23 Abou Stage

Geplaatst door: hansie op 23-08-26

‘Abou, hoe ging het nou verder met Djaab? Moest hij nou echt een jaar wachten voor er weer een initiatie mogelijkheid was?’ ‘Hans, het was echt heel naar voor Djaab dat het niet gelukt was de eerste keer, ja hij moest dus wachten tot het volgende jaar en hopelijk zou hij nu wel tijd genoeg nemen om te trainen.’

Wat was de huid van Abou glad, misschien door de olie die ik er eerder op had gesmeerd. Ik liet mijn hand over zijn borst glijden, over zijn schouders, over zijn gezicht. Voelde zijn stugge kroeshaar op zijn hoofd. Heerlijk strelen en ontspannen genietend van elkaar vervolgde Abou zijn verhaal.

‘Ik was net een paar maanden begonnen als stagiaire in de voorbereidende fase voor mijn opleiding tot arts toen ik een week dienst moest draaien op zieken afdeling in het centrale ziekenhuis van Windhoek, de hoofdstad van Namibië. Het was op de etage voor mannen. Want in dit overwegend islamitische ziekenhuis was er strikte scheiding tussen mannen en vrouwen. Het was een grote afdeling met zes grote kamers waar per kamer wel zo’n 10 mannen lagen. De meeste hadden een operatie ondergaan. Mij  taak was het om samen met een aantal andere stagiaires om te kijken of alles in orde was. Of de patiënten hun medicijnen hadden gehad, of alle verbanden nog in orde waren etc.

Toen ik op een van de kamers kwam zag ik in de hoek een man liggen waarvan de twee armen en een been in het gips zaten. Ook zat er een verband om zijn hoofd en daarom herkende ik hem eerst niet maar toen ik hem ‘hoi Abou’ hoorde zeggen keek ik nog eens goed en zag dat het Djaab was die daar lag. ‘Djaab, was is er met je gebeurd dat je hier in het ziekenhuis terecht bent gekomen?’ vroeg ik. Djaab vertelde dat hij bij het inladen van boomstammen op de auto onder een boomstam terecht was gekomen. Twee armen had gebroken, een been had gebroken en een hersenschudding had opgelopen. Zodoende was hij hier terecht gekomen. Hij lag er al ruim 10 dagen. Ik was even bij hem gaan zitten en hij vertelde over een paar oude tantes van hem die dagelijks kwamen om hem te verzorgen met eten en wassen. ‘Maar Djaab, gewassen word je toch ook door de verplegers hier in het ziekenhuis?’ vroeg ik. ‘Abou, was het maar waar, ik voel me heel vies want mijn tantes beperken zich tot het wassen van mijn gezicht handen en mijn niet gebroken been. En als de verplegers me komen wassen doen ze ook mijn borst en mijn onderlichaam maar…. Het zijn natuurlijk allemaal moslims zonder voorhuid want…. Nooit wordt mijn voorhuid eens omlaag geschoven om daar ook eens te reinigen. En je weet Abou, elke dag word ik wakker met een harde pik en komt er voorvocht terecht onderaan mijn eikel. Abou, zou jij mijn pik eens kunnen wassen? Je ziet dat ik met mijn gipsen armen er niet bij kan.’ Ik keek naar het gezicht van Djaab, zo vrolijk als ik hem kende zo treurig keek hij nu. ‘Ja en Abou, het allervervelendste is het dat ik dit jaar de initiatie rite ga missen. Dat terwijl ik juist zo hard ervoor heb getraind.’ ‘Djaab, met het probleem van de initiatie rite kan ik je niet helpen maar met wassen wel. Ik zal even water, zeep en handdoeken halen. Trouwens, ik denk dat de initiatie rite voor jou dit jaar prima door kan gaan. Over een week krijg je loopgips en de rite is pas over drie weken, niet te somber dus!’ Ik zag dat Djaab van mijn redenering zichtbaar blijer werd want er verscheen een glimlach op zijn gezicht en hij zei kort en krachtig: “Yes!!!”

Toen ik terugkwam schoof ik het gordijn rondom Djaab’s bed dicht. Haalde het laken dat over zijn body lag weg. ‘Wow’, dacht ik, ‘Djaab is nog steeds zo indrukwekkend’. Ik zeepte zijn body in. Toen ik zijn pik pakte voelde ik direct dat er leven in kwam. ‘Sorry Abou, ik sta al zo lang droog!’  ‘Geeft niet Djaab, we kennen elkaar toch!’ antwoordde ik.

Ik schoof de voorhuid omlaag zodat de eikel helemaal vrij kwam te liggen. Met een natte washand pakte ik Djaab eikel vast en om zo het randje schoon te poetsen. Maar waar Djaab al voor vreesde gebeurde direct. Een golf van mannen-sap liep uit de harde  pik van Djaab. ‘Sorry Abou, maar al ruim 10 dagen sta ik ‘droog’, vandaar.’ “Djaab, ik heb er alle begrip voor!’ Ik maakte de buik en de pik van Djaab schoon. Zijn pik stond nog steeds als een paal rechtop, als een mast op een zeilboot. ‘Abou, ik heb nog zoveel voorraad in mijn zak dat ik kwijt wil, kun je me nog een keer helpen?’ vroeg Djaab me met smekende ogen. “Natuurlijk Djaab!’ En ik streelde zijn grote vlaggenmast en dat had direct effect. ‘Maar Djaab, laten we direct ook wat oefenen voor straks de initiatie rite, het is we zo handig als je controle weet vast te houden. Let op dan gaan we even oefenen met de pelvis controle, zeg maar ‘je noodrem’ om te voorkomen dat je mannen-sap gaat stromen. Het is een plekje tussen je anus en je zak waarop je kunt drukken om een lozing tegen te houden. We gaan het even oefenen. Mijn linkerhand is even de ‘ontvangstkamer’ daarmee ga ik je pik verwennen. En met mijn rechterhand druk ik de noodrem in als jij voelt dat je het niet meer kunt houden. Je zegt gewoon ‘stop’ en dan stop ik met mijn linkerhand en druk jouw noodrem in met rechts. Is dat okay Djaab?’ Djaab knikte.

Op mijn handen spoot ik wat vette huidcrème en ook op de boomstam van Djaab. Langzaam begon ik zijn pik te masseren. ‘Wat een fijn apparaat heeft die gast’ ging er door mijn hoofd. Zijn paal was zo dik dat me het niet lukte om mijn vingers er helemaal omheen te leggen zodat het topje van mijn middenvinger het topje van mijn duim kan raken. Rustig gleed ik met mijn hand naar beneden, voorhuid van Djaab schoof ik helemaal mee omlaag. Ik zag een prachtige eikel bloot komen te liggen. Met de vingertoppen van mijn rechterhand gleed ik over die prachtige eikel. Ik probeerde mijn pink in het pisgaatje te stoppen. “Stop!” kreunde Djaab. Ik stopte direct, verplaatste mijn rechterhand naar beneden onder zijn zak en drukte daar hard zodat ik zijn bekken voelde. Ik hield de druk vast. Djaab was gestopt met ademhalen en ik zag alle spieren in zijn buik en op zijn borst zich spannen. Wat een super mooi gezicht was dat. Juist dit moment, de strijd om je eigen genot vast te houden en niet toe willen geven aan dat oergevoel om los te laten en te genieten van de ontspanning. Wow! De spannings grimas van het gezicht van Djaab ontspande zich. Hij haalde weer adem. Hij kwam weer een klein beetje bij. Had het onder controle. En toen begon ik opnieuw met mijn stimulerende spelletje. ‘Nee, nee Abou dit houd ik niet!’ “Djaab haal diep adem, helemaal tot onderin je buik, houd je adem niet vast maar laat het rustig, langs je rug omhoog via je nek en je hoofd je mond uit vloeien!’ Djaab deed het maar zijn opwinding in zijn pik was heel groot dus al snel gaf hij aan ‘stop’. Ik drukte op zijn pelvis en een paar seconden had Djaab zich weer onder controle. Ik liet het even zo, even ontspannen!

‘Abou, goede truckjes zijn dat die je me leert. Die ademhaling en die ‘noodrem’, daar kom ik wel mee verder.’ ‘Je bent een snelle leerling Djaab, ik kan echt merken dat je veel meer controle hebt. We zullen nog een stapje verder gaan, met oefenen en de controle houden, denk je dat je dat aankunt Djaab?’ ‘Abou, laten we dat maar gewoon proberen. Wat had je in gedachten?’ ‘Djaab, toen ik met Oumou oefende ben ik op een bepaald moment met mijn mond gaan werken. Dat zorgde voor nog meer opwinding. Dat wil ik nu bij jou gaan proberen. Is dat goed Djaab?’ Ik keek Djaab aan en zag verrukking in zijn ogen. ‘Laten we aan de slag gaan!’ zei hij ‘en als ik stop zeg stoppen!’ “Ja Djaab natuurlijk maar probeer het stoppen zo lang mogelijk uit te stellen.’ Alleen al de gedachte aan een mond om zijn pik maakte dat Djaab’s pik helemaal op volle sterkte was. Ik hoorde dat hij zijn ademhaling onder controle probeerde te krijgen. Dat lukte. Ik keek naar die mooie dikke pik met die glimmende eikel waar continu wat vocht uit sijpelde. Ik bukte me voorover en liet mijn tong langs de rand van zijn eikel gaan. Met het puntje over zijn kleine gaatje, ik proefde de zilte opwindende smaak van zijn voorvocht. En Djaab sidderde op zijn bed. Armen en benen kon hij niet gebruiken doordat ze in het gips zaten maar de trillingen deden het bed schudden. Ik sloot mijn lippen over zijn eikel en hield die zo vast.

Ondertussen verkende mijn tong zijn eikel. Heerlijk om dat mannenvlees in je mond te hebben. Ik zoog de vleesboom van Djaab verder naar binnen. Mijn lippen gleden langs de harde stam en achterin mijn mond, tegen mijn huig voelde ik zijn eikel. Ik kwam omhoog en bewoog weer omlaag. Met mijn linkerhand steek ik over zijn brede borst waarop fier twee tepels op prijkten, met rechterhand speelde ik een knikkerspel met zijn twee ballen. Djaab had het zwaar, met alle macht probeerde hij om zijn adem te sturen zodat de energie over zijn hele body verspreid werd en niet alleen in zijn ballen en pik terecht kwam. Ik vond het heerlijk om zo met mijn vriend te oefenen en te spelen. Zo’n mooi lichaam, zo groot en sterk maar toch zo hulpeloos in dat ziekenhuis bed. En zo’n lekkere smaak die hij gaf in mijn mond. Ik bleef maar op en neer glijden over zijn pik en ondertussen mijn tong ook zijn werk laten doen. ‘Stop!’ hoorde ik paniekerig. Ik zakt juist omlaag over zijn pik. Hield zijn pik in mijn mond en duwde de vingers van mijn rechterhand tegen zijn ‘noodknop’. Ik voelde de spanning in Djaabs lichaam, elke spier stond op scherp! Dus bleef ik duwen terwijl zijn pik nog steeds in mijn mond zat. Opeens begon Djaab heel krachtig te stoten. Ik wist dat dit het moment was dat de ‘noodrem’ het begaf. Snel deed ik mijn hoofd omhoog maar nog voor Djaab’s pik mijn mond uit was kwam de eerste stoot, nou zeg maar vloedgolf, van mannen-sap uit zijn pik. Een gedeelte in mijn mond maar het meeste in mijn gezicht. Mijn ogen, mijn neus mijn haar, alles zat onder ‘Djaab’! Nog een paar schokken volgde, dat mannen-sap kwam op Djaabs borst terecht.  

‘Hoe deed ik het Abou?’ ‘Volgens mij heb je een topprestatie geleverd, Djaab, blijf dit oefenen. Ik ben deze hele week nog op de afdeling dus we kunnen elke dag even oefenen als de tijd dat toelaat.’ ‘Abou dat zou fantastisch zijn, alvast bedankt!’

Ik maakte mijn gezicht en Djaab’s borst schoon. ‘Djaab, ik moet verder want er wachten nog meer patiënten op me. Tot morgen.’