Le Club 25 - Slot

Geplaatst door: arne4691 op 14-06-26

We ontbijtten samen en zaten in een nisje waardoor we vrij konden praten. Ik had er nood aan. Ik voelde goed dat ik de voorbije dagen nog emotioneel aan het verwerken was. Het was een rollercoaster geweest van gebeurtenissen en gevoelens waardoor ik met vragen bleef zitten. De vragen hadden vooral te maken met mijn zelfbeeld. Was ik homo? Was ik submissive? Tot Le Club had ik me die vragen nog nooit bewust gesteld. Tot het begin van dit avontuur was ik een benieuwde jonge man geweest. Die ene beslissing om Le Club te bezoeken had echt alles veranderd.

We zaten naast elkaar aan de ontbijttafel en de wereld om ons heen dacht wellicht dat we zakelijke collega’s waren, op business trip. Ze moesten eens weten! Er was zoveel wat het oog niet kon zien!

Alhoewel we elkaar nog niet eens bij naam kenden waren twee mannen wellicht nog nooit intiemer geweest dan wij beiden. Als ik aan mezelf dacht was ik er zeker van dat geen enkele bezoeker van dit hotel na zijn verblijf méér veranderd kon zijn dan ik.

Mijn gevoelens waren toen als een wervelstorm, dankbaarheid, angst, onzekerheid, trots, schaamte, het tolde door mijn hoofd.

Ik zat naast hem, voelde me door zijn aanwezigheid geborgen, maar zei niets. Ik wou het erover hebben, maar wist niet waar te beginnen.

« Geen honger? » vroeg hij en ik ontwaakte uit mijn bedenkingen.

« Toch wel, reuzehonger zelfs » en opnieuw viel ik stil.

« Je halsband is af, je bent mijn gelijke. Als er iets op je lever ligt, shoot! »

Zijn woorden waren exact wat ik nodig had, maar toch bleef ik stil.

« Het was veel ineens hé? » probeerde hij.

Ik knikte overtuigend in de hoop dat hij zou verdergaan.

« Als alles wat je nu meemaakte effectief je eerste keer was, dan moet toch veel duidelijk geworden zijn? »

Zijn opmerking trof me midscheeps. Het kon effectief niet duidelijker zijn en juist dat zat me dwars.

Daardoor durfde ik te praten.

« Achter alles wat volgt plaats ik vraagtekens. « Ben ik homo? Ben ik bottom én top? Ben ik sub? Hou ik van extreme seks? » ik kan nog wat doorgaan. » en ik zweeg gespannen, wachtend op zijn reactie. Toen hij gewoon bleef luisteren ging ik verder: « Ik weet dat ik van alles extreem genoten heb, de vraagtekens mogen dus weg … ja toch? En toch is er die stem in me: dat ben jij niet! »

Ik zweeg want ik verbaasde mezelf door zo krachtig te verwoorden wat speelde.

« In al die rollen was je super! » zei hij en knipoogde. « Ze zijn op dat prachtige lijf van je geschreven. Je hebt er zoals je zelf zei ontzettend van genoten … en jij niet alleen. »

Even wachtte hij.

« Wat is nu je echte probleem? »

Hij zweeg terug en ik was uit het lood geslagen.

« Jouw probleem zijn de labels, top bottom, gay, straight, sub, dom, … , natuurlijk ben je dat niet. Je innerlijke stem heeft gelijk. Je bent veel meer dan dat, net als iedereen. De labels helpen wel om aan te geven wat je niet bent. »

« Je houdt van seks met een man, maar dat wil niet zeggen dat je niet van vrouwen kan houden. Je hebt de durf om jezelf over te geven aan de wil van iemand anders die je vertrouwt en die je zo totaal nieuwe kanten van jezelf leert ontdekken. Mensen kleven daarop het etiket sub … maar je ontdekte dat je niet de arme mishandelde jongen werd waarop de oude bok geilt.

Je geeft en neemt, of je nu een sub of een dom bent. De wereld is gelukkig zoveel complexer en vooral mooier dan sommige kortzichtige mensen denken. Je moet het meegemaakt hebben om het te weten.

Je maakte het mee, laat nu los. Laat los die domme labels, die bekrompen gedachten. Je hebt genoten en liet anderen genieten. What’s the point? Wie moet zich daarin moeien? »

Hij zweeg even en wist dat hij zijn punt gemaakt had.

« Ik vertrek binnen een uur en wellicht zie ik je nooit meer terug, maar weet dat je top bent. Niet het label! Je bent top, als persoon. Ik hou van je en zal je nooit vergeten. Het was een eer om dit avontuur met je te beleven! »

« Nu je aan één van de belangrijkste experimenten van je leven begonnen bent moet je voortdoen. Ontdek wat er te ontdekken valt op alle gebied.

Je bent nog jong en zeer nieuwsgierig en dat is goed, maar waak erover dat niemand je misbruikt. Zoek desnoods een goede meester, want die subkant heb je zeker. Zoek een meester die je respecteert en verder laat groeien. Je verdient het om in een veilige omgeving verder te ontwikkelen. Tot wat? Dat wordt nog wel duidelijk, maak je geen zorgen. »

Ik was ontroerd door wat hij zei en kon niets uitbrengen want ik had een krop in mijn keel.

“Waarom kan jij het niet zijn?” vroeg ik.

“We wonen te ver van elkaar” zei hij “en ik heb een vrouw die ik liefheb!”

“Hoe weet je dat we te ver uiteen wonen?” vroeg ik geschrokken.

“Je accent” zei hij “én je ID-kaart!”

“Mijn ID-kaart?”

“Toen je dronken was … ik moest weten waar je heen moest …”

My god, ik wist niets van hem en hij wist alles van mij!

“Hier” zei hij en overhandigde me een klein blaadje wat ik tot op de dag van vandaag nog heb. Er stond. “Als je ooit raad nodig hebt kan je me hierop bereiken!” En ik hoorde emotie in zijn stem. “Ik kan niet beloven dat ik alles weet, maar ik draag je diep in mijn hart en geef om je. Vandaar! Beschouw me als een beste vriend!”

“Ik ken niet eens je naam!” zei ik en ik hoorde wanhoop in mijn stem.

“Een naam is ook een label.”  weerde hij kort af.

Ik stak mijn hand uit en zei “Oyco, dat is mijn naam en ik ben er trots op. Het was ook voor mij een onvergetelijke ontmoeting”

“Oyco” mijmerde hij “had ik dus al gelezen, passend, een beetje eigenwijs … nog nooit eerder gehoord.”

“Ik hou je mailadres bij me en zal het wellicht nooit gebruiken, want ik ken mezelf.”

Ik aarzelde om het laatste onderwerp aan te snijden want ik vond het moeilijk. Hij las mijn zorgen en zei “Er is iets wat nog op je lever ligt. Zeg het, want ik vertrek.”

“De beelden van me  … ?” En ik kon verder niets verzinnen.

“Ik stuur ze je toe.” Zei hij plagend en zweeg toen.

“Worden ze openbaar gemaakt?”

Zijn antwoord verraste me. “Wil je dat?” Er was kortsluiting in mijn hoofd. My god! Ik had de vraag gesteld omdat ik bang was voor de beelden. Hij of iemand anders kon me ermee chanteren.

Nu vroeg hij uitdrukkelijk of ik … mijn pik was in geen tijd keihard! My god, hoe was dat mogelijk.

“Ik kan het zonder je identiteit te onthullen. Ze zijn machtig mooi! Ik herbekijk ze straks ophet vliegtuig.”

Even was hij terug Meester en ik zijn Sub.

“Kan ik je vertouwen?” vroeg ik en mijn oude ik verklaarde me gek.

“Wat denk je zelf?” vroeg hij.

Ik boog beschaamd mijn hoofd.

“Mag ik ze openbaar maken?” vroeg hij nu zelf en ik zei ja! Een gulp voorvocht maakte mijn slip nat.

Hij stond op en omhelsde me ten afscheid en ik bracht mijn lippen naar de zijne en we tongden voor het laatst en niemand zag ons. Een traan liep over mijn wang maar hij zag het niet.