Le Club 22 - Wakker?

Geplaatst door: arne4691 op 11-06-26

Zijn silhouet onder het witte laken, met aan de ene kant enkel het hoofd zichtbaar en aan de andere kant twee blote voeten. Het toonde niets en toch alles want het laken was dun. Het profiel van twee tepels op de brede borst, de nauwe taille en vooral de mooie ochtenderectie die de plaats van zijn pik aanduidde. De benen die iets uit elkaar lagen en de blote voeten die onder het laken uitpiepten, het maakte het beeld compleet. Zijn ogen waren vredig gesloten, de ietwat vrouwelijke lippen lichtjes uit elkaar. Het beeld was prachtig. Ik kon niet anders dan hem fotograferen, alhoewel ik het met een zeker gène deed. Het was alsof ik een deel van zijn identiteit stal. Na wat in de vorige dagen gebeurde leek dat idioot, maar toch kwam het in me op.

Het waren onze laatste uren samen en ik wou hem vereeuwigen. Deed ik het niet dan zou alles wat gebeurde als een droom zijn geweest. Ik wou een tastbare herinnering.

 Toen hij zich naar me toe draaide viel het laken van zijn schouder en werd een kleine bruine tepel en een deel van zijn licht gespierde borst zichtbaar en opnieuw liet ik mijn fototoestel klikken.

Zag ik een oog dat zich even opende? Ik was vrij zeker dat ik gelijk had. Zou hij het laken terug beschermend over zich leggen? Hij deed het niet, maar het leek of hij een kleur kreeg. Speelde hij een spel? Mooi, dan zou ik het meespelen.

Ik ging aan het voeteinde staan en trok heel zachtjes het laken dieper naar beneden tot zijn borst helemaal vrij was en ik hoorde een zachte kreun. Ik zag beweging onder het laken en ik vermoedde dat een hand beschermend naar zijn pik ging.

Hij wist wat ik aan het doen was! Moest ik ophouden? Ik deed het niet want vermoedde dat het spel ons beiden opwond. Ik liet mijn camera opnieuw klikken.

Hij draaide zijn lichaam terug en ging op de rug liggen en ik kon het profiel van zijn arm en hand volgen die nu over zijn pik lag. De erectie was niet meer te zien, spijtig. Ik hoorde niet meer de rustige ademhaling van een slaper. Ik had juist gegokt. Dit spel wond hem duidelijk op.

Mijn camera klikte opnieuw en ik trok zeer traag het laken verder naar beneden tot op het nauwste van zijn taille, net onder zijn navel. De striemen op zijn mooie huid waren volledig ontzwollen en enkel de rode lijnen waren nog zichtbaar. Ze leken korter geworden. Mijn camera klikte opnieuw.

Hij had een arm boven zich, waardoor het donkere okselhaar mooi contrasteerde met zijn blanke huid. Opnieuw kreunde hij. Zijn rood aangelopen kaken verraadden zijn gevoelens, en toch bleeft hij het spel verder spelen. Het moedigde me aan om niet te stoppen.

Ik trok het laken nog verder naar beneden tot zijn hand die over zijn pik lag vrijkwam. Hoe cute was hij, mijn beschaamde jongen. De camera klikte opnieuw want ook dat beeld was prachtig.

 Ik fluisterde. “Laat die wondermooie pik van je zien” en was benieuwd of hij zou doorgaan. Het kon ook dat ik door mijn vraag de betovering verbroken had. Ik hoopte dat ik hem juist inschatte want ik vroeg hem zijn intimiteit uit eigen beweging op te geven.

Hij aarzelde en zijn wangen kleurden nog roder. Even gaf hij een zachte kreun en legde toen aarzelend de beschermende hand er net boven, op zijn zachte buik.

“Goed zo! Prachtig! Laat los! moedigde ik hem aan. De bedeesde hand streelde nu zacht zijn gevoelige onderbuik en hij kreunde nu openlijk. Ik had hem waar ik wou. Mijn camera klikte. De jongen was een godsgeschenk.

Zijn prachtige pik was fier opgericht, zijn eikel priemde doorheen zijn voorhuid en droeg een parel voorvocht op de top. Het witte laken verborg nog net zijn balzak. Ik zoomde in op dit prachtexemplaar, op de iets donkerder prachtig dooraderde stam en op de duidelijke vorm van zijn eikel die nog bedekt was door de dunne voorhuid.  De camera klikte.

“Trek je voorhuid naar achter.” Fluisterde ik alhoewel ik het eigenlijk zelf wou doen, maar ik vond het belangrijk dat hij zichzelf aan me gaf. Ik wou doelbewust zijn subkant aftasten.