2 Abou de verzorging

Geplaatst door: hansie op 16-06-26

Uit eindelijk bereikten we ons kamp. Ik leidde Abou naar de medische tent. Daar legde ik hem op de onderzoekstafel. ‘Ik ga je knie even goed verbinden’. Het t-shirt haalde ik van de knie af, maakte de wond schoon en bracht een schoon verband aan. ‘Abou, ik stel voor dat je nu op je bed gaat liggen zodat je enkel rust krijgt, ik zal de enkel ook wat hoger leggen’. Steunend op mijn schouder bracht ik Abou naar onze gemeenschappelijke slaaptent. Daar ging hij ging hij liggen op zijn bed. ‘Blijf lekker liggen, ik haal even wat eten, drinken en neem wat pijnstillers voor je mee zodat je straks rustig kunt slapen’.

Ik verliet de tent om na een twintig minuten weer terug te komen met eten en drinken. Samen aten en dronken we wat. Opeens realiseerde ik me dat Abou nog steeds in z’n zwemshort lag (ik ook trouwens). En ik zag ook dat er allerlei viezigheid van het bos op zijn lijf zat dus … ‘Abou, ik zal je even wassen’ zei ik. Abou gaf aan het niet hoefde maar ik als arts was het daar niet mee eens dus ik ging de tent uit om was-gerei te pakken. Toen ik terug kwam liet ik Abou op het bed zitten zodat ik met een washand zijn borst en rug kon wassen. Toen ik dat gedaan had gaf ik aan dat hij  weer moest gaan liggen en heel voorzichtig begon ik zijn linker voet en been te wassen te wassen.  Dat was zijn goede ben zonder verwonding.  Toen zijn rechtervoet en been. Ja… en toen moest toch echt de natte zwemshort uit. Ik hielp Abou erbij en voorzichtig trok ik de short over zijn niet gewonde linker enkel en daarna, heel voorzichtig over zijn gewonde rechter enkel. Ik liet hem op zijn zij liggen zodat ik zijn billen kon wassen. Mijn collega heeft een mooie set billen constateerde ik, heel stevig billen gespierd en bol. Ook even met de washand door de bilnaad. Daarna ging Abou weer op zijn rug liggen. Mijn washand had ik even uitgewrongen en opnieuw nat gemaakt. Ik pakt met mijn hand in het washandje zijn pik vast  en waste ook zijn goedgevulde harde zak. Met mijn andere hand schoof ik de voorhuid van zijn pik naar beneden om ook ‘het randje’ even mee te nemen bij het wassen, zo had ik het tenslotte in mijn opleiding geleerd. Maar voelde ik dat goed? Voelde ik echt zijn pik stijf worden? Er ging opeens een rilling door zijn lijf en een kreun ontsnapte hem. “O sorry.” zei ik. Ondertussen was Abou’s pik helemaal hard geworden en had ik zeker 18 cm mannenvlees tussen mijn vingers. ‘Ik merk dat je het niet akelig  vindt als iemand aan je pik zit. Ben ik de eerst man die je zo bevoelt Abou?’

“Nee, nee, Hans, dat is het niet. Ik ben het wel gewend dat er wel eens een andere man aan mijn pik zit, van jongs af aan is dat bij mijn stam heel gewoon. Mannen zitten aan elkaar, het hoort bij onze stam en onze tradities. Maar toch raak ik wel altijd snel opgewonden als een andere man mijn pik aanraakt. Het windt me op.’ ‘Tot welke stam, welk Afrikaans volk hoor jij dan Abou? Ik ken die traditie niet, heb nooit van gehoord’.  ‘Ik behoor tot de Himba’s, een volk in Namibië. Tot mijn 24 -ste heb ik daar gewoond, in een dorp. Pas daarna ben ik intern in de hoofdstad, Windhoek, medicijnen gaan studeren’.

Ik ging zitten op de rand van Abou’s bed en trok mijn hand terug en liet zijn pik los. Ik keek naar mijn collega assistent-arts Abou die daar met zijn gewonde been op z’n bed lag. ‘Wat een mooie man is het’, dacht ik. ‘Daar ligt een mooie donker bruine blote man, atletisch gebouwd. Met een prachtige erectie. Omdat we vorige week zijn verjaardag hadden gevierd wist ik dat hij 35 jaar was, 7 jaar jonger dan ik zelf ben. En deze mooie man raakt opgewonden als een andere man zijn pik aanraakt. Ik wist niet beter dat Abou thuis een vrouw en twee kinderen, een zoontje van 6 en een dochtertje van 5, heeft zitten. Zo vertelde hij dat toen hij twee maanden geleden ons medisch team kwam versterken…… En nu ligt die brave kerel hier in zijn volle glorie naast me…..

Ik voelde de hand van Abou om mijn hand, hij leidde mijn hand naar zijn pik. ‘Het voelde zo fijn wat je deed Hans, daardoor voelde ik mijn kloppende enkel helemaal niet meer!’

Ik pakte zijn half harde pik beet en kneed een beetje. Ja direct kwam de stijfheid weer terug. ’Fijn Hans!’