver genoeg weg van zijn lichaam om hem niet aan te hoeven raken, maar daardoor ontblote ik zijn pik nog meer. Ik zat in een onmogelijke positie want dit hoorde niet.

“Zo lukt het niet” zei hij ongeduldig. “Dat probeer ik al de ganse tijd. Je ziet niet wat je doet! Je moet door de knieën!”  en hij legde zijn handen op mijn schouders en drukte me naar beneden.

Ik gehoorzaamde.  De Speedo met zijn duidelijk afgetekende pik was nog geen 10 cm van mijn neus verwijderd. “De perfecte setting voor een blowjob” ging het als een bliksemschicht door me heen. Ik had nog nooit seks, maar pornosites waren me niet vreemd. De situatie was zo awkward. Ik wou niet kijken want ik wou hem niet shockeren, alhoewel ik meer en meer vermoedde dat hijzelf daar totaal geen moeite bij had.

Ik ging met mijn vingers weer in zijn broekje, de rand volgend, tastend: textiel, huid, het touwtje!  Ik probeerde het in beweging te krijgen maar dat viel niet mee omdat de Speedo rond zijn billen spande.

“Als het broekje uit zou zijn…” popte het op in mijn brein maar ik blokte die gedachte onmiddellijk af. Dat zou de situatie waarin ik me bevond niet verbeteren.

“Wacht” zei hij en duwde het broekje over zijn billen naar beneden, alsof hij mijn gedachten gelezen had. Het hing nu het los tussen zijn benen

Wordt vervolgd.