Bottom – Nacht in het Bos (volledig verhaal,
Geplaatst door: kyano op 28-03-26
Bottom – Nacht in het Bos (volledig verhaal,
De weg slingert zich door de heuvels terwijl ik door de Ardennen rijd.
Het is laat… later dan ik had gepland. De lucht wordt langzaam donkerblauw en de bossen langs de weg lijken steeds dichter te worden.
Mijn koplampen zijn het enige licht dat nog iets zichtbaar maakt.
Ik rijd al een tijdje zonder iemand tegen te komen.
Geen huizen. Geen tankstations. Alleen bochten, bomen en stilte.
Dan voel ik het. Een lichte schok.
Ik frons en kijk naar het dashboard, maar alles lijkt normaal.
Beeld ik het me in?
Maar dan gebeurt het opnieuw.
Dit keer harder. De motor begint onregelmatig te lopen.
Ik laat het gas iets los en luister. Het geluid klopt niet.
“Niet nu…” mompel ik zacht.
Ik probeer door te rijden, maar het wordt erger. De auto verliest kracht en reageert traag.
In de verte zie ik een kleine, verlaten parkeerplek langs de weg. Zonder veel keuze stuur ik erheen.
Ik zet de auto stil en probeer opnieuw te starten.
Niets. Nog een keer. Alleen een droog, weigeren geluid.
Ik zucht en stap uit. De lucht is koel en stil. Het bos om me heen lijkt eindeloos.
Geen licht. Geen beweging. Alleen ik… en het besef dat ik hier vaststa.
Ik loop om de auto heen. Alsof dat iets gaat helpen.
Maar diep vanbinnen weet ik al dat dat niet zo is.
Dan hoor ik in de verte een geluid. Een motor.
Ik kijk op en zie koplampen tussen de bomen. Langzaam komen ze dichterbij.
Bijna té langzaam…
Ik steek mijn arm op.
De auto nadert… remt… en stopt naast me.
Er zitten twee mannen in. Hun gezichten zijn half zichtbaar in het zwakke licht.
“Problemen?” vraagt de bestuurder.
“Ja,” zeg ik.
“Mijn auto is er ineens mee gestopt. Zouden jullie me misschien naar een dorp kunnen brengen… zodat ik ergens kan overnachten?
”Ze kijken elkaar even aan en glimlachen.
“Stap maar in. We hebben wel een oplossing voor je.”
Ik twijfel heel even. Moet ik dit wel doen? En stap dan toch in.
De deur valt dicht. Het geluid klinkt harder dan normaal.
We rijden weer weg.
In het begin praten we gewoon. Waar ik vandaan kom. Waar ik heen ga. Kleine, simpele dingen.
“Weinig mensen hier op dit tijdstip,” zegt de passagier.
“Dat merk ik,” zeg ik.
Hij kijkt me aan.
“Je moet hier weten waar je stopt…” zegt de passagier.
Deze locatie is een ontmoeting plaats voor mensen die sex hebben met elkaar,”
“Dus ik kan hier vast ook wel bij iemand overnachten,” zeg ik.
“Ja, wij waren hier dus juist net naar op zoek.
Je kan bij mij overnachten,” zegt de bestuurder.
Langzaam verandert de sfeer.
De blikken blijven hangen.
Ik glimlach licht.
“Kan wel. Wat willen jullie precies doen dan?” vraag ik.
“Het bos wordt alleen maar donkerder,” zegt de bestuurder zacht.
“Hangt ervan af,” zegt de passagier rustig.
Dan voel ik dat we afslaan.
Van de hoofdweg af, een smaller pad in. Niemand legt iets uit.
We rijden verder het bos in. Takken schrapen langs de auto. Het geluid klinkt scherp in de stilte.
Tot we stoppen. Midden in het niets.
“Je wilde toch geholpen worden?” zegt de bestuurder luid.
“Als jij doet wat wij jou zeggen, dan mag je met ons mee, zorgen we voor je, en kan je overnachten bij mij.
Morgen brengen we je terug naar je auto. Of… stap maar uit.”
Ik kijk even naar de deur.
Dan open ik hem. De lucht voelt kouder.
Ik besluit met hen mee te gaan en zeg: “Oké, als het niet te ver gaat, wil ik wel met jullie mee.”
“Geen zorgen, we zijn niet onaardig,” zegt de passagier.
“Oké, wat wil je dat ik nu doe dan?” vraag ik.
“Stap maar uit en loop dat pad op,” zegt de passagier.
“Rustig.” Ik stap uit en blijf even staan. “Loop maar, we laten je niet achter hoor.”
Ik loop. Het pad is smal en donker.
Mijn ogen moeten wennen.
Achter me hoor ik de autodeuren sluiten. Daarna voetstappen. Langzaam. Beheerst. Ze nemen de tijd.
“STOP.”
Ik blijf staan.
“Goed. Vanaf hier ga je niet meer nadenken,” zegt één van hen zacht.
Mijn ademhaling verandert.
“Je luistert gewoon.”
Een korte stilte.
“Begrepen?”
“…ja.”
“Precies.”
Trek al je kleding maar uit!
De mannen pakken ondertussen een sporttas tevoorschijn.
Ik begin me van boven naar beneden uitgekleden. En raak opgewonden. Me pik is ondertussen al goed stijf geworden.
Ook je schoenen en sokken,” zegt de passagier. En maakt de sporttas open. Hij haal er leren handboeien uit voor me handen en voeten. Met ook een blinddoek.
De bestuurder pak mijn kleding en stopt alles ik de sporttas.
Op je knie en hou je handen op je rug,” zegt de passagier.
Terwijl hij me handen en voeten vastmaakt. Komt de bestuurder voor me staan en haal zijn stijve pik uit zijn broek.
Mond open,” zegt die.
En doet hem rustig me mond in.
Laat maar zien wat je kan jongen.
Dan krijg ik de blinddoek om en pakt die me hoofd beet met 2 handen en neukt die me keel tot hij bijna klaar komt ook krijg ik een 2e pik waar ik aan zuig.
Wauw je kan goed zuigen man
Dan gaan me voeten los en helpen ze mij overeind
“Kom.”
We lopen terug naar de auto.
In de auto zegt niemand iets. Alsof woorden niet nodig zijn.
Ik voel me opgelucht. We rijden naar hun plek. De stilte in de autois niet ongemakkelijk, maar beheerst en dominant.
Bij het huis aangekomen stoppen ze de auto.
“Hier kun je overnachten,” zegt de bestuurder.
“En morgen regelen we alles met je auto.”
Ik stap uit, nog een beetje nerveus maar opgelucht.
Ze glimlachen nog een keer en zeggen:
“Kom mee, je bent welkom.
Ik knik en volg ze naar binnen. De spanning zakt langzaam.
De mannen zijn dominant… maar vriendelijk en beheerst.
Niet bedreigend, gewoon aanwezig.
De nacht voelt anders dan eerder. Ergens weet ik: dit is pas het begin van wat er nog GAAT gebeuren…
288 keer gelezen
Score: 6
(van aantal stemmen: 5)
Je moet eerst inloggen om te kunnen stemmen.