Carla van E - Dinner date 23 juli 2026 Van der Valk ,Arnhem (Papendal).

Geplaatst door: robtstvlover op 24-07-26

Het was een warme julimiddag toen ik onderweg naar Van der Valk Papendal een korte tussenstop maakte, niet ver van Arnhem. De afspraak stond voor zeventien uur, maar ik stuurde Carla een berichtje: “Ik kan iets eerder zijn, rond half vijf. Binnen twintig minuten ben ik er en dan vang ik je op in het restaurant.” Haar antwoord kwam snel en vriendelijk: “Perfect, dan zie ik je daar.”

Toen ik het terrein van Papendal opreed, zag ik haar zwarte Ford Kuga net voor me inrijden. Ik hield afstand en liet niets merken. In het restaurant wees de bediening me naar een hoge tafel met een bank en een kruk, een plek waar geen reservering nodig was. Ik ging zitten, zette discreet mijn videocamera aan en richtte hem zo dat hij de ingang in beeld had. Even later kwam Carla binnen. Ze was een imposante verschijning: een transgender vrouw van drieënzeventig jaar, met een rechte houding, zilverblond haar dat netjes gekapt was, en een zachte, vrouwelijke uitstraling die de jaren op een elegante manier droeg. Haar gezicht had fijne lijntjes rond de ogen en mond, maar haar blik was helder en levendig. Ik stond op, liep naar haar toe en omhelsde haar. Ze voelde warm en stevig aan, haar lichaam had de zachtheid van iemand die goed voor zichzelf had gezorgd. “Fijn dat je er bent,” zei ik. Ze glimlachte en ging zitten op de oude bank.

We bestelden allebei Spa Rood. “Eerst de dorst lessen,” zei ze lachend, haar stem een beetje lager dan die van de meeste vrouwen, maar warm en melodieus. Het gesprek kwam al snel op gang. Meer dan een uur lang praatten we over haar werk. Carla vertelde met rustige, heldere zinnen over haar rol als troubleshooter in de chemische engineering. “Ik kom al decennia op bestaande installaties waar energie wordt opgewekt met de meest uiteenlopende brandstoffen,” legde ze uit. “Soms is het een kleine storing, soms een complex probleem dat de hele productielijn stillegt. Dan moet je rustig blijven, de data bekijken, de mensen ter plaatse aanhoren en stap voor stap de oorzaak vinden.” Ze had in Nederland gewerkt, maar ook in Duitsland, België, Scandinavië, het Midden-Oosten en Azië. “Echt over de hele wereld,” zei ze. “Elke keer weer andere culturen, andere veiligheidsregels, andere manieren van samenwerken. Maar de technologie is overal herkenbaar.”

Ik luisterde aandachtig. Haar stem was rustig, haar ogen helder achter een elegant montuur. Ze sprak met respect over de mensen met wie ze samenwerkte en met nuchterheid over de verantwoordelijkheid die ze droeg. “Je kunt niet improviseren als er druk staat op een leiding of als een brander niet goed afgesteld is. Eén fout kan grote gevolgen hebben. Op mijn leeftijd weet je dat des te beter.” Af en toe lachte ze om een anekdote: een installatie in de tropen waar de airco het begaf terwijl de temperatuur buiten de veertig graden lag, of een nachtelijke storing in een koude winter waar ze in overall en muts de hele nacht op de werkvloer stond. De verhalen vlogen over de tafel, en ik merkte dat ik haar steeds meer bewonderde om de combinatie van vakkennis, levenservaring en kalmte.

Terwijl we nog op het eten wachtten, herinnerde ik me de weddenschap die we eerder via WhatsApp hadden afgesproken. “Weet je nog die Truth and Dare?” fluisterde ik met een grijns. “De fles wijn die jij me schuldig bent als je hier in het restaurant meerdere keren zou flashen.” Carla keek me aan, haar ogen fonkelden speels. “O ja,” zei ze zacht. “Ik herinner me het nog goed. En ik hou me aan mijn woord.”

Plotseling, zonder dat iemand in de buurt het leek op te merken, schoof ze met een snelle, elegante beweging de stof van haar blouse opzij. Haar linkerborst kwam volledig tevoorschijn: stevig, rijp, met de grote donkerroze tepel duidelijk zichtbaar in het warme restaurantlicht. Ze hield het een paar seconden zo, keek me recht in de ogen en glimlachte breed. Toen trok ze de stof weer terug alsof er niets gebeurd was.

We barstten allebei in lachen uit, hard en ongegeneerd, de handen voor de mond om het geluid te dempen. Niemand aan de omliggende tafels keek op. “Niemand heeft het gezien,” fluisterde ik tussen het lachen door. Carla knikte, nog steeds giechelend. “Who cares,” zei ze. “Dit is Truth and Dare. En die fles wijn is van jou.” We lachten nog even na, de spanning en het plezier van de gedeelde geheimzinnigheid hing tussen ons in. Het maakte de avond meteen speelser en intiemer.

Toen we het eten bestelden, koos Carla voor een kleine portie zalm en later Dame Blanche. Ik nam gekookte mosselen en eveneens Dame Blanche. Terwijl we wachtten, kwam het gesprek op de afspraak van die avond. “Je hebt beloofd dat we vanavond de naakte autorit doen,” zei ik zacht. Carla keek me aan, glimlachte breed en knikte. “Jajaja, dit heb ik beloofd, dus kom ik het ook na.” Haar stem klonk speels, maar oprecht. “Op mijn leeftijd doe je niet meer alles zomaar, maar met jou vind ik het spannend en prettig. Ik doe het graag. En ik rij wel, jij zit ernaast.”

We praatten verder over de streetshoot die we voor zaterdag gepland hadden. “Om elf uur bij de Q-Park garage in het centrum van Dordrecht,” bevestigde ik. “Ik wil het rustig aanpakken, niet te gehaast. We kijken samen welke kledingstukken je wilt dragen en hoe ver we gaan.” Carla knikte. “Dat klinkt goed. Ik wil dat het mooi wordt, maar ook dat ik me er comfortabel bij voel. Op drieënzeventig wil je niet overhaast worden. We overleggen het gewoon ter plekke.”

Na het afrekenen zei ik: “Voel je alsjeblieft niet bezwaard dat ik je trakteer. Dit is mijn manier om je te bedanken voor de autorit en de fotoshoot. En die fles wijn van de Truth and Dare neem ik graag later in ontvangst.” Ze glimlachte. “Dat is lief van je. Dank je. Het is fijn om zo behandeld te worden. En die wijn krijg je, beloofd.”

We liepen naar de parkeerplaats. Bij haar auto deed ik de voorbereidingen: camera’s, een paar lensdoekjes, een klein tripodje en de sieraadketting die ik voor haar had meegenomen. Carla keek om zich heen. Het was nog licht, er reden af en toe auto’s voorbij, maar ze trok zich er niets van aan. Zonder haast begon ze zich uit te kleden. Eerst haar blouse, daarna haar bh. Haar borsten kwamen vrij – stevig door goede zorg en hormonen, met een zachte, rijpe vorm die paste bij haar leeftijd, de tepels groot en donkerroze. Ze schoof haar broek en ondergoed naar beneden, stapte eruit en stond volledig naakt op de parkeerplaats. Haar huid was soepel voor haar jaren, met hier en daar fijne rimpels en een lichte verslapping die haar juist menselijk en aantrekkelijk maakte. Haar heupen waren breed, haar buik zacht, en tussen haar benen hing haar penis: niet bijzonder groot, maar stevig en al half hard van de spanning, met een gladde eikel en een lichte glans. Ze keek me aan met een kleine, uitdagende glimlach. “Klaar,” zei ze gewoon. “Op mijn leeftijd heb je niet meer zoveel te verbergen. En na die flash in het restaurant voelt dit bijna gewoon. Ik rij, jij geniet ernaast.”

Ik opende de bijrijdersdeur en stapte in. Carla ging achter het stuur zitten, nog volledig naakt, startte de motor en reed weg, richting de parking Bruggelen bij Apeldoorn.

Al snel legde ik mijn rechterhand op haar dij. Haar huid was warm en soepel. Ik liet mijn vingers langzaam omhoog glijden, tot ik haar penis voelde. Ze spreidde haar benen een beetje terwijl ze bleef sturen. Mijn hand omvatte haar halfharde lul en begon zacht te strelen, omhoog en omlaag, de eikel met mijn duim masserend. Ze zuchtte zacht, haar ogen op de weg. “Mmm,” mompelde ze. “Dat is fijn. Blijf maar doorgaan, ik hou de auto onder controle.” Ik bleef haar strelen, af en toe knijpend in haar balzak of met mijn vingers over de gevoelige onderkant van haar schacht glijdend. Haar ademhaling werd iets zwaarder en ik voelde haar harder worden in mijn hand.

Bij een rustig stuk snelweg boog ik me naar haar toe en legde mijn mond op haar borst. Ik nam een tepel tussen mijn lippen en zoog er zachtjes aan, terwijl mijn hand haar nu stevig harde penis bleef omvatten. Carla zuchtte harder, maar haar handen bleven stevig op het stuur. “Dat voelt lekker,” zei ze. “Mijn borsten zijn altijd gevoelig geweest, en op deze leeftijd des te meer. Die flash in het restaurant heeft me al een beetje opgewonden. Zuig maar door.” Ik bleef likken, zuigen en licht bijten, terwijl ik haar lul bleef strelen. Op een gegeven moment boog ik me nog verder en nam de eikel in mijn mond, terwijl zij bleef rijden. Ze kreunde zacht, haar heupen maakten kleine bewegingen, maar haar blik bleef op de weg gericht. “Je bent gek,” fluisterde ze, maar haar stem klonk hees van genot. “Maar ik vind het heerlijk. Blijf maar. Ik rij verder.”

Ik bleef afwisselend haar tepels likken en zuigen en haar penis in mijn mond nemen, terwijl de auto over de A50 reed. Haar lichaam reageerde duidelijk: haar tepels stonden hard onder de aandacht, haar lul klopte in mijn hand en mond, haar ademhaling onregelmatiger. Af en toe keek ze even naar me met halfgesloten ogen en een glimlach, voordat ze weer op de weg focuste. “Blijf zitten,” zei ze. “Maar stop niet met wat je doet.”

Bij Bruggelen aangekomen parkeerde ze de auto op een rustige plek. Het was nog te licht en er stonden meerdere vrachtwagens. We bleven in de auto. Ik draaide me naar haar toe, legde mijn hand in haar nek en kuste haar. Haar mond opende zich meteen. Onze tongen vonden elkaar, langzaam en diep. Ik liet mijn handen over haar naakte lichaam glijden, kneep in haar billen – zacht en vol – en trok haar dichterbij. Ze hief haar kont een beetje op van de stoel. Ik likte langs haar hals, naar beneden, nam opnieuw een tepel in mijn mond en zoog hard. Tegelijkertijd bleef ik haar penis strelen, nu steviger, met langere bewegingen van basis tot eikel. Carla kreunde luider, haar heupen maakten kleine, onregelmatige bewegingen. “Mmm, zo,” fluisterde ze. “Dat is goed. Op mijn leeftijd geniet je van elk moment.”

Ik boog me verder naar haar schoot, nam de eikel in mijn mond en zoog er zachtjes aan terwijl mijn hand de schacht bleef omvatten. Ze was warm en hard, een lichte druppel voorvocht glansde al. Haar ademhaling werd sneller, haar handen grepen in mijn haar. “Niet te hard,” zei ze zacht. “Maar blijf. Het voelt heerlijk.” Ik paste het tempo aan, bleef haar kussen, bleef haar borsten strelen en haar lul likken en zuigen. Haar lichaam spande zich af en toe aan, haar heupen duwden omhoog, en ze liet een diepe, trillende zucht horen. “Ik word zo geil van je,” fluisterde ze. “Dat had ik op drieënzeventig niet meer verwacht, maar het is zo. Eerst die flash, en nu dit terwijl ik reed…”

We bleven een tijdje zo, kussend, strelend, likkend. De vrachtwagenchauffeurs liepen in de verte, maar niemand kwam dichtbij. Toen het licht begon te minderen, startte Carla de motor opnieuw. “We rijden naar de volgende parkeerplaats, iets verderop langs de A50 richting Arnhem,” zei ze. Ik knikte, nog steeds genietend van het zicht op haar naakte lichaam achter het stuur.

Op de volgende parkeerplaats zette ze de auto stil. Ik pakte de sieraadketting tevoorschijn: een fijne ketting met twee tepelklemmen. “Een presentje voor je,” zei ik. Carla keek ernaar en glimlachte. “Doe maar. Ik vind sieraden mooi, vooral als ze een beetje prikken.” Ik klikte de klemmen voorzichtig om haar tepels. Ze trok even een gezicht van de lichte pijn, maar zuchtte daarna van genot. “Hmm, dat prikt lekker. Mijn tepels zijn altijd gevoelig geweest.”

Toen begonnen we met de shoot. Carla stapte uit, nog steeds volledig naakt, alleen de ketting met de klemmen om. Haar penis hing half hard tussen haar benen. Ik fotografeerde haar terwijl ze verschillende poses aannam: leunend tegen de auto, met één been opgetrokken, handen in haar haar, kijkend over haar schouder. Haar lichaam toonde de schoonheid van een rijpe transgender vrouw – zachte curves, lichte rimpels die karakter gaven, borsten die zwaar en vol aanvoelden, en haar penis die af en toe opsprong bij een aanraking. Ze ging op het asfalt liggen, armen boven haar hoofd, benen licht gespreid. De klemmen glinsterden in het laatste daglicht. Ik liep om haar heen, maakte foto’s van dichtbij en van veraf. Af en toe legde ik de camera even neer, boog me over haar heen en streek met mijn hand over haar lul of trok zacht aan de klemmen. “Blijf zo liggen,” fluisterde ik. Ze gehoorzaamde, haar ademhaling zichtbaar in haar borstkas.

Ik fotografeerde haar terwijl ze op handen en knieën zat, terwijl ze tegen een paaltje leunde, terwijl ze met gespreide benen op de grond zat en naar de camera keek. Tussendoor bleef ik haar aanraken: een hand om haar penis, vingers die over de eikel wreven, een mond die aan haar tepels zoog terwijl de klemmen er nog omheen zaten. Carla reageerde elke keer met een zucht of een klein kreuntje. “Je maakt me zo hard,” zei ze op een gegeven moment, half lachend, half hijgend. “Blijf maar doorgaan. Het voelt goed om zo gezien te worden, ook op mijn leeftijd. Die flash in het restaurant was al spannend, maar dit is nog intenser. En rijden terwijl jij me zo aanraakte… dat was bijzonder.”

Na ongeveer een half uur pakten we de spullen weer in. Carla trok haar kleren weer aan, langzaam, alsof ze de naaktheid nog niet helemaal wilde opgeven. We reden terug naar Papendal, ditmaal met haar weer achter het stuur. Bij haar auto haalde ik mijn spullen uit de kofferbak. We omhelsden elkaar lang en stevig. “Tot zaterdag,” zei ik. “Om elf uur bij de Q-Park in Dordrecht. En die fles wijn van de Truth and Dare verwacht ik nog.” Carla knikte, kuste me nog een keer en glimlachte. “Ik kijk ernaar uit. Dit was echt een leuk en geil avontuur. Op drieënzeventig is het bijzonder om zo vrij te kunnen zijn met iemand. En die wijn krijg je, beloofd.”

Ik keek haar na terwijl ze wegreed. De autorit was spannend geweest, de gesprekken respectvol en interessant, de aanrakingen intens, en de plotselinge flash in het restaurant had de avond een speelse, geheime lading gegeven. Er waren genoeg foto’s en video’s gemaakt. Misschien zouden we dit soort avonturen in de toekomst nog eens herhalen. Wie weet.

Die avond, terug thuis, keek ik de beelden terug. Carla’s lichaam in het avondlicht – de zachte, rijpe vormen van een transgender vrouw van drieënzeventig, de manier waarop haar heupen bewogen toen ik haar penis streelde terwijl zij reed, de zachte kreunen toen ik aan haar tepels zoog, de open blik waarmee ze naar de camera keek toen ze naakt op het asfalt lag, en de herinnering aan die ene linkerborst die plotseling in het restaurant tevoorschijn kwam terwijl niemand het zag. Alles voelde warm, opwindend en tegelijkertijd vol respect. Een avond waarin gesprekken over chemische installaties en energieopwekking moeiteloos overgingen in naakte huid, speelse aanrakingen, een Truth and Dare-weddenschap en gedeelde opwinding.

En zo eindigde die 23e juli: met de smaak van haar kus nog op mijn lippen, de beelden van haar naakte lichaam op mijn geheugenkaart, de lach om die onopgemerkte flash, en de afspraak voor zaterdag alvast in mijn hoofd. Een leuk en geil avontuur met Carla, precies zoals het beloofd was.