Oyko 30 - Ayka moet weg!

Geplaatst door: arne4691 op 04-10-26

Als ik één ding zeker wist na dit alles, dan was het dat ik alle contact met Fré moest verbreken. Hoe kon ik zo stom zijn geweest? Na wat gebeurde in de Gaydar had ik hetzelfde gevoel gehad. Ik had hem expleciet niet thuis willen ontmoeten. Ik was naar hem toegegaan om info te verzamelen rond John en dat had geleid tot dit alles.

Hij had me in zijn macht gekregen. Hij had me naar zijn huis gelokt onder valse voorwendsels, hij wist duivels goed dat het geen gezellige avondje zou worden tussen ons twee, want hij belde Gianni al in Den Tap. Toen hij zag dat het me niet zinde had hij me gechanteerd met de foto’s en filmpjes van Ayka en het dreigement dat hij alle beelden zou bekend maken.

Hij had me extra gechanteerd met de dreiging nieuwe beelden te  maken tijdens de avond zelf. Had er in zijn appartement een camera gestaan die alles in beeld bracht? Het kon, maar ik had er geen opgemerkt.

Het meest chockerende voor me was de wurging geweest. Ik had geen zuurstofgebrek gevoeld, maar was plat gegaan, letterlijk en figuurlijk. Toen ik bijkwam had hij misbruik van me gemaakt door me de eed te laten zeggen en de halsband om te doen. Er was geen sprake van vrijwilligheid.

My god! Ondanks mijn tegenstand had hij gekregen wat hij wou. Was wat daarna gebeurde verkrachting? Juridisch had ik misschien een punt, maar hij wist duivels goed dat ik niet naar de politie ging gaan. Had mijn pik niet getoond dat ik genoot? Was er op die manier geen wederzijdse toestemming? Juridisch misschien niet, maar alles maakte dat ik mezelf de schuld gaf. Dit mocht nooit meer gebeuren. Ik had mijn pik achterna gelopen. Het was mijn eigen schuld.

Toen dacht ik plots terug aan de foto’s op de Koreaanse site. Ik was fier op mezelf dat ik het Gaydar-filmpje op Gianni’s mobieltje had gewist, maar die dreiging hing nog steeds boven mijn hoofd. Hopelijk had hij het Gaydar-filmpje nog met niemand gedeeld. Het stond zeker nog niet op zijn eigen mobieltje, want hij had Gianni’s moeten wisselen met het zijne om de Akay-files te tonen. Ze moesten weg, weg van de website. Ik moest mijn anonieme meester contacteren en er alles aan doen om de beelden off-line te halen! Het zou me geld kosten, want ik was ervoor betaald alhoewel ik er niet om gevraagd had. Als ik ze niet off-line kon halen zou Fré me in zijn macht houden. Dat moest absoluut stoppen. Was dat genoeg? Had hij ze gedownload?! De volgorde waarop de twee foto’s waren verschenen was dezelfde als op de site, waardoor ik hoopte dat hij on-line was gegaan om ze te tonen.

Ik kwam thuis en terwijl ik me opnieuw douchte, lang en heet, wervelden de gedachten door mijn hoofd. « Ik ben zijn hoer » dacht ik en even leek het of ik moest kotsen. « Ik WAS zijn hoer! » corrigeerde ik mezelf. « Je bent een hypocriet » fluisterde een stemmetje me in « Je genoot, je verlangde naar zijn pik! » en ik kon deze gedachte niet corrigeren. « Je foto’s op de Koreaanse website bewijzen dat je er een bent! » bleef het stemmetje doorwerken. Was dat zo? Ik wist dat ik af en toe naar de website surfte en mijn eigen foto’s herbekeek. Ze wonden me nog steeds op. Ik las de commentaren en als ze lovend waren maakte het me trots op mijn lichaam. Was ik daarom een hoer? Was ik een hoer omdat ik me zo had laten fotograferen? Was ik een hoer omdat ik het fijn vond dat anderen mijn foto’s bekeken? Ze moesten weg! Er mocht geen ruimte voor interpretatie zijn.

Fré had fysisch en mentaal me vanavond een serieus pak rammel gegeven. Nu pas voelde ik het écht. Mijn rode huid had moeite met het hete water. Toch liet ik het zo. Strafte ik mezelf op die manier? Hij had me genomen als een beest, het paardenbit was er het symbool van geweest. My god! En hij had me terug stijf gekregen, geen wonder dat hij doorging! Het schuldgevoel kwam weer opzetten.

Toen hij me oprichtte en me rechtopstaand nam, was ik dicht tegen mijn hoogtepunt! Ik wist waarom, ik hunkerde naar lichamelijke warmte en het huidcontact maakte het zoveel draagbaarder. Het leek op liefde, maar dat was het niet!

Toen ik vanonder de douche stapte had ik besloten dat ik dringend in actie moest komen. De beelden op de site van Ayka, die moesten weg. Hoe zou ik dat voor elkaar krijgen? Ik ging naar de site en checkte of je op een of andere manier de beelden kon downloaden. Ik zag geen knopjes of menuopties die ernnaar verwezen. Je kon een betalend abonnement aangaan en misschien had je dan meer opties. Ik las de voordelen van zo’n abonnement en daarin werd enkel gesproken van extra content.

Ik geraakte er niet uit. Ik wou de beelden hoe dan ook off-line halen. Je moest een account hebben om dat te doen en het leek logisch dat je niet de beelden van een ander kon wissen. Ik moest dus contact opnemen met mijn anonieme meester.

Ik had zijn mailadres, maar wat moest ik zeggen? Ik schreef onmiddellijk de mail en hield het kort. Ik vroeg om me dringend te bellen en gaf mijn mobiel nummer.