Oyko 26 - Ik ben van jou!

Geplaatst door: arne4691 op 30-09-26

« In de rugzak zit nog een halsband » richtte Fré zich tot Gianni. « Breng hem »

Hij rommelde in de rugzak en vond hem. Hij was identiek aan de zijne.

Ik wist wat hij wou. Hij zou het teken aanbrengen, zijn teken, waarmee hij eigenaar werd van me. Ik had het al laten gebeuren in het verleden en telkens was het zwaar binnengekomen, maar telkens had het beantwoord aan mijn eigen wil.

Alhoewel het maar een symbolische daad zou zijn, die niets betekende als ik het zelf niet wou, zou ik me er deze keer tegen verzetten, want ik wist nu nog zekerder dan in het begin van de avond dat ik dit niet wou.

Even dacht ik dat hij te laf zou zijn om het zelf te doen en het aan Gianni zou overlaten, maar dat deed hij niet.

Hij deed eerst theatraal zijn shirt uit en onthulde daarmee voor het eerst zijn prachtige lichaam. In De Tap had ik ernaar verlangd om het te zien en nu toonde hij het. Hij was effectief ontzettend knap, met zijn halflang blond haar en blauwe ogen. Hij was prachtig gespierd en had het lijf van een turner, niet overdreven maar volledig in balans.

Hij sprak « Je wordt de mijne, net als Gianni. Je enige taak zal eruit bestaan om mij te dienen, om me geil te maken als mijn tweede hoertje. Is het geen eer om een prachtig lichaam als het mijne te dienen? Gianni vindt anders van wel! Ik heb je wil gebroken en je behoort me nu toe net als hij. » en hij kwam op me af met de halsband theatraal voor zich. Hij ging tussen mijn gespreide armen op de knieën zitten en nam de prop uit mijn mond en keek me aan. Ik ademde diep de verse lucht in.

« Zeg me na! » en ik zag de zelfzekerheid in zijn ogen.

« Ik behoor je toe! »

My god! Als er iets was wat ik niet wou was het dat!

Hij keek alsof hij zichzelf gaf aan mij, maar het omgekeerde was waar!

Ik schudde nee.

Zijn ogen toonden zijn ongeloof.

« Ik behoor je toe, herhaal het! »

En terug schudde ik nee.

« Besef je dan niet dat je geen keuze hebt? » dreigde hij.

« Herhaal: ik ben van jou! » zei hij nu met aandrang.

Even probeerde hij de halsband rond mijn nek te leggen, maar ik gebruikte de beperkte vrijheid die ik had om dat tegen te gaan.

« Als je je inbeeld dat ik John ben, zou het dan wél lukken? » en ik voelde de gemeenheid in zijn stem. « Geen probleem voor mij hoor. Ik wil enkel dat ene zinnetje van je horen. Ik ben van jou! »

Terug probeerde hij de halsband aan te brengen en terug verzette ik me.

« Neem de schaar uit de rugzak en maak zijn pik en ballen vrij! » blafte hij naar Gianni die het tafereel stond aan te zien.

Had ik nagedacht over mijn verzet, dan had ik kunnen weten dat dit nog in petto. Lichamelijk was ik nog niet helemaal van hem. De slip was nog een laatste teken dat niet gans mijn lichaam hem toebehoorde. Hij kon zo zijn trofee helemaal binnenhalen. Ik moest mezelf helemaal opgeven en dat kon maar als hij alle bescherming wegnam.

De jongen vond de schaar, zette zich op de knieën en knipte langs twee zijden de stof van mijn slip stuk en trok traag wat overbleef van de slip van onder me. Terwijl hij het deed keek hij gebiologeerd naar wat hij vrijmaakte en ik zag zijn pik een gulp voorvocht lozen. Ik lag naakt te kijk voor beiden, niets kon me nog beschermen. Mijn pik droop zijn geil op mijn buik. Hij had zich reeds een hele tijd geleden overgegeven. Het maakte hem niet uit wie zijn baas was. Hij verraadde me en dát wou Fré duidelijk maken.

Giani keek me aan en ik voelde dat hij niet op zijn gemak was.

« Neem de klemmen weg » beveelde hij « en geef dan een serieuze tik tegen zijn tepels! »

De jongen gehoorzaamde. Die wonderlijke klemmen toch! Ik kende hun uitwerking maar werd er telkens opnieuw door verrast. Het wegnemen gaf terug een pijnscheut en omdat de jongen mijn tepels aanstootte alsof het knikkers waren gaf ik een schreeuw en rukte opnieuw aan mijn boeien!

 « Kan het nog duidelijker? » bitste Fré  en liet zijn hand over mijn borst glijden, beroerde opnieuw mijn extreem gevoelige tepels en gleed naar mijn pik en ballen. Hij had gelijk, hij kon niet duidelijker zijn. In realiteit behoorde ik hem toe. Ik was ontzettend kwetsbaar en om dat duidelijk te maken kneep hij hard in mijn ballen. Ik wou mijn benen intrekken en trok daarom aan mijn enkelboeien die aan de vastgezette stang vastzaten.

« Zeg het! Erken de realiteit, zeg « ik ben van jou » » eiste hij nu, maar ik bleef weigeren. Mijn pik was aan het krimpen en ik kreeg het idioote gevoel dat ik toch kon winnen.  

Hij bleef met de halsband achter mijn hoofd zitten en siste naar Gianni « Bewerk hem met de flogger! ». De jongen twijfelde. « Doe het hoer! » brulde hij en ik zag angst in de blik van de jongen. « Ik ken dit soort sletjes, pijn zal hem terug hard maken en dan mag je hem berijden! Dat wou je toch hé hoertje van me, hem berijden, die slettenpik in je hoerenkut voelen. Daarom belde ik je. »

Regeerde de angst of het verlangen bij de jongen? Ik wist het niet, maar hij nam de flogger op en deed een halfslachtige poging om me te slaan maar het leek eerder een streling. « Harder, oetlul die je bent! » schreeuwde zijn meester. « Als ik het zelf moet doen dan sla ik dat hoerenlichaampje van jou eerst verrot! » dreigde hij en dat maakte dat hij de rol van zijn meester overnam. Eerst was het goed doenbaar maar de slagen werden harder. Was het omdat hij zag dat zijn meester gelijk had en dat mijn pik zich bij iedere slag meer oprichtte? Mijn eikel perste zich doorheen mijn voorhuid en ik kreunde.

« Goed gedaan hoertje van me, zie hoe je hem laat genieten. Sla op zijn kruis en dijen. Het zal hem breken! »

« Zeg dat je van mij bent! » herhaalde Fré. Ik bleef nee schudden en telkens hij in de buurt kwam met de halsband verzette ik me.

«Beeld je in dat ik John ben en zeg dan de woorden! » hij had mijn lijf, nu wou hij mijn wil breken, maar dan kende hij me nog niet.

« Je bent John niet » snauwde ik hijgend tussen de slagen door.

Mijn lichaam kronkelde onder de slagen en ik was bang dat ik in the zone zou komen omdat ik niet wist wat daarvan de gevolgen zouden zijn.

Ik zag aan Fré’s rode gezicht datik hem nu écht boos gemaakt had, want niets scheen te helpen. Mijn pik was nu keihard en nog zei ik de voor hem én voor mij bevrijdende woorden niet.

Hij legde de halsband weg en ik zag zijn duivelse blik. « Dit is je laastste kans! » siste hij. « Zeg het: Ik ben van jou! »

Ik twijfelde geen moment en schreeuwde « nooit! »

Totaal onverwacht nam hij mijn nek in een wurggreep. Ik voelde hevige druk op bepaalde punten in mijn nek en ondanks het feit dat ik wist dat ik mijn adem lang kon inhouden werd ik in geen tijd duizelig. En toen ging alles op zwart.

Het voelde maar heel even, maar toen ik bijkwam voelde ik de halsband rond mijn nek en hoorde ik mezelf nog net fluisteren « Ik ben van jou ».