Eilanddagboek 3: Gesnapt tijdens naaktlopen

Geplaatst door: aardigeoudeman op 08-07-26

Met de kabelslot-uitdaging dwing je jezelf om naakt te lopen. Zodra je het slot dichtklikt kun je niet meer terug. Ook niet als je een groep mannen tegenkomt. Dit is deel 3 van mijn eilanddagboek. Je kunt de 5 delen van dit dagboek als afzonderlijke verhalen lezen, maar in de juiste volgorde kun je mijn avonturen volgen in de volgorde waarin ik ze heb beleefd.

13 april

Vandaag weer een lekker luie ochtend. Het was al 11 uur toen we eindelijk besloten om uit bed te komen en naar het strand te lopen. Terwijl we genoten van ons late ontbijt/vroege lunch, kwamen de drie mannen binnen met al hun bagage.

"Vertrekken jullie vandaag al?" vroeg ik. Ze bevestigden dat ze al op een ander eiland geboekt hadden, anders waren ze zeker langer gebleven. Ik zei dat ik me dat wel kon voorstellen, want dit eiland ziet er een beetje saai uit, maar als je het verkent, ontdek je onverwachte schoonheid. Ze moesten er hartelijk om lachen.

14-17 april

Niet veel bijzonders te melden vandaag. Het was te warm om te gaan fietsen, dus brachten we het grootste deel van de dag door op het strand, waar het door het briesje wat koeler aanvoelde. De meeste toeristen waren inmiddels vertrokken. Na de onverwachte avonturen van de eerste dagen verlang ik naar meer, maar ik betwijfel of dat nog gaat gebeuren. Maar ik geniet hoe dan ook van mijn dagen hier.

18 april

Er gebeurde vandaag iets grappigs. Onze vriendin (ik noemde haar al op 3 april) was lerares geweest, en een van haar oud-leerlingen zeilt nu met haar man en kind de wereld rond op een catamaran en is nu vlakbij het eiland. Ze waren op weg naar "ons" strand en verwachtten vlak voor zonsondergang aan te komen, zodat ze wat tijd met hun favoriete juf konden doorbrengen.

En inderdaad, rond 17:00 uur zagen we het zeil in de verte en een uur later waren ze bij het strand. Ze gooiden het anker uit in het diepere water en gingen aan land met een klein bijbootje. Ik hielp de boot op het strand te trekken. Onze vriendin nodigde ons uit om mee te eten, en hoewel ik zoals gewoonlijk alleen mijn lungi droeg, was dat geen probleem, want we zouden op het strand blijven.

Een paar uur later wilden de zeilers terug naar hun catamaran. Het was eb en de zee was wilder geworden, met een paar rijen brekende golven vlak bij het strand. Dus hielp ik weer, nu door het kleine bootje terug in het water te trekken. De man zei dat het nu wel zou lukken, maar een fractie van een seconde later sloeg er een golf over het bootje en vulde het voor de helft met water. De vrouw had hun kind in haar armen en het was duidelijk dat de man de boot niet in zijn eentje onder controle kon houden én tegelijkertijd het water eruit kon scheppen. Dus liep ik de zee weer in en hield de boot op zijn plaats.

Toen het meeste water eruit geschept was, waadde de vrouw met het kind naar de boot toe en klom erin. Er waren nog steeds veel golven, maar ik wist nu hoe ik de boot het beste stabiel moest houden. Samen met de man duwden we de boot voorbij de golven, waar ik nog net kon staan. De man klom in de boot en raakte meteen in paniek. De sleutel zat niet meer in de buitenboordmotor. Hij sprong uit de boot en ging terug naar de plek op het strand waar het bijbootje had gelegen toen we aan het eten waren. Ik stond tot mijn nek in het water en had grote moeite om de boot in mijn eentje in bedwang te houden. Ik voelde de stroming aan mijn lungi trekken en natuurlijk gebeurde uiteindelijk wat was te verwachten: het ding schoot los. Ik kon het bootje onmogelijk met één hand loslaten, want dan had ik hem niet meer kunnen tegenhouden. Langzaam trok de stroming mijn lungi verder van me af, en uiteindelijk verdween hij in de golven.

De man kwam blij terug: hij had enorm veel geluk dat de sleutel lag waar hij vermoedde en hij hem in het donker op het strand had gevonden. Hij klom aan boord, startte de motor en voer terug naar hun catamaran. Ik liep terug naar het strand en riep naar M dat ik mijn lungi kwijt was, maar ze hoorde me niet door het lawaai van de golven. Toen ik uit het water kwam, barstten zij en onze vriendin in schaterlachen uit. "Had ik je niet gezegd dat dat zou gebeuren?" lachte Lisa.

We moesten nog teruglopen naar ons resort, en er was voor mij dus geen andere optie dan dat naakt te doen. Ik zou dat op zich niet erg vinden, maar het zou me mogelijk in de problemen hebben gebracht. Naakt is in dit land nogal taboe. Gelukkig had onze vriendin een doek bij zich die ik als lungi kon omslaan.

19 april

Raad eens wat ik vanochtend op het strand vond? Mijn lungi was aangespoeld. Het is Lisa’s favoriete, dus we zijn allebei blij, hoewel we er allebei ook erg van genieten als ik zonder loop.

Na het ontbijt op het strand ging Lisa weg voor een massage. Ik bleef in het kleine restaurantje zitten met een kop koffie. Een Engelse gast van het resort kwam binnen en zei: "Hé, ik zie dat je je lungi terug hebt." Ik vroeg hem hoe hij wist dat ik hem kwijt was. Hij antwoordde dat hij ons gisteren met het bootje had zien worstelen en op weg was om te helpen, toen hij zag dat de zeiler de motor toch aan de praat kreeg. "Oeps," lachte ik, "dan zag je me zeker uit het water komen?" Hij glimlachte en zei dat het jammer was dat het bijna nieuwe maan was en erg donker, maar dat hij toch van het uitzicht had genoten.

20-21 april

Ik hou van dagen waarop er niets gebeurt, maar na de onverwachte avonturen en ontmoetingen die ik heb gehad, zijn deze dagen ook een beetje saai en merk ik dat ik bijna constant op zoek ben naar kansen.

22 april

De laatste week op het eiland. Vandaag zijn we verhuisd naar het kleine, eenvoudige strandresort. Ons houten huisje staat pal aan het strand. Alleen zand scheidt ons van de zee.

Lisa liep naar de masseuse. Terwijl ik op ons terras zat te schrijven, kwam de Engelse man langs die me die avond uit de zee had zien komen nadat ik mijn lungi was kwijtgeraakt. Hij stelde zich voor als Jeff en was aangenaam verrast dat we nu in hetzelfde resort verbleven. We lachten even om het incident met de lungi. Hij herhaalde dat het jammer was dat het die avond zo donker was geweest. Ik vroeg of hij graag naakte mannen ziet en hij bevestigde dat.

Hij accepteerde mijn aanbod voor een kop koffie. Ik ging naar binnen en wenkte hem om ook mee te komen. Toen ik uit de kitchenette kwam, was mijn lungi gevallen. Ik zette twee kopjes koffie op tafel en ging op de kleine bank zitten. "Neem die stoel daar maar, dan heb je het beste uitzicht," glimlachte ik.

We kletsten wat over ons leven, totdat Lisa terugkwam van de massage. Ze lachte toen ze binnenkwam. "Ik zie dat je hem het uitzicht hebt gegeven dat hij laatst gemist heeft."

We bespraken onze plannen voor de rest van de week. Ik zei dat ik 's ochtends vroeg graag een paar fietstochten wilde maken. Lisa bleef liever op het strand en ging alleen naar het dorp om te eten. Jeff vond het idee van fietsen wel leuk en vroeg waar hij een fiets kon huren, maar Lisa zei dat hij die van haar kon gebruiken, omdat ze zelf toch niet meer fietst. Dus nodigde ik Jeff uit om morgenochtend om 6 uur met me mee te gaan.

"Stoute jongen," grijnsde Lisa nadat Jeff was vertrokken. "Doe geen domme dingen. Je weet dat naaktheid hier absoluut niet geaccepteerd wordt en voor grote problemen kan zorgen."

"Je kent me, schat."

"Ja, daarom zeg ik dit."

23 april

Jeff stond al op me te wachten toen ik naar de fietsen liep. Ik vertelde hem dat ik graag naar de zuidelijke punt van het eiland wilde fietsen en dat vond hij prima. Normaal gesproken zou het minder dan een half uur duren, want het eiland is erg klein, maar we stopten onderweg bij een paar mooie uitzichpunten. Aan het einde van de geasfalteerde weg stond een nieuw, luxe resort en konden we niet verder. Dus fietsten we een paar honderd meter terug en namen een onverharde weg richting het strand. Aan de strandkant kwamen we terecht in een surrealistisch tafereel. Er moet ooit een resort hebben gestaan, maar nu waren er alleen nog delen van de muren en vloeren over.

We liepen langs de ruïnes en vervolgens naar het strand, dat volledig verlaten was. Zoals gewoonlijk keek ik meteen of het veilig zou zijn om naakt te gaan. En ik zag geen bezwaren. Dus zei ik tegen Jeff dat ik naakt wilde zwemmen en dat hij mee kon doen, of mijn camera kon pakken en foto's kon maken. Hij koos voor het laatste.

Toen we later terugliepen naar onze fietsen, herinnerde ik me ineens hoe ik mezelf soms dwong tot een onverantwoordelijke naaktwandeling. Een wandeling waarbij ik een weg moest oversteken of een stukje langs een spoorlijn moest lopen. Een wandeling die ik vaak van plan was te maken, maar uiteindelijk nooit durfde. Tenzij ik mezelf dwong, door de zogenaamde hangslot- of fietsslotuitdaging aan te gaan. Kort gezegd: je opent een hangslot of kabelslot (een oud model waar je de sleutel uit kunt halen als het open is), laat de sleutel ergens achter, loopt 5, 10, 15, 30 minuten weg, kleedt je uit, haalt de ketting of het kabelslot door je kleren en om een hek of boom, en doet het slot op slot. Nu moet je helemaal naakt teruglopen om de sleutel te halen. Ik had nooit foto's van die uitdagingen, maar nu was ik vergezeld door iemand die ze kon maken.

Ik vertelde Jeff wat ik ging doen en hij was er enthousiast over. Eerst verstopte ik de sleutel van het fietsslot op een steen op het strand. Daarna liepen we ongeveer 10 minuten naar onze fietsen. Ik kleedde me uit, haalde de kabel van het fietsslot door mijn kleren, aarzelde... aarzelde nog langer... aarzelde nog steeds... en toen... klik. Het slot zat dicht.

In tien opwindende, naakte minuten liep ik naar het strand. Shit... de sleutel lag niet meer op de steen waar ik hem had neergelegd. Ik keek op de rotsen rond de steen, maar kon hem daar ook niet vinden. Toen vroeg een stem achter me of ik misschien een sleutel zocht. Ik draaide me om en zag een aardige man glimlachen: "Ik weet waar hij is. Volg me maar." Ik keek hulpeloos naar Jeff, maar hij kon me natuurlijk ook niet helpen. Dus ik had geen keus en volgde de man. Hij liep naar een van de ruïnes, en toen we daar aankwamen, wachtte ons nog een verrassing. Tien mannen leunden tegen de overblijfselen van de muur. En ze waren allemaal naakt.

"Wil je deze?" vroeg de dichtstbijzijnde, terwijl hij me mijn sleutel liet zien. Natuurlijk zei ik dat ik die inderdaad wilde. "Neem dan eerst deze," glimlachte hij, en bood me zijn halfstijve pik aan. Had ik een keus? En wilde ik een keus? Ik zakte op mijn knieën en begon zijn geval met mijn tong te strelen. Binnen een paar minuten was hij keihard. Ik drukte harder op mijn lippen en duwde mijn hoofd helemaal over zijn paal. In een afwisselend ritme trok ik me terug, duwde ik naar voren, trok ik me terug, duwde ik naar voren, enzovoort. Zijn gekreun werd steeds luider, tot hij met een lange, opgewonden schreeuw een flinke lading in mijn mond spoot, gevolgd door een paar straaltjes die op mijn gezicht terechtkwamen. Hij hijgde nog even, glimlachte weer en gaf de sleutel aan de volgende man.

"Wil je deze?"

Het verhaal herhaalde zich negen keer. Toen ik de tiende man aan het pijpen was, voelde ik plotseling iets tegen mijn kont drukken. De druk nam steeds meer toe en uiteindelijk gleed er een lange, warme paal naar binnen. De eigenaar begon me te neuken en zijn stevige stoten namen nu het ritme van mijn hoofdbewegingen over. Het duurde niet lang voordat de tiende man klaarkwam. Terwijl hij achterover leunde, bewoog de man achter me steeds harder, tot hij plotseling verstijfde. Een seconde later voelde ik zijn warme zaad in me stromen. Hij trok zijn pik uit me. Ik draaide me om en zag dat het de man was die me van het strand hierheen had gebracht. "Hier is je sleutel," lachte hij. "Kom morgen maar terug als je wilt."

Ik beloofde niets. Met tien zaadladingen op mijn gezicht en de resten van één die langs mijn benen sijpelde, liep ik terug naar de zee om alles eraf te spoelen en me even op te frissen. Daarna liep ik terug naar de fietsen. De mannen waren al weg. Ik vroeg Jeff of hij foto's had gemaakt, maar hij zei dat de man hem had laten weten dat jij dat absoluut niet wilde. Omdat hij er nogal stevig uitzag, had Jeff het niet aangedurfd om er toch een paar te knippen. Jammer.

Op de terugweg ontbeten we bij een kraampje met streetfood. We spraken af om binnenkort weer samen te gaan fietsen.

Ik schrijf mijn verhalen omdat ik het leuk en lekker vind. Maar natuurlijk is het extra leuk en lekker als jij er ook van genoten hebt. En het allerleukste en lekkerste is, als je me ook even wilt laten weten wat je ervan vond (en eventueel wat je gedaan hebt tijdens het lezen ;-). Je kunt het allemaal vertellen in een berichtje via mijn profielpagina hier op homo.nl.