25 Abou Epiloog 1

Geplaatst door: hansie op 27-08-26

Ja, daar verscheen mijn koffer op de bagageband. De landing op het vliegveld van Windhoek, de hoofdstad van Namibië, was gladjes verlopen en nu was ik eindelijk in Namibië. Ik liep naar de douane en keek of ik achter de douane Abou al zag staan. Het was nu ruim 6 maanden geleden dat hij was vertrokken van onze medische post in Tjaad om in Namibië, bij zijn volk de Himba’s, een medische post te realiseren. Ik had hem daar veel bij geholpen. Vooral door mijn connecties binnen artsen zonder grenzen wist ik verschillende bronnen aan te boren om zo’n medische post te kunnen realiseren.

Ja, daar staat Abou, hij zwaait naar me en ik zwaai terug. Voor drie dagen kan ik in Namibië verblijven om mee te vieren dat de medische hulppost feestelijk wordt geopend. Abou leidt de hulppost  en heeft mij als eregast uitgenodigd. Wat een eer! Maar meer nog dan dat verlang ik er naar om Abou weer te ontmoeten. We hebben zo’n fijne tijd in Tjaad beleefd, niet alleen als collega’s maar ook als ‘gevoels-genoten’. Onze intieme vriendschap heeft me geraakt. Die zes maanden zonder Abou waren daarom veel zwaarder om vol te houden ondanks het feit dat ik om de twee maanden een weekje verlof in Nederland hield en dat mijn man me ook nog eens twee keer kwam bezoeken in Tjaad.

Geen gedoe met de douane, ik liet mijn paspoort zien en vertelde waar ik voor kwam en kon verder doorlopen. Twee armen werden gestrekt en ik werd in een verpletterende hug genomen. ‘Hans, wat fijn dat je er bent!’ ‘Abou, wat heb ik je gemist in Tjaad, heerlijk dat we hier weer bij elkaar zijn!’ ‘Hans, laten we snel naar mijn huis gaan want iedereen in het dorp verlangt er naar om jou, mijn witte vriend,  te ontmoeten. En we moeten zeker nog vier uur rijden voor we er zijn, dus niet getreuzeld. O ja, dat zou ik helemaal vergeten, Hans. Kijk eens wie ik mee heb genomen. Dit is mijn broer Kweli. Kweli en ik hebben ook onze oudste zonen meegenomen, Die vonden het fantastisch om eens naar het vliegveld te gaan.’ Ik gaf Kweli een hand en keek naar een iets jongere kopie van Abou gezicht. ‘Dag Hans’ zei Kweli, ‘Abou heeft me veel over je verteld, fijn dat ik je nu in het echt zie. En ik sta er echt versteld van jouw kleur haar, Abou vertelde me wel dat je ‘rood’ haar had maar ik kon me dat niet voorstellen. En nu zie ik het echt. Prachtig man!’ ‘Dank je Kweli voor je complimenten. Ja, Abou heeft me ook veel over jou verteld, het is daarom net alsof ik je al heel lang ken.’ Achter Abou en Kweli zag ik vier ondeugende ogen naar me loeren, twee knaapjes van 10 en 12 schat ik zo in, de zonen van Abou en Kweli. Allebei kwamen ze op me af om me een hand te geven. ‘Dag meneer Hans!’ hoorde ik ze mompelen.

‘Kom naar de auto, we vertrekken en hebben nog een flinke rit voor de boeg’ zei Abou. Kweli pakte mijn koffer op alsof het een veertje was en met z’n vijven liepen we naar de auto.

Vier uur rijden lijkt lang maar met zoveel te bepraten met Abou. En zoveel vragen van Kweli en de kids, vloog de tijd voorbij en toen stopten we opeens voor een huisje in het dorp. ‘Hans,’ zei Abou,  ‘dit is het gastenverblijf van ons dorp. Hier kun jij wonen tijdens je verblijf. Het grote huis hiernaast is van de chief en mijn huis staat een stuk verderop, dat laat ik je straks wel zien. Ga eerst maar even installeren.’ Ik stapte uit de auto en op dat moment ging de deur van het huis van de chief open en stapte er een man naar buiten. De leeftijd va Abou schatte ik in. Hij liep op mij af en schudde me de hand. Abou stelde ons aan elkaar voor. ‘Hans, dit is onze chief, Mandi. Mandi, dit is mijn collega vanuit Tjaad, Hans’ We schudde elkaar de hand en ik keek vragend naar Abou. ‘Ja Hans, dit is Mandi over wie ik je vertelde. Wij waren gelijk met de initiatie, hebben samen de voorbereiding gedaan, nou je weet wel……’ Hans, welkom in onze gemeenschap, we zijn heel blij dat je er bent’ sprak Mandi met een mooie warme bariton stem, ‘Abou heeft me veel verteld over jou en over jullie mooie vriendschap. Hans, ik zou het heel fijn vinden wanneer je vanavond, samen met Abou en zijn familie, bij mij te gast bent.’ ‘Dank voor de uitnodiging, chief Mandi. Ik zal er zijn!’ ‘En wij ook’ zei Abou.

‘Kom Hans’, zei Abou dan laat ik je ons gastenverblijf zien.

Lekker plekkie! Dat gastenverblijf. Daar is het goed uit te houden. Even opfrissen en kennismaken met verschillende mensen. Trots als een pauw leidde Abou me door het dorp. Allereerst natuurlijk naar zijn eigen huis waar zijn vrouw en zijn dochtertje waren. Samen met hen gingen we naar de medisch hulppost waar ze me alles lieten zien.

Toen terug in het dorp maakte ik kennis met Imbo en met Oumou. Ik had van Abou veel over ze gehoord maar Abou had hen ook veel over mijn verteld.

Zoals ik me dat had voorgesteld, Imbo wat kleiner dan Abou maar wel een brok spierkracht. Omdat hij geen shirt aan had zag ik zijn gespierde torso. Wow, wat een prachtige man. Maar Oumou overtrof dat. Indrukwekkend lijf, prachtige en armen waarin ik dikke spieren zag. Maar het mooist vond ik toch Oumou’s ogen en zijn lachende gezicht. Direct bij het voorstellen trok Oumou mij tegen zich aan. Omhelsde me. Tja en toen moest om mijn armen ook wel om zijn body heenslaan en voelde met mijn vingers een strakke maar zachte huid. Zijn hand ging even door mijn haar. ‘Wat heb je mooi haar Hans’ zei Oumou. ‘Dank je Oumou,’ antwoordde ik.

‘Abou’ vroeg  Imbo, zullen we gaan zwemmen, even afkoelen van de dag. Hans zal ook wel behoeft daaraan hebben na zo’n lang reis?’ Abou keek me aan en vroeg; ‘Hans?’ ‘Prima idee Imbo’ zei ik.

Spannend om straks tussen al die mooie bruine mannen in de rivier te zwemmen. Ik had er in het verleden zoveel over gehoord.

Daar in de verte klonk het geluid van de rivier. En even later waren we er gearriveerd. Zo’n twintig mannen en jongens zag ik al in het water liggen of op de oever zitten. Zonder gene trokken Imbo en Oumou hun short uit en kon ik zien waarover Abou me zoveel had verteld. Ook Abou deed zijn kleren uit en ik kon natuurlijk niet achterblijven. Terwijl ik mij uitkleedde realiseerde ik me dat ik me, door water tekort in Tjaad, de laatste maand mijn schaamhaar niet meer had weggeschoren. Toen ik dan ook mijn onderbroek uittrok hoorde ik Abou enthousiast zeggen: ‘Hans wat mooi dat haar rondom je pik, precies dezelfde kleur als op je hoofd!’ Ik was op dat moment een bezienswaardigheid, alle ogen waren op mij gericht. Even wennen dat gevoel. Ik stapte de rivier in en zwom naar de ander oever. Abou zwom met me mee. Lekker om zo samen, zonder kleren, in het water te liggen.

We zwommen weer terug en gingen op de oever zitten met onze voeten in het water,  Kweli was er ook en zwom naar ons toe. Hij stak zijn hand op en kwam het water uit. Ik kon mijn ogen niet geloven toen ik zijn lijf zag. Ik wist dat hij veel aan sport deed en trainde om een goede danser zijn en te blijven. Abou zag me kijken naar Kweli en zei: ‘Ja Hans, ik had je al verteld dat ik een heel lieve broer heb maar hij is ook nog eens heel mooi en heel sterk en atletisch.’ Er verscheen een brede glimlach op Kweli’s gezicht. ‘Ja,’ ging Abou verder, en toe wees hij naar Kweli’s pik, ‘hij heeft ook al voor vijf kinderen gezorgd dus zijn vrouw is erg tevreden over hem. En niet alleen zijn vrouw, ook sommige andere dansers van onze dansers groep, zijn er heel tevreden mee!’ ‘Ha ha!’ lachte Kweli, jij bent er toch ook tevreden mee Abou? Ha ha!’ ‘Ik ben blij en tevreden over mijn broer, met alles erop en eraan!’ sprak Abou.   

Ondertussen waren Imbo en Oumou ook bij ons komen zitten. ‘Waar moet ik kijken?’ dacht ik, overal zie ik prachtige mooie mannen. De een nog mooier dan de ander. En wat een stevige pikken zag ik. Al die mannen hadden een mooi stuk vlees tussen hun benen hangen. Oumou strekte zich uit op een grote platte steen. Abou stootte me aan en wees naar Oumou,,,, ‘dat is een heerlijk kussen!’ Hij liep naar Oumou toe, ging liggen en legde zijn hoofd op Oumou’s buik. Hij wenkte mij om ook te komen. ‘Leg je hoofd maar op zijn been, gebruik hem maar als kussen.’ Ik ging naast Abou liggen en legde mijn hoofd op Oumou’s bovenbeen. Heerlijk om zo even uit te rusten. Ik moet in slaap zijn gesukkeld want toen ik mijn ogen open deed was het ineens veel stiller in de rivier. Bijna iedereen was al naar huis.

‘Ha de prins is wakker geworden, Kweli wilde je net wakker kussen! Ha ha! lachte Abou. Even bijkomen maar toen wist ik weer waar ik was. Op een grote steen, tussen allemaal blote mannen, met mijn hoofd op het been van Oumou…… ja alles kwam weer terug en …. realiseerde ik me ….. dat we waren uitgenodigd om bij Mandi, de chief, te eten.

‘Het wordt tijd dat we naar het dorp terug gaan, Mandi verwacht ons’ zei Abou. Iedereen stond op, pakt zijn kleding trok het aan en zo gingen we op weg naar het dorp. Onderweg naar het dorp vroeg ik aan Abou wat ik kon verwachten van de uitnodiging van Mandi de chief. ‘Het is een officieel welkom namens het dorp’ was het antwoord.

In mijn gastverblijf trok ik even wat andere kleren aan, iets formeler. Juist had ik mijn schoenen aangetrokken toen er op de deur werd geklopt. ‘Binnen!’ riep ik. Een jongenshoofd kwam door de deuropening tevoorschijn. ‘Meneer Hans, mijn naam is Limbo en ik kom u namens mijn vader, de chief, ophalen voor het welkom.’ ‘Nou, Limbo, aangenaam kennis met je te maken. Ik ga direct met je mee’ antwoordde ik.  Vandaag had ik al veel mooie mannen gezien maar zo mooi als Limbo…. Een plaatje van een jonge man, ik schatte hem 17 jaar. Prachtig van lengte, soepel in z’n lijf, slank van gestalte, een krachtige kin met daarboven volle lippen onder een smalle neus. Zijn ogen keken op een intelligente manier de wereld in en ik zag dat er een glinstering in zijn blik zat. Sterke atletisch gespierde benen zag ik onderuit zijn short komen. Hij had meteen mijn sympathie gewonnen. Wat een leuke jonge man was dit.

Samen liepen we naar zijn huis. Ik werd binnengeleid en kwam bijna direct op een binnenplaats terecht. Daar zat de familie van Mandi in een wijde kring en ook herkende ik de vrouw en kinderen van Abou. Limbo gaf me een lage kruk om op te gaan zitten vlak naast een nog lege plaats. Zelf ging hij naast me zitten. Toen we zaten kwam vanuit het huis Abou tevoorschijn in zijn traditionele Himba kleding. Ik kon zijn mooie lichaam goed zien want alleen een smalle lendendoek bedekte zijn pik. Abou pakte een trom en begon daarop te spelen. Op de eerste tonen van de trom kwam ook Kweli in traditionele kleding de binnenplaats op en begon een dans. Direct zong iedereen mee. Het was een welkoms lied voor mij.  Het klonk prachtig, het raakte me. De dans van Kweli was ook heel mooi. Al zijn spieren waren gespannen en vaak keek hij mij, de gast die welkom werd geheten, diep in de ogen. Als hij sprong wapperde zijn lendendoek alle kanten op en was zijn volle mannelijkheid voor iedereen zichtbaar maar juist dat gaf het geheel kracht en openheid.

Tegen  het einde van het lied kwam ook Mandi in traditionele kleding uit het huis tevoorschijn. Tja wat kan ik nog zeggen over de schoonheid van een mannenlichaam…… Wel kon ik zien van wie Limbo zijn mooie body van had gekregen met Mandi als vader. Mandi liep naar me toe. Ik stond op. Hij gaf me twee handen die ik aanpakte. Toen legde hij zijn twee handen op mijn schouders. Trok me naar zich toe en drukte zijn mooie torso tegen mij aan. We keken elkaar recht in de ogen. ‘Welkom Hans’ Toen drukte hij zijn voorhoofd tegen mijn voorhoofd. Onze neuzen raakten elkaar terwijl we diep in elkaars ogen keken. Zo bleven we staan tot de laatste klank van het lied was verstomd. Daarna gingen we zitten, de mannen bij elkaar en de vrouwen en kinderen ook bij elkaar. Al snel werd er eten en drinken gebracht en hadden we een geanimeerd gesprek over de realisatie van de medische hulppost.

Mandi vertelde me dat hij Abou had laten toetreden tot de raad van dorpsoudsten. Juist vanwege zijn medische kennis. Ik feliciteerde hem ermee. Abou keek me dankbaar aan. Het viel me op dat Limbo niet bij de mannen zat en ik vroeg er naar. Mandi lachte me toe en zei: ‘hij moet nog even geduld hebben Limbo, tot na de initiatie en dan mag hij bij de mannen zitten mits hij goed door de initiatie heen komt. Maar ik heb er alle vertrouwen in dat dat wel gaat lukken want hij is de laatste maanden goed aan het oefenen. Net als Abou en ik vroeger deden. Maar daar heeft Abou je alles over verteld zei hij me.’ Ik knikte.

Mandi ging verder, ‘mocht je dat willen Hans, dan kun je overmorgen bij de initiatie rite aanwezig zijn. Mijn zoon Limbo is een van de drie kandidaten’. ‘Mandi, dat lijkt mee heel interessant om daarbij te zijn’ antwoordde ik. ‘Van harte welkom Hans, je moet alleen wel als een Himba man aanwezig zijn. Maar daar kunnen Abou en Kweli je wel bij helpen.’ Ik zag dat zowel Abou als Kweli een duimpje naar mij opstaken.

Het was verder een prima avond, leuke gesprekken. Er werd nog veel muziek gemaakt en natuurlijk gedanst. Ook ik moest eraan geloven om mee te dansen en dat was natuurlijk een hilarisch gezicht. Zo’n houten Hollander die zich tussen al die soepele lijven beweegt.

Gelukkig werd het niet heel laat want mijn bedje lonkte. Iedereen nam afscheid van Mandi en zijn familie, dankte voor de gastvrijheid. En ik vertrok het gasten huis.

Ik had mijn kleren uit gedaan en lag op bed. Nog even wat lezen voor het slapen gaan. Even wennen aan alle nachtgeluiden die hier weer heel anders zijn als ergens anders. Maar toen hoorde ik mijn deur open gaan. Twee seconden later stond Abou naast mijn bed. ‘Hans, je bent nog wakker zie ik. Ik heb mij vrouw en kinderen thuis gebracht en gezegd dat ik vannacht naast jou wil slapen. Mijn vrouw had niet anders verwacht want dat roep ik al zolang als ik weet dat jij zou komen. Ik hoop dat je het goed vindt?’ ‘Abou je kunt me niet blijer maken.’

Abou ging naast me liggen op mijn bed met zijn hoofd op mijn schouder. Ik legde mijn vrije hand op zijn borst. Voelde het kloppen van zijn hart.  Ook hij legde zijn hand op mijn borst. ‘Hans, fijn dat je er bent!’ sprak hij zacht in mijn oor. Ik voelde zijn adem langs mijn oor, rook zijn ‘Abou geur’ en voelde zijn warme lichaam tegen mijn lichaam. Wat voelde dit allemaal vertrouwd aan, alsof we gisteren nog naast elkaar hadden gelegen. Terwijl onze handen op verkenning over het lichaam van de ander gleden spraken we over ‘vandaag’ over het reilen en zeilen van de medische hulppost en nog veel meer. Maar onze stemmen zwegen toen Ik mijn mond op de mond van Abou plaatste. Mijn lippen voelde de volle zachte lippen van Abou. We gaven elkaar een zoen, nog een zoen en nog een zoen. Ik voelde dat de armen van Abou me omarmden. Dat zijn handen over mijn rug gleden. Ik gaf me er aan over, genot van ons huid tegen huid contact. Zijn handen gleden van mijn rug naar mijn billen. Heerlijk dat gevoel, het bezorgde me een rilling van genot. Ik kreeg nog een zoen op mijn lippen. Toen gleed de mond van Abou naar mijn borst. Zijn tong vond al snel een van mijn tepels. Ik voelde de warme mond van Abou mijn tepel naar binnen zuigen terwijl zijn tong er omheen cirkelde. Geweldig.

Ik was ondertussen helemaal opgewonden en hard geworden. Abou’s hand gleed naar mijn slip, kneedde mijn harde pik en bevrijdde mijn geslacht door mijn slip omlaag schuiven. Werkelijk sensationeel voelde het toen hij mijn pik vastpakte en de voorhuid omlaag schoof. Abou ging even rechtop zitten en keek spiedend naar het nachtkastje. Natuurlijk stond dar een flesje met olie, hij pakte het en liet wat druppeltjes op zijn hand vallen. Met die hand ging hij naar mijn eikel. Hij greep mijn eikel vast met zijn geoliede hand en begon te masseren. Dit was werkelijk goddelijk…. Maar ik als sterveling hield dat niet lang vol. Dus ik gaf Abou aan even te stoppen. Dat deed hij. We hadden ons kunnen beheersen, alle energie vast kunnen houden, En samen, dicht tegen elkaar aan lagen we daar.

Ik volgde het voorbeeld van Abou en liet wat druppeltjes olie op mijn hand vallen. Met de punt van mijn vingers gleed ik over Abou’s grote, harde tepels. Ik hoorde hem kreunen. Wat genoot hij ervan. ‘Hans, ik heb je gemist!’ ‘Ik jou ook Abou!’ Langzaam gleed ik met handen omlaag. Voelde zijn mooie torso, zijn strakke buik die nu heel ontspannen was. Ik maakte zijn gordel los en tilde zijn lendendoek op. Oog in oog met zijn prachtige harde pik. Helemaal stijf lag die kloppend op zijn buik. Met een vinger gleed ik er overheen en eindigde bij zijn eikel. Daar ging even mee spelen, en Abou lag te genieten.. Na een tijdje duwde Abou mijn handen weg van zijn pik. Ik zag aan de spanning in zijn lijf dat hij bijna zijn grens had bereikt, het randje van zijn beheersing. We keken elkaar aan, omarmde elkaar en ik denk dat ik in de veilige bedding van zijn omarming in slaap ben gevallen.

Mijn volgende herinnering is dat ik wakker werd met een groot donker mannenlichaam in mijn armen. Ik voelde mijn ochtend erectie. Heel voorzichtig duwde ik mijn pik tussen de benen van Abou. Mijn pik raakte de zak van Abou aan. Ik sloeg mijn armen om Abou heen en pakte zijn harde pik beet en masseerde deze warme vleesboom. Ik hoorde een kreun kreeg een aai over mijn haar en viel toen weer in slaap.