Le Club 15 - De Vlucht

Geplaatst door: arne4691 op 02-06-26

Ik deed teken naar de man dat het feest hier moest stoppen.Ik zou niet de derde worden, dat wou en kon ik niet. Toen ik dat liet verstaan  voelde ik gelukkig onmiddellijk zijn professionalisme. Hij knikte onmiddellijk en ik was er hem oneindig dankbaar voor.  

« When my partner comes, loosen the boy and take him with you to the bar. You get one from the house . His nickers are already their! »

Ik was bang hoe het publiek zou reageren maar hij gaf aan dat hij en zijn partner een showtje zouden opvoeren om het af te leiden.

Uiteindelijk kwam de man gereed, maar het had veel langer geduurd dan ik dacht. Ik had het vermoeden dat de jongen tegen dan niet meer op zijn benen stond, maar gewoon rechtgehouden werd door de omklemming van zijn borst.

Ik ging reeds een stap dichter en toen de man de jongen losliet ging hij effectief door de benen en bleef met gestrekte armen in de boeien hangen.

De man waarmee ik de afspraak had gemaakt ging onmiddellijk voor zijn vriend op de knieën zitten en deed het volgespoten condoom uit en toonde het triomfantelijk aan het publiek. Ondertussen maakte ik de jongen los en van zohaast dat gebeurd was begeleidde de man zijn vriend naar de boeien en werd hij vastgezet. Het publiek joelde terwijl ik met de jongen de gang naar de bar indook. Ik moest hem ondersteunen.

De bar was leeg en ik deed de jongen teken om te gaan zitten. Hij had mijn raad niet nodig want zijn benen trilden.

“Prachtig, dat showtje van jullie. Wat drinken jullie? Het is er eentje van de zaak. Dat hebben jullie wel verdient. We hadden nog nooit zoveel ambiance! » zei de barman glunderend.

Ik dacht na wat ik zou nemen, maar de jongen twijfelde geen seconde « een dubbele whisky » zei hij. Even trok ik de wenkbrouwen op en bestelde zelf een spuitwater.

De whisky kwam er, en het was meer dan een dubbele.

« Hier » zei de barman en overhandigde de slip van de jongen en twee verse handdoeken. Ik hield zijn slipje bij en legde de handdoek over zijn kruis.

 « U had niets bij hé meneer? »

Ik schudde nee. Even was ik beschaamd. Hoe ongemakkelijk was dit?!

Ik wou hier niet te lang blijven dralen want als het showtje stopte zou de bar zich wellicht snel vullen en ondertussen waren we voor dit publiek geen onbekenden meer. Ik had er geen zin in. Daarom dronk ik snel mijn watertje en tot mijn verbijstering zag ik dat de jongen zijn whisky al op had. Hij steunde op de bar en had de ogen gesloten.

Toen de barman zag dat ik aanstalten maakte om weg te gaan wees hij de douches en de kleedkamer aan. Toen hoorde ik gestommel en wist dat het showtje effectief afgelopen was. Ik nam de jongen bij de lenden en begeleidde hem onmiddellijk naar de kleedkamer.  Voor douchen was geen tijd meer.  We moesten hier weg.

« Toon je kastje! » vroeg ik.

Hij keek vertwijfeld en even vreesde ik dat hij het niet meer zou weten. Hij wees en ik vroeg “De code?”. Even keek hij verbaasd “van het slot” verduidelijkte ik. Hij murmelde wat. Ik verstond hem nauwelijks en probeerde. Het klopte, goddank.

Ondertussen lag de jongen compleet uitgeteld op twee zwartlederen kubussen en had de ogen gesloten. Ik deed hem de slip om en kreeg nauwelijks medewerking. Toen besefte ik dat we nog beiden onze halsband om hadden. Ik deed ze af, maar stopte die van de jongen in zijn zak. Het zou een blijvend aandenken zijn aan deze memorabele avond.

De vermoeidheid en de alcohol deden hun sloopwerk. Ik kleedde hem verder aan. Hij bleef gelukkig liggen toen ik mezelf aankleedde.

Ik begeleidde hem van de trap naar beneden terwijl hij zwaar op me steunde.

Pas toen we weer op straat stonden bedacht ik dat ik er geen idee van had waar hij heen moest. Ik probeerde hem aan te spreken maar dat lukte niet. Van zodra ik hem losliet zakte hij ineen. Ik liet hem zitten op het bordes, leunend tegen de voordeur van de club.

Ik tastte in zijn zakken en vond zijn portefeuille. Daarin zat tot mijn verrassing hetzelfde hoesje als ik had gekregen van het hotel. De keycard die er normaal in zat ontbrak.

Ik was blij dat we in hetzelfde hotel zaten. Dat maakte mijn opdracht eenvoudiger. Ik doorzocht verder zijn zakken, maar de keycard was onvindbaar.

Ik belde een taxi, vermeldde het adres en ging naast hem zitten om te voorkomen dat hij verder scheef zou zakken.

Vrij snel kwam de taxi opdagen. De bestuurder keek ons aan en even was ik bang dat hij ons niet zou meenemen, want het was duidelijk dat de jongen dronken was. Gelukkig hielp de bestuurder om de jongen in de wagen te krijgen. Hij stak me een kotszakje toe omdat hij wellicht bang was dat de jongen zijn wagen zou bevuilen.

Toen ik het adres van het hotel doorgaf vroeg de chauffeur fijntjes « En heeft meneer zich geamuseerd met de jongen in de club? » 

Zijn vraag trof me hard en ik voelde me beschaamd. « Ging wel. » antwoordde ik kort in de hoop dat het gesprek zou stoppen.

Toen we aan het hotel kwamen hielp de chauffeur de jongen uitstappen, wellicht was hij opgelucht dat zijn taxi netjes gebleven was.

Ik bedankte de chauffeur en betaalde terwijl ik de jongen ondersteunde.