20 Abou De opstart

Geplaatst door: hansie op 19-08-26

‘Hans, wat is er met je aan de hand? Ik zie dat je ogen helemaal vochtig zijn geworden.’ ‘Ach Abou, jouw verhaal ontroert me zo. Hoe jij jouw relatie met je vader beschrijft, de intimiteit die jullie met elkaar delen. Het maakt me jaloers op jou. Als ik hoor welke rol jouw vader speelt bij jouw initiatie… dan is dat onvoorstelbaar voor Nederlandse begrippen. Bij ons moet elke jongen maar zelf gaan experimenteren en over seks praten en misschien wat advies krijgen van je vader….. ik heb het nooit meegemaakt. Bij mij thuis was alles heel verborgen. Voor jou, Abou, was het heel normaal om je vader bloot zien. Dat heb ik nooit meegemaakt. De badkamer ging altijd op slot als er iemand aan het douchen/badderen was. Nee Abou, mijn thuis land is heel preuts en seksualiteit is iets waar je weinig over praat en dat je alleen beleeft in de privé sfeer.’ ‘Jammer Hans want ik heb er altijd zoveel plezier aan beleefd, en nog steeds vind ik het fijn om intimiteit met een ander te delen!’ En toen voelde ik Abou’s hand zacht over mijn borst aaien, over mijn buik aaien. Dat voelde goed, heel goed, heel intiem. ‘Wat een zachte huid heb je Hans.’ ‘Wat een zachte handen heb je Abou!’ En al strelend ging Abou verder met zijn initiatie ervaring.

Hij vertelt: ’Het was de dag voor volle maan, de initiatiedag. Ik was best nerveus en voelde een gezonde dosis spanning in me. Het zou een belangrijke dag in mijn leven worden. De overgang van jongen naar man. Direct bij het ontbijt begon het al. Mijn moeder toonde me de lendendoek die ze voor me had gemaakt en die ik na de initiatie zou mogen dragen. Mijn drie jaar jongere broertje Kweli had van buffelleer een gordel voor me gemaakt waaraan ik de lendendoek kon bevestigen en waar straks ook mijn Himba-mes aan kon worden opgehangen.  Mijn vader had dit mes voor me geregeld, hij liet het me zien. In het handvat was heel fraai mijn naam gekerfd. Ook dat geschenk zou ik krijgen na de initiatie.

Toen het ontbijt klaar was pakte Kweli de trom voor mijn vader. Kweli liep naar buiten naar onze binnenplaats. Mijn vader ging zitten pakte de trom aan en ging er op spelen. Het was een ritme dat bij reiniging hoort. Mijn moeder zong erbij en mijn broer Kweli voerde er een rituele dans bij uit. Ik stond midden op de binnenplaats. Toen de dans klaar- en het lied uit was. Kwamen mijn ouders en mijn broer naast me staan in een kringetje. We gaven elkaar een hand en mijn vader sprak de volgende woorden: “Dank voorvaderen voor jullie vertrouwen. 19 jaar geleden mochten wij van jullie een zoon ontvangen, Abou. We hebben Abou zien opgroeien tot jonge man, nu moeten we hem loslaten om zijn vleugels, als man, uit te kunnen slaan. Samen met de gezinsleden van Abou bereiden wij hem voor op deze nieuwe fase in zijn leven.”

‘Kweli pak jij een kruk voor Abou om op te gaan zitten, dan kunnen we hem voorbereiden op de initiatie rite die vandaag zal plaatsvinden?’ zei  mijn vader. Kweli haalde een kruk.

Mijn vader vervolgde; ‘Abou, we zullen je ritueel wassen voordat wij, het gezin waartoe je tot vandaag behoorde,  je ‘weggeven’  aan de Himba gemeenschap. We willen je onbevlekt, in de staat zoals je als baby bij ons kwam, geven aan de Himba gemeenschap. Abou toon je zoals je was bij je geboorte.’

Ik wist wat me te doen stond. Al mij sieraden deed ik af en al mijn kleding, alleen een short had ik aan, deed ik uit. Mijn moeder had een emmer water gehaald. Samen met Vader en Kweli begonnen ze me te wassen terwijl ik op de binnenplaats stond. Mijn vader waste mijn haar, mijn gezicht, mijn schouders, armen en handen. Mijn moeder mijn rug, mijn billen, mijn benen en voeten. Kweli waste mijn borst, mijn buik en mijn pik. Het voelde goed. Zes liefdevolle handen langs mijn lijf, poetsend om elk vlekje of oneffenheid te verwijderen. De handen van mijn vader die de lijnen van mijn gezicht volgde, mijn oren aanraakten en zo via mijn schouders naar mijn vingertoppen gleden. Daar haalde hij het vuil onder mijn nagels vandaan en vijlde mijn nagels glad.

Mijn moeder die met een spons mijn rug inzeepte. Die met haar handen mijn billen schoonpoetste waarbij zij ook natuurlijk mijn anus reinigde, Daarna mijn benen en tenslotte, ik moest op een been gaan staan, mijn ene voet en daarna mijn andere voet. Nagels werden gevijld. Mij broer waste mijn borst. Daarbij keek hij diep in mijn ogen en ik keek terug. Ik voelde dat we via onze ogen een verbinding maakte. Een verbinding van begrip tussen broers. Bewondering voor elkaar en elkaars kwaliteiten. Als een film kwam er door mijn hoofd wat Kweli en ik allemaal samen hadden gedaan. Wat we samen hadden meegemaakt. Kweli waste mijn oksels en mijn flanken. Hij waste mijn buik en mijn pik. Dat had hij nog nooit gedaan maar hij voelde hoe je dat als broer moet doen. Hij nam mijn pik in zijn linkerhand en stropte met die hand mijn voorhuid omlaag. Met een spons in zijn rechterhand maakte hij mijn eikel en ‘het randje’ schoon. Ondertussen bleef hij me aankijken en ik knikte hem toe dat het goed was.

Ik werd met zachte doeken helemaal droog-geboend en moest gaan zitten op het krukje. Mijn moeder ging mijn haar knippen. Mijn vader en mijn broer begonnen met een geurende olie mijn huid in te smeren. Geen millimeter sloegen ze over.

Tegelijk waren mijn moeder, mijn broer en mijn vader klaar. Ik moest weer gaan staan. Mijn vader liep naar de trom en speelde het ritme van de reiniging. Mijn broer danste de traditionele dans waarbij hij met een soort wierook  een heerlijke frisse geur om mij heen verspreidde. Mijn moeder zong de reinigingswoorden.

Aan het einde zag ik dat zowel bij mijn ouders als bij mijn broer tranen in hun ogen stonden. Toch een soort van afscheid.

Mijn moeder liep het huis in en kwam met een omslagdoek terug. Gaf ‘m aan mij terwijl mijn vader zei; ‘kom Abou, het is de hoogste tijd, ik ga je naar de chief brengen.’ Ik deed de omslagdoek om. Mijn broer Kweli had de drie attributen die ik na de initiatie rite zou krijgen, lendendoek, de gordel en het Himba mes, uit huis gehaald en droeg ze. Met z’n vieren liepen we naar het huis van de chief. In de verte zag ik ook dat Mandi met zijn familie op weg was naar het huis van de chief. We gingen de binnenplaats op. Imbo met zijn familie en Djaab met zijn familie waren er al. Ik gaf een knipoog aan Imbo en aan Djaab. Even later arriveerde ook Mandi. Hij gaf ons alle drie een knipoog als teken van vriendschappelijke verbondenheid.

De chief kwam de binnenplaats op met in zijn gevolg de sjamaan. De chief nam het woord en heette iedereen, maar vooral de ‘aankomende Himba mannen’ welkom. Hij vroeg of iedereen het reinigings ritueel had uitgevoerd. Iedereen knikte. Daarna gaf de chief aan dat de traditionele initiatie geschenken, de gordel, de lendedoek en het Himba-mes op het altaar gelegd moeste worden. Kweli deed dat voor mij.

Iemand begon op de trom te spelen en de sjamaan begon te zingen. Dit was het moment dat iedereen die niet geïnitieerd was de binnenplaats van de chief moest verlaten. Mij moeder en Kweli zag ik samen met andere vrouwen, kinderen en jongeren vertrekken. De sjamaan zong zijn zegen over de attributen. Opeens kwamen er 14 dansende mannen de binnenplaats op die zingend een dans uitvoerden waarin de Himba-man werd uitgebeeld. Als jager, als beschermer, als leider, als werker, als vader en nog veel meer andere taken die van Himba mannen worden verwacht.  Het maakte me bewust van de stap die ik vandaag zou zetten.

De dans was klaar. Zacht in en rustig tempo speelde de trommel verder. Iedereen was gaan zitten behalve Imbo, Mandi, Djaab en ik. Wij bleven staan. Een voor een werden we door de chief naar voren geroepen. We moesten voor hem komen staan. Hij keek ons recht in de ogen. Naast hem stond de sjamaan. Toen ik voor hem stond vroeg hij: Ís jouw naam Abou?” ‘Ja chief.’ ‘Wat is je leeftijd?’ ’19 jaar chief.’ ‘Sjamaan,’ sprak de chief ís deze jonge man klaar om de verantwoordelijkheid van het ‘man-zijn’ te dragen?’ De sjamaan beaamde dat. Toen pakte de sjamaan mijn omslagdoek en ontkleedde me. Zoals ik was geboren, slechts gehuld in mijn vel, stond ik voor de chief. De ogen van de chief gleden over mijn lichaam. De sjamaan gaf aan dat ik mijn armen omhoog moest doen en mijn handen op mijn hoofd moest leggen. Ik deed dat. De chief liep om me heen. Kneep eens in mijn schouder, kneep in mijn bovenbeen. ‘Abou’ sprak hij je bent helemaal klaar om het ritueel naar man-zijn te voltooien.’ Hij wenkte de sjamaan die met een klein geel lapje aan een koord aan kwam lopen. ‘Abou, zie hier de initiatie kleding die je nu mag dragen tot voor jou de initiatie rite begint.’ Om mijn middel bond de sjamaan het koord. Een klein lapje achter bedekte mijn bilnaad en een klein lapje voor bedekte mijn pik.

De sjamaan gaf aan dat ik terug kon naar mijn plaats bij mijn vader. Daar mocht ik gaan zitten.

Imbo, Mandi en Djaab kregen ook een toespraakje van de chief en daarna kregen ze van de sjamaan, net als ik, de ‘initiatie kleding’. Toen ik Djaab naar zijn plaats terug zag lopen viel mij op dat het lapje dat bij hem voor hing absoluut niet genoeg ruimte bood om zijn ‘apparaat’ te bedekken.  Onder het lapje vandaan kwam nog zeker twee centimeter tevoorschijn.

Tot slot van deze ceremonie moest bepaald worden wat de volgorde zou zijn van de initiatie. Wie was eerste, tweede, derde en vierde? De sjamaan had wat botjes van een konijn ofzo. Hij wierp de botjes en zo werd de volgorde bepaald. Mandi zou de eerste zijn, ik de tweede, Imbo de derde en Djaab als laatste.

De chief wenste ons allemaal een mooie ochtend toe en nodigde ons uit om na het middagmaal naar het  centrale plein te komen waar de initiatie rite zou plaatsvinden.