Sexverhalen

Je moet je registreren of inloggen om een verhaal te kunnen plaatsen.

• 11-02-18

  Robert

  Allereerst mezelf voorstellen, ik ben Jan, 58jr 183cm 83kg en redelijk bottom. Ik val best wel op jonger en een tintje is helemaal niet te versmaden. Ik ben sinds kort een beetje uit de kast, gescheiden omdat mijn vrouw er achter kwam dat ik wel eens met mannen rommelde. Onderstaande is geen fantasie maar helemaal waar gebeurd alleen de naam is veranderd Ik had een advertentie gezet op een mannen datingsite. Gevraagd een versa of top voor een lekkere date. Een paar nietszeggende berichten gehad zonder vervolg. Tot ik een berichtje kreeg van Robbert, daar stond in dat ie seks zocht en wat dominant was maar mn hart begon sneller te kloppen toen ik las datie 19 jaar was en behoorlijk bruin. Na een paar mails over en weer vroeg hij of ik hem kon oppikken en natuurlijk zat ik al in de auto terwijl we nog aan het mailen waren. Hij zat een beetje stilletjes naast me toen we naar mijn huis reden maar eenmaal binnen kwam hij een beetje los, mag ik echt alles zeggen? Vroeg hij. Ja, jij mag uitmaken wat en hoe je het doet zei ik tegen het ventje en ondertussen werd ik week van de geilheid, ventje van 19 die mij domineert….. Toen hij zijn broek uittrok zag ik dat ik niet te kort zou komen… een lange slanke pik kwam tevoorschijn, zeker 20 x 4cm. Heb je condooms en glijmiddel? Vroeg hij, natuurlijk en wees op tafel. Mooi dat is voor straks, begin maar eens met me te pijpen zei hij en drukte me op mn knieën. Ik snoof die heerlijke jongenslucht op van een pik die een poosje opgesloten heeft gezeten…. Met een snuifje pislucht eraan en ik werd steeds weker…. Toen deed hij zijn handen op mn hoofd en drukte hij zijn pik in 1 keer zo diep mogelijk in mijn keel en daar was ik ff niet op voorbereid, ik kokhalsde en de tranen sprongen in mn ogen maar het ventje had daar geen boodschap aan en bleef steeds zo diep mogelijk in mn mond neuken. Na een paar keer gekokt te hebben begon ik er een beetje aan te wennen en kreeg weer een beetje lucht. Toen hij het voldoende vond liet hij me los en pakte een condoom en deed die om zijn lekkere jongenspik. Hij draaide me resoluut om en liet me op de bank leunen maar net zoals in mijn mond drukte hij zijn pik in 1 keer diep in mijn anus en toen kwam ik erachter dat lengte zeker uitmaakt….. hij deed me echt pijn maar toonde geen spoor van genade.  Hij bleef flink door neuken en de tranen sprongen weer in mn ogen, hij draaide me weer om en nu drukte hij mn benen omhoog en ramde zijn pik weer naar binnen, en weer was het gevoelig maar nu iets minder, ondertussen begon ik die pijn lekker te vinden, het gevoel dat er tegen je ingewanden aangeduwd wordt, met kracht. Plots stopte hij, trok het condoom van zijn pik en trok mij ook naar voren zodat ik met mn mond bij zijn pik was en ik snapte direct wat hij wilde en hapte zijn pik naar binnen en begon hem te pijpen. Het duurde maar even en toen hij zijn pik uit mn mond trok begon hij gelijk te spuiten, golven zaad dropen van mn gezicht… Breng je me naar huis? Zei hij terwijl hij zich weer aankleedde. Is goed zei ik terwijl ik met een kanjer van een erectie bleef zitten. Toen ik weer terug was dacht ik bij mezelf: die klote egoïst hoef ik niet meer… Paar dagen erna een appje van Robert: kom je me vanavond ophalen? Ik kon gewoon niet weigeren… en zei: is goed. Ik sta net op de afgesproken plek en krijg een appje…. Gaat niet door. Ik woest en dacht nooit meer lul. Ondertussen bleef ik steeds aan hem denken. Na een week weer een appje: kom je me straks ophalen? Ik direct een erectie want het was een lekker ventje, lekkere (te lange) lul maar dat was ook wel weer lekker en hij was zo godvergeten arrogant en dominant. Dus ik stond er weer en hij stapte in de auto. Toen we weer in mijn huis waren zei hij bits : kleed je uit en begon zichzelf ook uit te kleden. Na de vorige keer heeft hij toch wat meer dingen overdacht en toen we naakt waren zei hij draai je om, dus ik draai me om en ik kreeg zijn onderbroek over mn hoofd met het kruis bij mijn neus. Het was een beetje vochtig dus ik rook een doordringende pislucht. Ook had hij een kort touw bij zich waar hij mij handen op mn rug mee vastbond. Ik liet alles natuurlijk heel gewillig toe want ik werd steeds geiler van dat joch. Ik moest voorover bukken maar als je handen op je rug zitten verlies je snel je evenwicht en zo kwam ik met mn gezicht op de bank terecht. Nog geen seconde later voelde ik zijn eikel tegen mn sterretje en voelde dat hij kracht zette om hem erin te duwen en op dat moment had ik door dat hij geen condoom gebruikte. Terwijl ik protesteerde drukte hij zijn pik naar binnen zonder glijmiddel en dat deed fucking zeer. Hij pompte direct op vol vermogen en zoals de vorige keren stonden de tranen in mn ogen maar die onderbroek over mn hoofd, die pislucht, het bruine ventje ….. alles was zo geil dat ik op dat moment alles zou doen om hem ook in de toekomst te houden….. Hij trok zijn pik uit mn kont en duwde hem in mn mond en natuurlijk ook daar weer zo diep mogelijk. Ik voelde zijn pik dikker worden en kloppen en toen trok hij hem eruit en tegelijkertijd spoot hij mijn hele gezicht vol met grote klodders jongenszaad. Ik zei geef ff dat doekje aan maar hij zei laten zitten totdat je me naar huis gebracht hebt. Zo langzamerhand was ik een beetje een slaafje geworden van dat  joch en liet alles zitten en bracht hem naar huis. Helaas was dat de laatste keer dat ik hem gezien heb want toen ik heb een appje wilde sturen wanneer hij weer kwam bleek dat hij me geblokt had op whatsapp……. Robert, mocht je dit lezen, je weet zelf wel of dit over jou gaat, neem contact op met me, je mag doen wat je wilt maar geef me weer het gevoel van je pik…..

• 10-02-18

  Massage 2

  Ik heb een relatie met een vrouw maar wil af en toe wel een man voelen en proeven. De masseur die mij ontmaagd heeft kan ik niet meer vinden dus op zoek naar een andere. Ik vind op een bekende site een gepensioneerde masseur die getrouwd is met zijn vriend. We spreken af en ik ga naar hem toe. Ze zitten samen koffie te drinken en ik drink een bakje mee. Ik ben best zenuwachtig maar ze stellen mij gerust .Als de koffie op is loop ik mee naar een slaapkamer waar een massagetafel staat. Ik kleed me uit en hij ook. Ik kijk naar zijn pik en denk wat lekker.  Ik ga op mijn buik liggen en hij masseert mij heerlijk. Af en toe voel ik zijn pik maar durf niks te doen .als ik me omdraai masseert hij mij en trekt mij af. Ik kom snel klaar en de massage is ook klaar.  Na enkele keren te zijn gemasseerd vraag ik of ik hem ook mag aanraken. Hij zegt graag en als ik op mijn buik lig pak ik zijn pik en trek hem langzaam. Hij komt voor me staan en houd zijn pik voor mijn gezicht.  Ik bedenk me niet en begin hem te pijpen. Hij kreunt van genot en zijn grote pik gaat diep in mijn mond en ik voel dat hij gaat komen. Ik draai me om en trek hem af boven mijn gezicht en lik zijn ballen. Hij gaat mij trekken en het duurt niet lang voor ik een lading sperma over mijn gezicht voel en ik slik het gulzig. We gaan nog even douchen en we spreken nog een keer af maar dat schrijf ik de volgende keer 

• 08-02-18

  Stiefzoon

  Daar zit ik weer, te mailen met een man, al honderden mails gehad maar nog nooit ontmoet. Steeds weer smoezen van nu geen tijd, komt zo een klant enz. Elkaar op zitten te geilen, spanning opbouwen, maar nooit tot een afspraak komen. Op een avond ook weer op een gaychat gezeten, mijn vrouw zat buiten te roken, en weer bijna een afspraak maar vergeten het geluid van de computer uit te zetten…… dus bij ieder berichtje een geluidje….. Volgende morgen rond elf uur krijg ik een appje, mijn vrouw, ben je in de buurt aan het werk? Kom dan ff naar huis. Ik ben me van geen kwaad bewust en rij naar huis….. ik krijg gelijk de wind van voren…. Dat ik met mannen neuk en nog veel meer, ze heeft mijn mail gekraakt en uitgerekend die mails gelezen van de knul waar ik mee mailde maar nog nooit contact mee heb gehad. Ik kon praten als brugman maar het kwaad was geschied… dus scheiding, huis verkopen. Ik nam de schuld op me en ging in onze camper wonen. Mijn stiefzoon was het kwaadst, die woonde lekker zonder zorgen en gratis in het vakantiehuisje met zn vriendin en dat ging natuurlijk ten einde lopen en hij verweet het mij, ergens wel terecht natuurlijk. Die knul zijn relatie ging over en hij ging bij zn moeder wonen die het huis nog ter beschikking had. Ik kon dus tijdelijk in het vakantiehuisje. Ik zat er een week in toen ik s’avonds geklop op de deur hoorde. Doe de deur open en zie stiefzoon voor de deur staan, leuke verschijning overigens, en daarachter een vriend van hem,  beiden sportschool types. Stiefzoon loopt naar binnen en duwt me naar achter, ik kan weinig tegen hem, hij doet veel krachtsport. Hij begint te kafferen tegen me: klootzak, door jou mijn leven onderste boven en je hebt mn moeder gekwetst… en dat door met kerels te vozen…. Ik stamel een beetje van sorry maar daar zit hij niet op te wachten. Zijn vriend is ondertussen ook binnen en zegt tegen hem: zullen we doen wat het plan was? Ik denk, shit, wtf? Stiefzoon zegt is goed en drukt me op de grond en draait me op mn buik. Pakt wat tierips en bind mijn polsen aan elkaar vast. Hij zegt: je neukt graag kerels? Ik zal je laten voelen hoe neuken is… hij trekt mijn broek en onderbroek naar mn enkels, spuwt op mn anus en drukt zijn pik, redelijk formaat, pakweg 18 x 5 in 1 keer in mijn anus, ik kerm het uit van de pijn… Hij neukt met met een intensiteit die ik nog niet eerder meegemaakt hebt…. Ik werd gewoon verkracht door mijn stiefzoon…, terwijl zijn vriend stond toe te kijken. Dat was zo’n geile toestand dat ik spontaan klaar kwam toen stiefzoon zijn zaad loosde. Blijf liggen snauwde stiefzoon, zijn vriend deed het nog eens dunnetjes over, neukte me nog wat harder…… die had nog een iets langere pik en die deed me best wel zeer maar de situatie was zo geil  dat ik weer tegelijkertijd  met vriend klaarkwam….. Zo, dat was mijn wraak zij stiefzoon. Ik hoop dat je je lesje geleerd hebt. Ik knikte van ja….. Zij weten niet dat ik bottom ben…. Dat ik onderdanig ben…. Dat ik graag geneukt wordt….. en dat ik dus de avond van mn  leven gehad heb…….

• 06-02-18

  Gepijpt door een oudere man

  Ik ben al een tijdje actief op de chat, en heb al meerdere sexdates gehad met jongens. Maar nooit met oudere mannen. Op een woensdagavond chatte ik wat. En kreeg ineens een compliment over de foto van mijn pik. Deze oudere man gaf aan interesse in me te hebben. Ik was geil en had heel veel zin, dus daar ging ik op in. Hij stuurde een foto van zichzelf en ik vond hem eigenlijk wel leuk. Hij vertelde dat als het tot een date zou komen, hij me diep leeg zou zuigen. Nou dat klonk goed, ik vind dat echt heerlijk. Ik stuurde ook mijn foto, en hij vond mij echt leuk. Zo wisselde we nummers uit en gingen we appen. Hij woonde niet ver weg, en we hadden beide ruim de tijd, dus gaf hij z,n adres. Ik met een stijve in de auto, en geilde met het idee wat we gingen doen. Ik kwam aan bij de flat en belde aan. Hij deed direct open, en ik liep naar binnen. Hij had een t shirt en een boxer aan. Geil als ik was greep ik m lekker in z,n kruis. Daar zat een heerlijke bobbel in. Mijn broek was zo uit en hij betastte me ook lekker van onderen. We ontdeden elkaar van het beetje kleding wat restte en zo stonden we beide naakt. Hij vroeg of ik op de bank wilde gaan zitten, dat deed ik en hij hurkte tussen m,n benen. Hij trok wat aan m,n intussen flinke pik, en nam m toen heerlijk diep in z,n mond. Ik sidderde van genot, ook een heel geil gezicht zo een man, die mijn pik zo diep in z,n mond heeft. met hele diepe halen zoog hij aan m,n pik. Ik moest echt m,n best doen om niet gelijk z,n mond vol te spuiten. Elke haal was echt heel diep, dat heeft hij vaker gedaan. Ik geniet met volle teugen van dit moment. Hij blijft maar door zuigen, en het duurt niet lang meer tot ik kom. Na een minuutje kwam ik echt vreselijk lekker klaar in zijn mond. Hij slikte alles door, en pijpte nog even door. Echt een geweldige date, en helaas moest ik weer gaan. In de auto geniet ik nog even na!

• 06-02-18

  De oude chatters

  Hoi, ken je ons nog ?? Dat was de melding die ik tijdens het surfen kreeg. Ik was een beetje doelloos op het internet allerlei sites aan het afstruinen. Eigenlijk met het doel om een date te scoren, maar ik bleef meer hangen bij plaatjes kijken. Ik had onderwijl een aantal sites openstaan, waarop ik een profiel heb en op een van die sites kreeg ik deze melding. Ik kende ze zeker. Maar omdat ik in Utrecht werk en zij uit Limburg kwamen, bleef het bij elkaar opgeilen per chat en we hadden eigenlijk niet de illusie dat het ooit tot een date zou komen. Overigens is dat daten best lastig, ik had al een tijdje geen date meer gehad. Niet dat ik  niet wilde, maar er kwam altijd wel iets tussen. Of het klikte niet, of het was een faker, of het kwam qua tijd niet uit.Maar het bleek dat zij een huisje hadden gehuurd op een vakantiepark en ze hadden wel zin in een verzetje en omdat ik in de buurt werkte, dachten ze aan mij... Ik had ondertussen hun profiel weer even opgezocht om mij geheugen op te frissen en het bleek dat ze wat nieuwe foto's erop hadden gezet. Ze zagen er nog steeds lekker uit.  Ze waren natuurlijk wel iets ouder geworden, beide rond de zestig, maar dat vond ik prima. Ik vond het wel supergeil, maar vroeg me wel af of het nu wel zou kunnen lukken. Ze bleken 3 weken in een huisje te zitten en dat bood mij wel wat tijd om wat "huishoudelijke" zaken te regelen en we spraken af dat ik op een woensdag zou komen. Ze zouden mij ophalen vanaf station Den Dolder, dat vond ik op een of andere manier wel geil dat ik opgepikt zou worden als een soort van hoertje... Zo gezegd zo gedaan, dus de woensdag erop stond ik rond een uurtje of 10 op station Den Dolder. Ik liep naar de parkeerplaats, want daar zouden ze staan te wachten met hun auto. Ze hadden de kleur en merk van de auto doorgegeven met de laatste cijfers van het kenteken, zodat ik niet bij de verkeerde auto zou instappen.Toch een beetje huiverig liep ik de parkeerplaats op, maar dar was ongegrond want de auto stond er gewoon. De deur zwaaide open en er stapte een man uit, die ik herkende van de foto's. Hij liep naar me toe, stelde zich voor en kuste me al vol op de mond. dat was wel een beetje verrassend, maar ik was te overdonderd om er wat van te zeggen ik moest achterin gaan zitten en hij kwam naast me zitten. De man die voorin zat, draaide zich om en stelde zich voor, ook hem herkende ik van de foto's. We reden weg en Cees, die naast mij zat, begon me meteen weer te kussen. Hij pakte mijn rechterhand en legde die op zijn kruis. Daar zat al behoorlijk wat in, zo te voelen.Ik werd er supergeil van en deed mijn mond open, zodat Cees zijn tong er lekker in kon steken en we begonnen lekker te tongen. De auto waarin we zaten, had privacyglas, zodat Cees en ik redelijk onbespied onze gang konden gaan. Ik maakte ondertussen de broek van Cees open en haalde zijn inmiddels hard geworden pik eruit. De man voorin, Marcel, bromde goedkeurend. Zo, zei hij, je laat er geen gras over groeien. Ik kon niet antwoorden, want Cees had mijn hoofd naar beneden geduwd , om zijn pik lekker te pijpen... Hij begon te kreunen, dat hij dat zo heerlijk vond, dat hij meteen wilde klaarkomen in mijn mond.... Marcel zei, dat hij daarmee moest wachten, want we waren bijna op de plaats van bestemming.Ze bleken via Airbnb een vrijstaand huisje gehuurd te hebben, wat redelijk afgelegen lag en dus veel privacy bood. Marcel parkeerde de auto voor de deur en we liepen naar binnen. Meteen toen we binnen waren greep Marcel mij en ook hij begon mij meteen te tongen. Cees stond achter mij en begon mij en zichzelf uit te kleden. Ik was nog geiler geworden en zakte op mijn knieën om ook de pik van Marcel te pijpen. Die liet dat even toe, maar zei toen dat we eerst gingen douchen. Ik begreep de hint en we liepen naar de douche. Daar lagen de spullen al klaar. We hadden via de chat afgesproken, dat ik me zou spoelen en dat we daarna verder ons gang konden gaan, omdat we allemaal schoon en gezond waren. De mannen douchten zich kort en gaven mij toen wat privacy om mij helemaal schoon en klaar te maken.Toen dat gebeurd was, liep ik naar de woonkamer toe, waar beide mannen naast elkaar op de bank zaten. Ze waren lekker met elkaar aan het tongen, wat een geil gezicht was. Ik ging er op mijn knieën voor zitten en pakte met twee handen twee pikken vast.  Wie eerst ? vroeg ik en ik hun beide verwachtingsvol aan. Ik, zei Cees, en duwde mijn gezicht richting zijn pik. Hij ging lekker languit op de bank liggen en ik kon zijn pik goed diep in de mond nemen. Ik proefde al wat voorvocht, wat lekker ziltig smaakte. Ondertussen was Marcel achter mij gaan zitten en smeerde wat glijmiddel op mijn kontje. Hij begon me voorzichtig met één vinger te vingeren en keek mij eens aan om het zeer deed. Dat was absoluut niet het geval en ik knikte dat hij verder kon gaan. Dat was niet tegen dovemansoren gezegd en voordat ik het wist zaten er drie vingers redelijk diep in mijn kontje.Kom mee, zei hij, we gaan naar het bed en we liepen naar de slaapkamer toe, waar een lekker groot bed op ons stond te wachten. Marcel ging op zijn rug liggen en gebaarde dat ik bovenop hem moest gaan zitten, zijn pik stond inmiddels fier omhoog en ik liet me er overheen zakken. Ondanks het feit, dat hij met zijn vingers goed werk had verricht, moest ik er toch even aan wennen, vond ik. Dat vond Marcel echter van niet, want met één stoot, zat hij er tot aan zijn ballen in. Ik kreunde van schrik, maar daarna voelde ik mij heerlijk gevuld. Cees stond inmiddels naast mij en stopte zijn pik weer in mijn mond. Ik begon hem te pijpen, terwijl Marcel zijn pik dieper en dieper in mijn kontje pompte. Cees zei, dat hij toch echt ging klaar komen in mijn mond, ik had niet eens de kans om nee te zeggen, want voor ik het wist, spoot hij zijn pik leeg in mijn mond. Ik slikte zoveel mogelijk door, maar dat was niet nodig, want hij begon me onmiddellijk te tongen om zijn eigen zaad  op te lebberen. Dat was zo supergeil, dat Marcel zich niet kon bedwingen en ook zijn pik leeg spoot in mijn kont. Ik voelde het zaad in mijn darmen lopen. Wat supergeil !! Ik keek op de klok en het bleek, dat ik net drie kwartier onderweg was. Ze volgden mijn blik en zeiden dat dit een goede warming up was....Wordt vervolgd.....

• 03-02-18

  Eeen verrassende reis slot en Epiloog

  Hoofdstuk  10   en    Epiloog   Die avond hebben Kees en ik een heel lang en serieus gesprek gehad. Voor ons stond wel vast dat wij samen verder wilden en dat niets ter wereld daar ooit tussen kon komen. Uiteindelijk kwamen we tot de conclusie dat wij ieder voor zich onze ouders in zouden lichten, en dat we dan wel zouden zien hoe het verder ging. In ieder geval hadden we het prachtige aanbod uit Breda achter de hand zodat we altijd ergens op terug konden vallen.   Het gesprek van Kees met zijn ouders verliep achteraf nog vrij rustig. Het bleek dat ze al enige tijd een vermoeden hadden dat er tussen ons meer was dan gewone vriendschap en ze waren er beslist niet blij mee. Hun voorstel/eis  was dan ook dat wij elkaar een tijd niet zouden zien omdat ze er van overtuigd waren dat het dan wel over zou gaan. Vooral wanneer Kees dan ook zou proberen een vriendinnetje te krijgen veronderstelden ze dat zijn homoseksualiteit wel over zou gaan. Daarop zei  Kees dat hij geen van deze voorstellen zag zitten en dat dit ook beslist niet zou gebeuren. Voor zijn ouders leek daarmee de kous af en moest hij het zelf maar weten. “Maar  verwacht niet dat we het voor jou opnemen wanneer onze familie en kennissen er schande van spreken, want je begrijpt toch hopelijk wel dat het natuurlijk ongehoord is dat jij “zo” bent” werd daar nog wel aan toegevoegd.   Bij mij thuis brak ronduit de pleuris uit. Mijn moeder begon hysterisch te gillen en mijn vader wist geen bemoedigender woord uit te brengen dat:  “Als ik ooit zie dat je met een vent ligt te flikflooien, dan breek ik eerst al jullie botten en sla je vervolgens de kop van de romp!”. Op zijn vraag of ik dat goed begrepen had heb ik bevestigend geantwoord en ben naar mijn kamer gegaan. Gelukkig brak ik zodra ik op mijn bed lag in tranen uit en heb vreselijk gehuild. Dat luchtte heel erg op en toen ik tot bedaren was gekomen kon ik heel helder denken. Voor mij stond vast dat dit mijn laatste nacht in het ouderlijk huis zou worden.    De volgende dag was ik de eerste twee uren vrij van school. Ik was vroeg wakker en had al vrij snel de zaken op een rij. Nadat na vader ook mijn moeder naar haar werk was vertrokken was ik alleen thuis en kon mijn plan uitvoeren. Ik wist waar mijn ouders hun trouwboekje hadden opgeborgen. Ik pakte dit uit de lade en met rode pen scheef ik naast de vermelding van mijn geboorte in rode letters: Dit kind is een miskleun en bestaat niet meer!. Dit was mijn wraak, wanneer ik dan in hun ogen geen bestaansrecht meer had, dan mocht dat ook officieel vastgelegd worden. Bovendien bespaarde het mij een hoop hoofdbrekens omdat deze boodschap zo duidelijk was dat ik verder geen briefje achter hoefde te laten. Ik legde het trouwboekje opengevouwen op tafel en als ze het vonden dan was de boodschap duidelijk. Zij hoefden niet verder te leven met een homozoon want ik was immers hun zoon niet meer!    Ik pakte mijn kleding en een aantal persoonlijke spullen in een groot koffer. Dit bond ik op mijn fiets en reed er mee naar het station waar ik het in een bagagekluis zette. Vervolgens informeerde ik of ik ook een fiets mee kon nemen in de trein naar Breda, ook dat bleek te kunnen. Vervolgens reed ik naar school waar ik, alsof het was afgesproken precies gelijk met Kees kwam aanrijden. Hij vertelde mij hoe het bij hem thuis was gegaan, en dat ik dus bij hem thuis niet meer zo welkom was. Kees schrok heel erg toen hij hoorde dat ik de laatste nacht in mijn ouderlijk huis had doorgebracht. “En nu???” Ik vertelde Kees dat ik mijn spullen al op het station had staan en dat ik vanaf vanavond in Breda woonde. Dit vond Kees heel erg maar zag ook zo gauw geen ander mogelijkheid. Hij wilde alleen even bedenktijd om te weten wat hij ging doen. Dat leek mij ook het beste. Voorlopig zouden we elkaar toch nog op school treffen want ik zou niet onmiddellijk in Breda een school hebben. En ik wilde geen school uitval want het was voor ons meer dan duidelijk dat hoe belangrijk het was dat wij zo gauw mogelijk onze opleiding hadden afgerond, en zelf de kost konden verdienen. Na het laatste lesuur bracht Kees mij naar het station. Ik kocht een kaartje met fietstoeslag, pakte mijn koffer uit de kluis en ging naar de trein. Voordat ik instapte nam ik afscheid van Kees. Een beetje onwennig. Nog nooit hadden we elkaar in het openbaar gezoend, maar wij begrepen beiden dat we bij dit afscheid niet met een simpel “Hoi en tot morgen” konden volstaan. Het voelde vreemd maar ook heel erg goed toen wij elkaar stevig omhelsden en een stevige zoen, vol op de mond gaven. Met moeite lieten we elkaar los en om het afscheid niet nog beladener te maken stapte ik maar gauw in de trein. Die vertrok spoedig en daarmee kwam er abrupt een einde aan de tijd als onbezorgde puber. Mijn tijd als volwassene was begonnen al had ik er geen idee van hoe dit precies verder zou gaan. Ik kan je zeggen dat ik, eenmaal in Breda toch wel een beetje met lood in mijn schoenen naar de Jacob Catssingel fietste. Geheel onnodig bleek later want ik werd er letterlijk met open armen ontvangen. Stef en Andrew konden natuurlijk niet weten wanneer ik mijn ouders zou informeren. Dat ik na mijn bekentenis op straat zou staan stond voor hen vast. De logeerkamer stond dan ook helemaal klaar ik kon zo mijn intrek nemen. Ik heb het schooljaar afgemaakt vanuit Breda. Tijdens de grote vakantie is Kees ook hier komen wonen en het examenjaar hebben we hier in Breda gedaan. Met z’n vieren hebben we een aantal hele gelukkige jaren gehad. Helaas zijn Stef en Andrew een paar jaar geleden bij een ernstig auto-ongeluk om het leven gekomen. Toen hun testament werd geopend bleken wij daarin te staan als hun enige erfgenamen. Van de ene op de andere dag konden we ons redelijk vermogend noemen. Mits we aan hun voorwaarden zouden voldoen. “En dat was?’ vroeg ik aarzelend. “Wij mochten dit huis, de inboedel, hun spaargeld en hun aandelenpakket, het onze noemen, op voorwaarde dat wij alle twee zo mogelijk door een baan in ons onderhoud zouden voorzien en dit huis een veilig toevluchtsoord zou blijven voor mensen die vanwege hun geaardheid in de problemen zaten”. En dat zien wij heel ruim en daarom was het voor ons vanzelfsprekend dat wij jou onderdak zouden verschaffen. Ik kan toch het risico niet lopen dat zo’n lekker ding op een bankje in het park slaapt in plaats van in dit heerlijke bed? “Dat snap ik nu wel, en ik vind het heel bijzonder dat jij mij zo in vertrouwen hebt genomen, maar ik geloof wel dat ik nu toch echt moet gaan slapen”. Dat vond Steve ook en zo kwam er een einde aan deze toch wel heel erg bewogen dag.          Die ochtend werd Luc wakker en heel even wist hij niet waar hij was. Dat duurde overigens maar enkele ogenblikken want toen hij zijn ogen goed open had en het enorme bed zag waar hij op lag wist hij het meteen weer en was ook klaarwakker. “Goeiemorgen” klonk het als uit een mond. En keek in de vrolijke gezichten van Steve en Kees, die beiden piemeltje naakt ieder aan een kant van een enorme bedtafel zaten te genieten van een heerlijk ontbijt. Ook zin in een croissantje met een sapje, of heb je liever gelijk zwarte koffie?  Whaaw wat een ontwaken. Luc kwam overeind en deed geen enkele moeite om zijn enorme ochtend erectie te verbergen. Hij voelde wel dat er eerst wat ruimte gemaakt moest worden om de koffie te kunnen bergen. dus jumpte hij van het bed en ging eerst naar het toilet om zijn blaas te legen. Terug in de slaapkamer schoof hij aan de kop van de tafel aan waar al een dampende verse kop koffie op hem stond te wachten. “Ja dat is het voordeel van de nachtdienst, dan ben je vroeg op en heeft de bakker verse spullen klaar”. Ik wek Steve dan met de ontbijtspullen en daarna gaat hij het bed uit en ik erin”. “Nou dat is dan heel goed geregeld’ sprak ik, genietend van mijn verse koffie en croissant. Steve hoeft vandaag pas om 2 uur te beginnen dus ik denk dat jij het beste straks, wanneer je tenminste je naaktheid bedekt hebt, maar naar het ziekenhuis moet gaan om te zien hoe het is met je vriendje. Ik ben na mijn dienst even op de afdeling wezen kijken en daar wist men te vertellen dat hij aan een stuk heeft doorgeslapen. Volgens mij heb jij die arme man helemaal uitgeput op zijn reis vanuit het zonnige zuiden naar hier. Zei Kees met een veelbetekenende blik op zijn gezicht. Maar hoe dan ook, ging hij verder, er is na een operatie geen beter medicijn dan rust, dus ik denk dat hij er heel gauw bovenop zal zijn. Trouwens, als hij uit het ziekenhuis mag dan lijkt het mij het beste dat jullie gewoon een poosje bij ons logeren zodat die arme jongen wat rust krijgt en aan kan sterken.     Dat was natuurlijk een geweldig aanbod en ik kon er dan ook alleen maar van harte mee instemmen. Na het ontbijt werd de bedtafel aan de kant geschoven, Kees kroop onder een dekbed,  en terwijl Steve de ontbijtspullen op een dienblad plaatste besloot ik hen maar even samen te laten en de douche op te zoeken. Hoe zeer zij beiden behoefte hadden om effies samen te zijn bleek wel toen ik na een langdurige verblijf onder de heerlijke stortdouche mezelf aan het afdrogen was. De deur ging langzaam open en Steve kwam met glinsterende oogjes en een glimmende paal waar nog een lange sliert geil aan bungelde de douche oplopen. “Was het lekker? ” vroeg ik hem. “Heerlijk” was het antwoord, stapte in de douche en draaide daar de kraan wijd open.   Eenmaal beneden pakte ik de krant, de eerste Nederlandse sinds weken, en las het laatste nieuws. Toen Steve beneden kwam spraken we af dat ik naar het ziekenhuis zou gaan en daar kijken hoe het ging. De heren zouden om half een warm eten. Dan was Kees inmiddels wakker en had Steve de tijd om daarna rustig naar het werk te gaan. In principe kon ik dan gewoon aanschuiven, maar als het anders was dan moest ik vanuit het ziekenhuis maar even bellen. Wanneer Marc het ziekenhuis uit mocht dan konden we voorlopig onze intrek bij de heren nemen. We hoefden dan niet ver te reizen, alles was geregeld en indien nodig was het ziekenhuis vlakbij. We moesten maar zien wat we deden, maar dat aanbod stond.    In het ziekenhuis mocht ik zonder veel problemen doorlopen naar de afdeling, maar de kamerdeur zat dicht en er brandde en rode lamp boven.. Oeps. Er zal toch niks ergs zijn? Vertwijfeld keek ik in het rond en klampte de eerste de beste verpleegster die ik zag lopen aan. “Is er iets met Marc Swets”? vroeg ik haar, ik zie dat de deur dicht zit. “Oh nee hoor”stelde ze mij gerust. De dokter doet zijn ronde en is nu bij hem. Ik denk dat je er wel bij mag, loop maar even mee. We gingen de kamer op en inderdaad stond er een vrouw bij Marc die inmiddels, dat zag ik wel,gewassen en geschoren rechtop in bed zat.  Oh wat had ik hem graag even om de nek gevlogen, maar ik hield het netjes en beperkte me tot een nadrukkelijk “goeje morgen”. De arts draaide zich om en stelde zich voor als Bianca van Zon. Ik heb mijnheer hier net onderzocht en ik moet zeggen dat ik heel tevreden ben. Zoals ik het nu bekijk zou hij morgen wel naar huis kunnen, maar ik hoor net dat hij alleen woont en ook nog een eindje weg. Als hij hier morgen weg gaat is hij natuurlijk nog lang niet zover hersteld dat hij helemaal voor zichzelf kan zorgen. Bovendien is het niet goed wanneer er geen enkel toezicht is. Hij heeft tenslotte een behoorlijk buikwond en hoewel de kans klein is kan daar altijd iets mee gebeuren. Ik denk dat ik jullie dan nu maar even alleen laat, dan kunnen jullie samen bekijken wat er mogelijk is. Ik overleg nog wel met de verpleging hoe je vandaag het beste de revalidatie kunt inzetten. Morgenvroeg kom ik weer even kijken en als het dan is zoals ik hoop en verwacht dan mag je aansluitend hier weg.   Ze draaide zich om naar de deur en beende met de assisterende verpleegster de kamer uit. Marc strekte zijn armen uit naar Luc en deze wilde zich maar wat graag laten vangen. Ondanks alles wat Luc de afgelopen avond en nacht had mee gemaakt, er bleek voor hem toch maar één echte kanjer te zijn en die lag hier in dat bed en die sloot hij nu stevig in zijn armen. Na een tijdje intensief tongworstelen lieten ze elkaar eindelijk wat los en stelde Luc de vraag “Hoe gaat het?” “Ik vind dat je het wel lekker doet” was de droge opmerking van Marc. “Oh vind je dat, is even kijken of ‘hij” dat ook vindt en direct schoof hij met zijn hand onder de deken om, heel voorzichtig, te voelen of  er weer wat leven in de brouwerij daar onder zat. Dat viel niet tegen want het bleek dat ondanks alle ingrepen in dat gebied, Marc met een joekel van en stijve in zijn bed lag. Luc kon het niet laten om hem even vol in zijn handen te nemen en begon langzame trek bewegingen te maken. Hij zag dat Marc zijn hoofd achterover op het kussen legde en met gesloten ogen afwachtend lag te genieten. Vanwege het dokters bezoek was het gordijn nog altijd zover dicht dat ze volledig uit het zicht waren van iemand die de kamer op zou komen lopen. Dus nam Luc rustig de tijd om zijn maatje eens even lekker van zijn ODOL af te helpen. Dat dit binnen 24 uur na de operatie al nodig was bewees maar eens hoe gezond en hoe geil onze chauffeur feitelijk was. Dat duurde overigens niet zo heel lang. Al na een minuutje trekken reikte Marc, nog altijd met gesloten ogen naar het nachtkastje waarop en doos tissues stond, pakte er een uit en gaf die aan Luc. Die begreep onmiddellijk wat er aan de hand was en in een vloeiende beweging schoof hij deze om de dikke paal, die op het punt stond zijn geilheid uit te braken in het papier. Luc voelde heel goed hoe twee, drie,  krachtige stralen in zijn met papier bedekte hand spoten. Oehawaaah kreunde Marc, dat was lekker, en nodig vulde Luc aan. “We kunnen in ieder geval vaststellen dat een van de revalidatiedoelen van mijnheer Swets inmiddels bereikt is”. Nadat Luc de tissue in de prullenbak had gekieperd en zijn handen afgespoeld, was het de hoogste tijd om weer eens serieus te praten. Luc vertelde in het kort op wat voor een bijzonder logeeradres hij terecht was gekomen. En ook dat het mogelijk was dat Marc daar na het ontslag uit het ziekenhuis ook naar toe zou kunnen om nog wat aan te sterken. Besloten werd dat Luc terug naar “de mannen” zou gaan om het een en ander te bespreken. Daarna konden ze dan bekijken of de dokter dit ook zag zitten af dat Marc toch nog langer  in het ziekenhuis moest blijven. Er was heel veel te bepraten. Beiden waren zo zeker van hun gevoel dat ze er niet aan twijfelden dat zij vanaf nu bij elkaar zouden blijven. Ze woonden niet ver van elkaar dus konden voorlopig gemakkelijk “latten”, maar het zou wel vooral “palen”worden, stelden ze lachend vast. Toen rinkelde het mobieltje van Luc. “Moeder” stond er in het schermpje. Luc schrok zich te pletter want dit was het laatste wat verwachtte. Hij nam de oproep aan en melde zich zo opgewekt mogelijk: “Met Luc” “Jongen waar zit je???!  Je weet dat ik je niet gauw op je mobiel lastig val, maar je vaste telefoon wordt maar steeds niet opgenomen. Ik begon me al zorgen te maken dat je ergens in een ziekenhuis lag”. “Mam, geen zorgen, ik lig niet, maar ik zit in een ziekenhuis”.Whaaat, jongen toch, wat is er gebeurd!”. Marc heeft onderweg een acute blindedarm ontsteking gekregen en is in Breda geopereerd. Op dit moment zit ik bij hem en hij maakt het naar omstandigheden heel goed. Er is echter zoveel gebeurd dat ik er geen moment aan gedacht heb om jullie te informeren. Sorry maar het is niet anders”.  “Jongen dat geeft niks ik ben veel te blij dat ik je weer hoor en dat alles goed is met je. Trouwens Marc… Marc, dat is toch die aardige chauffeur die jou een lift gegeven heeft?”. “Ja ja dat is hij”. En jij zit nu ’s morgens om half tien, buiten bezoekuur aan zijn bed terwijl hij bijkomt van een operatie”. “ Ja hoezo?”. “Nou niks, maar ik denk dat ik het wel goed gezien heb en dat die Marc voor jou inmiddels wat meer is dan een aardige chauffeur die jou een lift aanbood.”  Toen begon Luc echt te stotteren. Wat moest hij zeggen? Ofschoon hij goed met zijn ouders overweg kon had hij met hen nog nooit over zijn gevoelens voor jongens gesproken. Volgens Luc verwachtten zijn ouders niets anders dan dat hij een keer met een meisje thuis zou komen en eigenlijk ging hij daar zelf ook wel van uit. Waarom niet? Ofschoon hij sommige jongens wel leuk vond om te zien, hij voelde zich ook niet echt homo. Lieve schat je hoeft niet te gaan stotteren ik kan je alleen maar zeggen dat dit voor je vader en mij absoluut geen verrassing is. Dat jij niet met een meisje thuis zou komen was voor ons al heel lang duidelijk. Maar wij vonden wel dat wij dit gewoon rustig aan jou over moesten laten en je op geen enkele manier beïnvloeden. “Maar hoe wisten jullie dat dan” vroeg Luc aan zijn moeder. Ach kind, ik zou je vele voorbeelden kunnen geven, maar daar is het nu niet de tijd voor. Ik ben heel blij dat ik je weer even gehoord heb en ik hoop dat het met Marc gauw helemaal goed komt. Je moest eens weten hoe blij ik voor jullie beiden ben, want al hebben we Marc dan nog maar een uurtje gezien, we vonden het een hele sympathieke jongen. En dat jij dat ook vond was voor ons absoluut en meer dan overduidelijk. Je zou anders nooit, halsoverkop met een vreemde vrachtwagenchauffeur op pad gegaan zijn. Wij zijn nu heel rustig richting Nederland aan het varen, maar het zal nog wel een kleine twee maanden duren voor we weer thuis zijn. Het weer is hier geweldig en het land zoals altijd: fantastisch. Dus wij vermaken ons wel, zorgen jullie maar goed voor jullie zelf. We bellen nog wel eens. Daaaaag en doe vooral de groeten aan Marc en wens hem beterschap. Zo, dat was dat. Ppppffff Luc moest er wel even van bijkomen. Hij had zich over zijn coming out nog helemaal geen voorstelling gemaakt, maar dat het zo snel en simpel zou gaan was werkelijk niet voorstelbaar, sommige dingen bedenk je niet, die gebeuren gewoon, dat bleek nu wel weer eens. Toen Luc weer bij zijn positieven was boog hij zich spontaan over Marc die een beetje was ingedommeld en gaf hem een stevige zoen. “Zo”, schrok Marc, “waar heb ik dat aan verdiend”? “Gewoon omdat ik je lief vind. Maar nu moeten we toch eens serieus bedenken hoe we verder gaan. Stel dat jij morgen naar huis mag, hoe zie je dat voor je?”. Nou ik hoor je net zeggen dat we eventueel bij Steve en Kees kunnen logeren en dat lijkt me wel wat. Ik voel me eigenlijk best wel prima maar ik denk niet dat als ik overeind kom dat ik dan gelijk vol aan de bak kan. “Nou, nou”, dat weet ik nog niet zo zeker: “Dat stukje wat zojuist overeind kwam functioneerde anders optimaal!” grapte Luc.”Maar je hebt gelijk, je zult het toch even rustig aan moeten doen en dan lijkt me een logeeradres om de hoek van het ziekenhuis helemaal niet verkeerd”. Aldus werd besloten dat Luc naar “de jongens”zou gaan om een en ander af te spreken. Marc zou zoveel mogelijk rust nemen om aan te sterken en vanmiddag zou Luc weer terug komen tijdens het reguliere bezoekuur.   En zo kon het gebeuren dat de andere morgen twee mannen het ziekenhuis verlieten op weg naar de nabij gelegen Jacob Catssingel. Na een logeerpartij van een week was Marc voldoende aangesterkt om weer zelfstandig te kunnen gaan wonen. Wel zelfstandig maar niet meer alleen. In deze week waren Luc en hij tot de conclusie gekomen dat ze hun levens zoveel als mogelijk was wilden delen. Een paar dagen eerder waren ze met een gehuurd bestelbusje eerst naar Dordrecht gegaan om daar wat spullen van Luc op te halen. Vervolgens doorgereden naar Zwijndrecht om deze in het huis van Marc, te plaatsen. Het was een heel bijzonder moment toen ze de woning van Marc binnen gingen. Uiteraard voor Luc die voor het eerst zag waar hij zou komen te wonen. Maar ook voor Marc die onverwacht een veel langere tijd van huis was geweest en de woning als vrijgezel had verlaten en er nu met zijn vriend en huisgenoot in trok.   Terwijl Marc de reclamefolders opruimde en de post nakeek ontfermde Luc zich in de keuken over het koffiezet apparaat. Nadat ze hun eerste bakje in de gezamenlijke woning hadden genuttigd trokken ze naar de boven verdieping om die te “inspecteren”. Als laatste liet Marc Luc de slaapkamer zien. Ofschoon niet zo groot als bij Kees en Steve, stond daar toch ook een heel ruim en comfortabel twee persoonsbed. Het duurde dan ook niet lang of de beide vrienden waren, volledig naakt, verwikkeld in een liefdesspel dat iedere fantasie te boven gaat. Zo helemaal op hun eigen stekje vielen alle remmen van hen af en gaven zich volledig en onvoorwaardelijk aan elkaar. Misschien niet helemaal verstandig maar ach…….. het was heerlijk.   Epiloog    Een jaar later. Niet ver van Beziers tufte in het Canal du Midi een motorjachtje, op weg naar een oude loswal om daar de nacht door te brengen. Aan boord twee mannen die het zo te zien heel goed met elkaar konden vinden. Het bootje was eigendom van de ouders van een van de mannen, die ieder jaar de zomermanden met hun bootje door Frankrijk trokken. Hun tocht werd dit jaar onderbroken doordat hun zoon en zijn vriend gedurende drie weken hun vakantie aan boord wilden doorbrengen. De “jongens” waren met de auto naar Lyon gereden en daar aan bord gegaan. De ouders waren met die auto terug naar Nederland gereden en zouden over drie weken naar de plaats rijden waar de jongens dan waren. Ze zouden rustig aan varen en hadden alle tijd. Er was maar één must: Ze wilden per sé een nacht aan deze loswal door brengen. Dit was de plek van hun eerste ontmoeting. Achteraf bezien was dit de plaats waar ze hun laatste avond als  vrijgezel beleefden. Na die avond waren ze voorgoed een stel. Na het avondeten liepen ze, een stukje de wal op, zonder iets te zeggen wisten ze van elkaar wat ze wilden zien. De open plek omgeven door bomen en struiken waar je zo gemakkelijk een truck kon parkeren. En het was blijkbaar niet alleen chauffeur Marc die dit plekje kende. Ze hadden nauwelijks vijftig meter door de struiken gebanjerd of ze ontwaarden door het bladerdek een grote truck. Eenmaal op de plaats aangekomen zagen ze een Nederlandse wagen waarvan de chauffeur op en tafeltje naast de cabine met ontbloot bovenlijf een maaltijd aan het brouwen was. Toen de chauffeur opkeek van zijn potje en de beide mannen uit het bos zag komen, konden zowel Marc als Luc een whooow nauwelijks onderdrukken. Wat een stuk! Rond de dertig mooi gespierd maar niet overdreven, en een uitstraling…! Er werd kennisgemaakt en de chauffeur  bleek Jan te heten en kwam uit Helmond. Hij was onderweg van Spanje naar Nederland en wilde hier de nacht doorbrengen. Het duurde niet lang of ze waren in een geanimeerd gesprek gewikkeld terwijl Jan zijn potje leeg peuzelde. Toen hij zijn spullen wilde afspoelen stelde Luc, voor dat Jan als hij daar me klaar was naar hun boot zou komen om daar samen en bak koffie te drinken. Terwijl Marc enthousiast knikte, nam Jan de uitnodiging direct aan. “Ik maak de boel schoon, knap me wat op en dan zien jullie mij wel verschijnen”. En zo gebeurde het ook. En nadat ze met z’n drieën hun koffie gedronken hadden kwam er een flesje wijn op tafel. Omdat het wat frisser werd besloten ze in de kajuit verder te praten. En waarover ging dat gesprek……?  Niet veel later lag er in het Canal du Midi een bootje. Het lag er zo rustig en stil, leek het. Want omdat het zo aardedonker was kon je niet zien dat het bootje allesbehalve rustig in het water lag, en stil was het er ook zeker niet! De geluiden die vanuit de kajuit te horen waren lieten niets te raden over. En honderd meter verderop? Daar stond een truck goed afgesloten, maar volkomen eenzaam. Zijn chauffeur, die de volgende ochtend vanaf de loswal door de struiken kwam lopen, opende het portier, startte de motor en vertrok terwijl hij als groet even op de claxon drukte. Hij glimlachte, hij deed dit werk al bijna 10 jaar, maar dit was ook voor hem, beslist een  verrassende reis!        Lieve lezers heel erg bedankt voor jullie support. Jullie zijn zo enthousiast dat ik graag een vervolg zou schrijven, maar dat zit er niet in. Dit verhaal heb ik al een paar jaar geleden geschreven maar ik heb sindsdien geen idee meer gekregen hoe ik, zonder in herhaling te vallen, een nieuw verhaal zou kunnen verzinnen. Zoals jullie gemerkt hebben ben ik niet zo van de verhalen met   “een wip in twintig regels”. Die verhalen zijn ook leuk maar dat moet een ander maar doen. Als jullie suggestie hebben om op dit verhaal door te borduren dan hoor ik dat graag, verwacht daar niet te veel van maar als jullie suggesties hebbener iets van te maken. Dus jullie reacties blijven heel welkom Groetjes Thei

• 03-02-18

  massage

  Ik ben net gescheiden en zit alleen thuis en ben best bischierig. Ik wil wel een ontmaagding maar wel op een ontspannende manier. Ik plaats een advertentie op een welbekende site en krijg meerder berichten maar een spreekt mij echt aan. Het is een getrouwde man, iets ouder dan ik en hij kan vrijdag in de avond.Hij komt binnen en ik denk wat een mooie rustige man. Hij heet Tom en we drinken wat en hij verteld over zijn prive leven en ik zeg dat ik ook met dezelfde discretie zit. We kleden ons uit en bekijken en strelen elkaar terwijl we nog wat drinken. Hij stelt mij gerust want het is mijn eerste keer. Ik pak zijn hand en neem hem mee naar boven.Eenmaal boven ga ik op mijn buik op mijn bed liggen op een handdoek. Hij pakt de meegebrachte olie, doet een cockring om en gaat op mijn benen zitten. De olie loopt over mijn rug en hij masseert mij rustig terwijl ik met zijn pik probeer te spelen. Hij vraagt of ik mij wil omdraaien en ik ga op mijn rug liggen. Hij kijkt mij aan en masseert mijn borst e gaat verder naar beneden. Ik zie zijn stijve pik en trek hem langzaam. Hij kreunt en komt naar voren om mij te kussen. We kussen inng en mijn tong gaat in zijn mond. Wat heerlijk is dit zeg ik hem en hij geniet ook.Dan draait hij mij weer op mijn rug en ik merk dat hij een condoom om doet. Ik ben erg gespannen en hij masseert mijn rug en gaat steeds verder naar beneden. Ik voel iets langs mijn billen en merk dat ik een stijve krijg. Ik doe mijn billen uit elkaar en hij vingert mij. Eerst met een vinger en dan met twee. Ik kreun en trek hem sneller.Hij kust mijn nek en fluistert dat ik me moet ontspannen. Ik geef me over en hij gaat langzaam met zijn pik naar binnen. Mijn billen gaan omhoog en hij komt steeds dieper in me en ik kreun. Steeds dieper en sneller neukt hij mijn kontje terwijl hij mij trekt. Ik kom klaar en spuit over het bed heen en dan hoor ik hem kreunen en ik vraag, wil je in mijn mond komen?Hij haalt zijn lekkere pik uit mij en doet het condoom af en draait mij om en stopt zijn pik in mijn  mond. Hij neukt mijn mond hard en diep en spuit zijn warme zaad diep in mijn keel. We gaan samen douchen en strelen elkaar en we kletsen nog even over hoe ik het vond....Ik vond het geweldig en vind het jammer dat ik je nooit meer zie

• 01-02-18

  Een verrassende reis 9-10

  Het negende en voorlaatste deel alweer maar ik hoop dat het jullie nog voldoende boeit om dor te gaan tot het "gaatje"Bedankt voor de verschillende fijne reacties die een aantal van jullie hebben gegeven.Veel leesplezier 9 Er werd open gedaan door een man die duidelijk van Indische afkomst was en ik wilde me al verontschuldigen omdat ik er van overtuigd was aan het verkeerde adres te zijn toen hij zei: “Jij bent Stephan van Haaren neem ik aan”?  “Ja dat klopt”. “Nou kom maar binnen. Stef  is nog boven maar hij zal zo wel komen”. Hij stelde zich voor als Andre Matulesi en schudde me hartelijk de hand. Hij ging me voor naar de woonkamer, bood me daar een zitplaats aan en vroeg wat ik wilde drinken. “Ik lust wel een kop koffie” Dat komt goed uit want ik heb net vers gezet, Wij drinken rond deze tijd als we uit ons werk komen ook altijd koffie. Voor mij werd in enkele minuten duidelijk dat ik in een huishouden van mannen was terechtgekomen. Het was er netjes, gezellig ingericht, opgeruimd, maar de “woman’s touch”ontbrak dat was duidelijk. Op het moment dat Andre met de koffie uit de keuken kwam ging de deur naar de gang open en kwam “oom” Stef  binnen. Hij stond perplex toen hij me zag. De gelijkenis tussen ons op dezelfde leeftijd was inderdaad verbluffend en zei: ”Heb ik dan toch een zoon?” “Dat geloof ik  niet maar u heeft wel een neef  en dat ben ik!”. Nadat we elkaar een hand hadden gegeven en aan de koffie zaten werd Stef heel ernstig. “Stephan”  zei hij “ik weet niet of ik blij moet zijn dat je me hebt gevonden. Wat je niet hebt kun je ook niet verliezen. Ik had een grote familie die ben ik van de ene op de andere dag kwijt geraakt. Daarover heb ik heel veel verdriet gehad maar daar ben ik nu wel overheen. Maar nu kom jij en dat betekend onherroepelijk weer een stuk familie die ik zal verliezen of opnieuw een jongeman die zijn familie kwijtraakt”. “Hoe bedoelt u dat? “. Stef  keek me indringend aan en vroeg: “Heb je werkelijk geen idee, of wil je weten of jou vermoedens juist zijn?”  Ik moest even nadenken want deze vraag had ik niet verwacht. “Ik heb wel vermoedens, maar wil weten  wat er is gebeurd om te weten wat me te wachten staat”.  Hoezo “te wachten staat? ‘ Ik voelde dat ik rood werd tot achter m’n oren maar ik durfde niet uit te spreken wat ik bedoelde.  ‘Oom keek me nog eens indringend aan en zei “Alles op z’n tijd jongen, maar je hoeft ons niets te vertellen wat je liever nog voor je houd. Daarop keek hij even naar Andre en die beantwoordde zijn blik met een warme glimlach en een nauwelijks merkbaar hoofdknikje. Voor het geval je het nog niet weet: Ik ben homo en gelukkig is André dat ook want zodoende hebben we  de problemen die ieder van ons  te verwerken heeft gehad overmeesterd en zijn we er als twee gelukkige en veel sterkere mensen uitgekomen. “Nou dan ben ik dus niet de eerste homo in de familie” was mij spontane reactie. Stef keek me aan en vroeg; “En dat is algemeen bekend?” “Nee natuurlijk niet dat weet alleen Kees” zei ik voor dat ik besefte wat ik zei vroeg Stef: “Wie is Kees”. Ik voelde dat ik helemaal rood werd omdat ik ons geheim dat we toen al vijf jaar heel zorgvuldig bewaarden hier zomaar verraden had, want dat ik nu niet meer terug kon was duidelijk. “Kees is mijn vriend, dat weet iedereen, maar dat wij meer dan vrienden zijn en ook intens van elkaar houden weet nog niemand, behalve jullie nu”. “Dan had ik het toch goed gedacht”. “Wat?” vroeg ik onnozel. “Dat je ook homo bent”.  “Is dat dan te zien?”vroeg ik verschrikt. “Nee hoor maak je geen zorg maar ik voelde het”. En dat is waarschijnlijk hetzelfde gevoel wat  jouw heeft doen besluiten naar mij op zoek te gaan. Ik weet niet hoe dit af gaat lopen maar ik moet je zeggen dat ik je een sympathieke knul vindt die ik heel graag zou willen behoeden voor ellende. Maar dat is helaas niet altijd te voorkomen. Dat hebben wij, en hij keek daarbij veelbetekenend naar André,  helaas maar al te zeer moeten ervaren. Ik heb onze familie natuurlijk al een lange tijd niet gezien, maar ik betwijfel of ze hun opvattingen over homo’s hebben bijgesteld. Ik vrees dat er nog steeds slechts twee smaken zijn: “Normaal doen of voorgoed verdwijnen”. “Nou daar kon u wel eens gelijk in hebben” viel ik hem spontaan bij, “Want ik moet er niet aan denken dat ik thuis moet gaan melden dat ik op jongens val”. “Kijk dat bedoel ik zei Stef. En ga er maar gerust van uit dat de omgang met ons tot een zelfde sanctie zal leiden. Daarom heb ik ook gezegd dat je wat mij betreft éénmaal hier mag komen om ons verhaal te horen. Daarna zul je ook wel tot het besef komen dat het niet mogelijk zal blijken om èn met ons contact te onderhouden en ook de andere familiebanden aan te houden. Maar laat ik beginnen bij het begin want alleen zo krijg je een goed beeld.   En Stef begon te vertellen: Nadat ik mijn HBS diploma had behaald stond ik voor de keuze, of een baan zoeken of verder studeren. Een baan zag ik nog niet zo zitten maar voor een universiteit was geen geld. De Koninklijke Militaire Academie in Breda  leek mij daarom een goed optie. Als ik daar zou worden toegelaten zouden de opleidingskosten voor rekening van Defensie komen. Maar er was nog iets anders, dat  ik toen nog absoluut geen naam kon geven. Het leek me erg leuk om in een werkomgeving te zijn waar ik omringd zou worden door mannen. Denk er om het was 1955, er waren twee soorten mensen,  mannen en vrouwen en die trouwden met elkaar. Andere smaken waren er niet!  Ik zal je niet vermoeien met alles wat me in de opleiding ten deel viel. Ik kan je zeggen dat het, interessant, leuk en bij tijd en wijle ook echt wel zwaar was. Maar tegen het einde van de opleiding ging het niet goed met me. Ik voelde me dikwijls gammel maar er werd nooit een oorzaak gevonden. Uiteindelijk belande ik in de ziekenboeg, opname ter observatie heette dat toen, Dat betekende dat je veertien dagen absoluut in bed moest blijven en er in die tijd allerhande onderzoeken en testen werden uitgevoerd. Zelfs naar de toilet gaan of  je wassen bij de wastafel was er  niet bij, alles gebeurde op bed. Nu zou je zeggen: “Alleen daarom zou je al ziek worden”, maar deze aanpak werd  in die tijd  als de gewoonste zaak van de wereld beschouwd. Op die ziekenboeg werkte een Molukker als hospitaalsoldaat en hij was het die de eerste morgen met een teiltje water bij mijn bed stond. Hij stelde zich voor als korporaal Matulesi en vertelde dat hij mij een wasbeurt kwam geven. Volgens mij was het sinds mijn vroege kindertijd niet meer voorgekomen dat ik door een ander ( mijn moeder) werd gewassen en ik vond het dan ook helemaal niets. Ik vertelde dat ik dat prima zelf kon en stelde dan ook voor dat hij  mij met dat teiltje alleen zou laten en terug zou komen zodra ik klaar was. “Van Haaren, ook in dit hospitaal geldt de krijgstucht en het wassen van de patiënten is voor mij een dienstopdracht en het gewassen worden is voor u een oefening waaraan u zich niet kunt onttrekken” en daar kon ik het mee doen. Zeer tegen mijn zin begon Matulesi aan zijn dienstopdracht en toen hij die na een kwartiertje had afgerond lag ik er schoon en fris bij en moest bekennen dat ik weleens zwaardere oefeningen had ondergaan. Nadat ik zo’n dag of tien in dat bed had gelegen merkte Andrew ( we noemden elkaar inmiddels als er niemand bij was bij de voornaam) op dat mijn schaamhaar wat langer was geworden. Ik heb dat namelijk altijd heel kort geknipt en houdt dat gewoonlijk elke dag even bij. Ik was wel verrast dat Andrew deze opmerking maakte maar toen ik er over nadacht kwam ik er toe om hem te vragen  of dit een probleem voor hem was. Nee het is geen probleem voor mij, maar als ik zie hoe keurig jij jouw handeltje verzorgd hebt, dan wil ik niet dat je straks “verwaarloosd” van mijn afdeling wordt ontslagen. En wat zou je dan willen doen om deze verwaarlozing te voorkomen? Ja dat zul je zelf aan moeten geven. Zeg maar hoe je het hebben wil en dan zal ik kijken of ik aan je wensen kan voldoen. “Nou begin dan maar eens met alles wat langer is dan 2 mm af te knippen”. Pas toen hij zei ‘Dat is gevaarlijk, want je zou terplekke doodbloeden” begreep ik dat ik me niet zo handig had uitgedrukt. En voor ik me realiseerde tegen wie en waar ik het zei flapte ik er uit: “Nee, alles wat langer is dan een decimeter moet je weer niet afknippen, maar mag je wel aftrekken!” oeps wat zeg ik nou en wat heeft dit voor gevolgen? Ik verwachte een verontwaardigde reactie van Andrew maar hij reageerde heel rustig met de mededeling dat hij die handeling niet tijdens diensttijd mocht verrichten maar ook een hospitaalsoldaat heeft wel eens vrije tijd. Naar wat hij daar mee bedoelde kon ik alleen maar gissen, onverstoorbaar ging hij verder met zijn werk. Met een kennelijk speciaal daarvoor meegebracht kammetje en schaartje knipte hij keurig alle haartjes in mijn schaamstreek op een lengte van minder dan twee millimeter. Na de wasbeurt maakte hij mijn bed op, pakte de wasspullen en groette mij,  precies zoals alle dagen daarvoor. Maar bij mij was er wel wat veranderd. Wat bezielde mij om een gozer te vragen mijn pik af te trekken, hoe kwam ik erbij? ’s Avonds om zeven uur kwam hij ineens de ziekenkamer binnen. Niet in zijn uniform maar gewoon in vrijetijdskleding. Hij vroeg of ik er bezwaar tegen had dat hij me een uurtje gezelschap zou houden. Uiteraard niet zei ik, hij pakte en stoel en kwam bij mijn bed zitten.  Andre keek me met een ernstig gezicht  heel indringend aan en zei: “Als hospik mag ik niks weten en al helemaal niets vragen. Maar als ziekenbezoeker mag ik je wel vragen hoe gaat het nu met je?”. “Ik weet het niet, ik ben nog steeds lusteloos en heb het gevoel op een of andere manier tegen een muur aan te lopen, ik zie geen toekomst”.  “Stef” zei Andrew, “Hoe lang denk jij nog jezelf en je omgeving te kunnen belazeren?”  “Waar heb je het over?!” was mijn reactie. “Gewoon zoals ik het zeg: Hoe lang wil jij nog jezelf voor de gek houden en op de koop toe nemen dat je daar gewoon ziek van wordt?”  “Ik begrijp  niet waar je het over hebt” was opnieuw mijn reactie en dat meende ik ook echt. “Wanneer denk jij te accepteren dat je homo bent? ” “Wahat!? ” “Dat je homo bent”. “Hoe kom je daar in hemelsnaam bij? ” vroeg ik, beledigd- kwaad- verbaasd-  en toch ook wel nieuwsgierig. “Ik weet niet hoe ik dit weet, maar ik weet gewoon dat jij helemaal niks minder homo bent dan ik.”. Ik wist absoluut niet wat ik moest zeggen. Mijn zorgvuldig opgebouwd imago van een stoere maar vooral normale man, mijn zorgvuldig geheim gehouden twijfels en vraagtekens over mijn gevoelens waar ik vanaf mijn dertiende mee worstelde, het werd  hier vakkundig aan flarden geschoten, om in militaire termen te blijven. ‘Stef”ging Andrew verder, “Ik ben geen arts. Ik weet ook absoluut niet wat je allemaal nog meer zou kunnen mankeren. Maar vanaf de eerste dag dat je hier op de kamer lag wist ik dat één  van de problemen waar je mee worstelt, en volgens mij tevens de voornaamste oorzaak van je klachten, de ontkenning van je geaardheid is”. Ik wist op dat moment echt niet of ik kwaad, verdrietig of blij moest zijn, ik was letterlijk sprakeloos. Als je het mij vraagt ben jij zelf de enige “dokter” die jou kan genezen. Stop met toneelspelen, erken wie je bent en heb vertrouwen in de toekomst die niet gemakkelijk maar wel boeiend en interessant zal zijn. En heel misschien en als jij het wilt, dan zou ik daar ook graag een rol in spelen; een rol in jouw toekomstige leven”. “Bedoel je dat jij…. Met mij…?”.  “We kennen elkaar natuurlijk nog geen twee weken maar ik heb de indruk dat wij best goed met elkaar overweg kunnen en wat mij betreft zou ik best willen proberen om samen het avontuur met elkaar en met de “boze buitenwereld” aan te gaan.”. Ik was enerzijds helemaal perplex van wat ik hoorde maar aan de andere kant leek het ook wel of er een gordijn was opengetrokken waardoor ik ineens perspectieven zag waarvan ik tot dan toe niet wist dat ze er waren. Wel huisje boompje beestje, maar heel anders dan ik mij dit ooit had voorgesteld.  Andrew stond op van zijn stoel en zei: ” Ik ga nu weg want ik wil dat je dit nu eerst maar eens rustig met jezelf gaat uitvechten . Ik zie jouw morgen weer en dan hoor ik wel wat je nu eigenlijk met je leven en je toekomst wil”. Hij gaf me een aai over mijn kop draaide zich om en was de kamer uit. En daar lag ik dan met een storm aan gedachten en gevoelens in mijn kop. Ik heb de hele nacht geen oog dicht gedaan maar tegen het ochtendgloren was mij wel duidelijk dat Andrew volkomen gelijk had en dat ik besloot te proberen om samen met hem iets op te bouwen ongeacht de verdere consequenties. En dat die consequenties groot waren was duidelijk. In die tijd waren homosexualiteit en krijgsmacht twee zaken die maar op één manier met elkaar te maken hadden. S-5!  En wanneer die diagnose werd gesteld, was men dus ongeschikt voor iedere vorm van militaire dienst en bestond er nog maar één optie: Ontslag met onmiddellijke ingang. Om zes uur stak Andrew zijn kop weer om de hoek van de deur. Mocht ik misschien nog enige twijfel hebben gehad, toen ik hem weer zag wist ik het zeker, ik wilde hem en niemand anders. Ik stak  mijn beide armen naar hem uit en hij plofte zo boven op me. Gelukkig was hij toen nog iets lichter dan nu anders was ik plat geweest. We omhelsden elkaar stevig en langzaam vonden onze monden elkaar. Een intense zoen zoals ik deze nog nooit beleefd had werd mijn deel. De spanning van de afgelopen nacht, en de warmte van zijn lijf waren al voldoende om mij spontaan te laten spuiten..   Daarna ging het eigenlijk best snel. We hebben besloten om de legeraalmoezenier in vertrouwen te nemen. Hij begreep onmiddellijk dat, zodra bekend werd wat wij voor elkaar voelden wij op staande voet uit de dienst zouden worden gegooid. Daarom adviseerde hij ons om eerst te proberen een baan buiten de kazerne te vinden. Als dat zou lukken was er een basis waarop we woonruimte konden zoeken en als dat gebeurd was dan was het vroeg genoeg om het leger vaarwel te zeggen. Het lukte wonderwel. Ik kon hier bij een accountantskantoor aan de slag en Andrew werd aangenomen als verpleger en klusjesman in een  rusthuis voor vermogende bejaarden. Woonruimte vinden was wat moeilijker maar we waren niet kieskeurig en dus vonden we een zolderetage waar voor ons tweeën voldoende ruimte was om het een tijdje vol te houden.   Door de hectische en spannende tijd die we beleefden leek onze relatie wel in en snelkookpan te zitten. De lusteloosheid van de maanden daarvoor had plaatsgemaakt voor een dadendrang en een energie die ik in jaren niet in mijn lijf had gevoeld. Elk moment dat Andrew en ik samen waren was een feest in alle opzichten.  Alles ging zo snel maar ook zo intens dat wij toen het eenmaal zover was en we een baan een woonruimte in het verschiet hadden wij zonder enige aarzeling de volgende stap durfden zetten. Onze families inlichten en ontslag nemen uit de militaire dienst. We wisten dat met name het inlichten van onze families niet gemakkelijk zou zijn, maar we waren zo zeker van onszelf en van elkaar dat geen hindernis voor ons te groot was. Om onze families niet al te zeer te provoceren besloten we om dit maar niet direct samen te doen.  Ik zal de dag waarop dat gebeurde nooit meer vergeten. Direct al toen ik de grote woonkeuken binnenstapte merkte ik dat er iets speelde. Mijn ouders, broers en zussen hadden zojuist de warme maaltijd genoten en zaten nog rond de tafel. Normaal werd er bij ons voor dit natafelen de nodige tijd genomen maar zodra ik binnen kwam vertrok iedereen met een snelle groet en binnen de kortste keren zat ik alleen met mijn ouders aan de tafel. Mijn moeder was duidelijk nerveus, maar mijn vader kwam direct ter zake. “Er doen rare verhalen over  jou de ronde.  Ze zeggen dat je van de verkeerde kant bent en je schijnt ook regelmatig met een of andere  “Blauwe” gezien te zijn. Is dat zo?”  Even was ik perplex. Er was dus waarschijnlijk iemand die op de hoogte was van onze relatie en dit had rondgebazuind. Maar ik had geen zin om te ontkennen, integendeel de smalende opmerking “Blauwe” bracht mij precies in de stemming om geen enkel misverstand over mijn situatie te laten bestaan. “Ik had jullie graag wat subtieler geïnformeerd, maar kennelijk wordt mij die kans niet geboden. Inderdaad is het zo dat ik heb ontdekt homosexueel te zijn. Gelukkig heb ik Andrew ontmoet dat is een fantastische mens en ik accepteer niet dat jullie hem blauwe noemen”.    Vader sloeg met de vlakke hand op tafel en briesde: “Wat hier in huis geaccepteerd wordt bepalen wij nog altijd, en ik kan je zeggen: Wij accepteren in onze familie geen flikkers, toen niet,  nu niet en nooit niet!  Je verdwijnt onmiddellijk uit dit huis, en wij willen jou niet meer zien voordat je weer een normaal en fatsoenlijk mens bent, heb je dat begrepen? “.  “Ik denk het wel” was mijn korte reactie. “Mooi, dan kun je nu terug naar waar je vandaan komt en ik verwacht dat jij ons binnen een maand komt vertellen dat je een hele grote fout hebt gemaakt en zo niet dan weten wij wat ons te doen staat.  Je hoeft hier verder niemand gedag te zeggen want daar zit nu niemand op te wachten,  je kunt gaan!”. Minder dan een halfuur nadat ik  met lood in de schoenen het huis was binnen gekomen “vloog” ik het huis uit. Ik had er wel rekening mee gehouden dat ik niet eens de tijd zou krijgen om mijn hele verhaal te vertellen, maar dat ik mijn verhaal niet eens had hoeven beginnen vond ik toch wel cru. Ik pakte mijn weekendtas uit de hoek waarin ik hem had neergezet, keek nog even naar mijn ouders die beiden volledig verdiept leken in het bestuderen van de blokjes op tafelzeil en liep de woonkeuken uit de gang in. Als ik dan het huis uitvloog dan wilde ik dat wel door de voordeur doen. Deze werd eigenlijk alleen gebruikt bij Rouw en Trouw, maar ik besefte heel goed dat op dit moment deze beiden aan de orde waren. Ik ging op weg naar mijn levensgezel en ik verliet voor de laatste maal deze woning. Ik heb een tijdje in de gang gewacht of een van beiden mij nog na zou komen, maar ik wist dat dit tegen beter weten in was. Ik heb nog een keer goed rondgekeken, met moeite de klemmende voordeur opengetrokken, naar buiten gestapt, en vervolgens de deur met een knoertharde klap dicht getrokken. Mijn verleden en mijn jeugd lagen achter me, mijn toekomst voor me, ik was er klaar voor.     Een week of tien na deze gebeurtenis ontving ik een brief van een notaris die mij het volgende meldde. Namens uw vader Stephanus van Haaren deel ik u, Stephanus van Haaren mede dat uw vader u niet langer als zijn zoon beschouwd. Dat mij de toegang tot zijn woning en iedere toenadering of contact met leden van zijn gezin of hun nakomelingen werd verboden. Ook schreef deze notaris dat ik, voor zover dit wettelijk mogelijk was, volledig werd onterft.      Dit kwam aan de ene kant hard aan, maar aan de andere kant was het ook een opluchting.  Achteraf kan ik zeggen dat het op één uitzondering na uitsluitend positieve gevolgen heeft gehad. Ik voelde mij volledig bevrijd van allerlei ballast, ik stond werkelijk op mijn eigen benen en dat beviel uitstekend. Het verlies van mijn familie heb ik lang ervaren als een constante pijn. Die pijn verdween toen jaren later eerst mijn vader en kort daarna mijn moeder overleed. In beide rouwadvertenties in de krant, stond expliciet dat ze negen kinderen hadden gekregen. Bij vaders advertentie kon ik dit nog begrijpen, maar toen dit ook zo bij moeder stond wist ik dat niet alleen mijn vader maar ook mijn broers en zussen mij hadden afgeschreven. Sindsdien geef ik desgevraagd ook aan dat ik als enig kind ben opgegroeid en nooit broers of zussen heb gehad. Het is goed zo, ik ben er helemaal mee klaar.   Je zult begrijpen dat ik daarom niet heel erg enthousiast was toen ik van Herman hoorde dat jij naar mij op zoek was. Herman is een van de weinigen die mij vanaf mijn jongste kinderjaren kent en waar ik nog contact mee heb. Via hem weet ik ook dat mijn familie nog net zo homofoob is als in de jaren vijftig. Daarom ook, waarschuw ik je dat jij je geen illusies moet maken dat je met ons contact kunt onderhouden zonder je familie te verliezen. Ik vond Stef – of eigenlijk ome Stef- een geweldige vent. Ik had onmiddellijk het grootste respect voor de wijze waarop hij met alle problemen die hij had ondervonden was omgegaan. Ik deelde zijn mening dat een homo is onze familie niet echt welkom zou zijn. Maar of het onmogelijk was zoals Stef veronderstelde betwijfelde ik toch. Ik zei hem dat ook en hij zei dat hij mij graag het voordeel van de twijfel gaf maar zich geen enkele illusie maakte en niet anders verwachtte dan dat de geschiedenis zich zou herhalen indien ik het waagde uit de kast te komen. Er is echter wel één groot verschil: Ik kan je nu al zeggen dat ons huis voor jou wagenwijd open staat wanneer je elders op straat geknikkerd wordt. Ik vond dit zo’n overweldigende geste dat ik uit mijn stoel kwam naar hem toeliep en hem spontaan omhelsde en zoende. Om vervolgens exact hetzelfde te doen bij Andrew die gedurende het hele gesprek rustig in zijn stoel naar ons had geluisterd waarbij hij non-verbaal heel duidelijk aangaf heel erg bij de zaak betrokken te zijn. Toen ik weer op mijn stoel zat leek het wel alsof ik in een andere wereld was gekomen. Plotseling besefte ik dat ik nooit meer op dezelfde wijze naar mijn familie zou kunnen kijken. Ik besefte ook dat ik mijn homoseksualiteit niet langer meer voor mij wilde houden. Ik wilde worden, en zijn wie ik was en als er mensen waren die dit niet beviel dan was dat hun probleem. Voor mij werd in een klap duidelijk wat mij te doen stond en dat zei ik ook tegen Stef.  Stef aarzelde met zijn reactie en toen mengde Andrew zich voor het eerst in het gesprek. “Wat vind Kees hiervan?”. Was zijn korte vraag. “Oh …eh.. ikweenie.?.””Precies”zei Andrew dat dacht ik al. “Jij moet nu eerst met Kees gaan praten om hem te vertellen wat je hier gehoord hebt en wat je van plan bent. Het is helemaal niet nodig dat jullie gelijktijdig uit de kast komen, maar Kees moet wel weten wat je gaat doen. Hij heeft er recht op als eerste te weten wat jouw plannen zijn. Alleen zo bouw je een solide vertrouwensbasis op. Jij gaat nu eerst met Kees overleggen en daarna moet je doen wat je goeddunkt. En als dan blijkt dat er twee daklozen in ons Brabantse land rondlopen, dan komen jullie maar gauw naar Breda. Dit huis en ons hart zijn groot genoeg om jullie op te nemen. Dat was toch wel een geweldig aanbod en ik werd helemaal warm van zoveel begrip hulpvaardigheid. Na nog een kop koffie gedronken te hebben vertrok ik weer naar huis. Enerzijds heel opgewekt, maar ook met duizenden gedachten in mijn hoofd.    

• 01-02-18

  Openbare Bibliotheek

  Mijn internetprovider heeft de werkzaamheden keurig aangekondigd met een brief. De klus die ze aan de kabel moesten doen, kan echter wel eens de hele dag duren. Het komt me niet goed uit. Ik moet per se een paar artikelen mailen. Daarom ga ik naar de stadsbibliotheek. Het is al weer een tijd geleden dat ik in de bieb ben geweest. Vroeger stonden de computers op de tweede etage. Er is ondertussen verbouwd. In de ruime hal op de begane grond is een heus café gekomen. Er omheen, in carré, de computers. Alles modern en licht. Een computer achterin lijkt me het geschiktst. Een mooi uitzicht op de komende en vertrekkende bezoekers. Met een cappuccino naast het toetsenbord ga ik aan het werk. Een paar uurtjes zal ik wel bezig zijn. Ik bedenk me dat het eigenlijk best een aardige omgeving is. Mooi gebouw, goede koffie en een gezellige drukte. Kortom een goede werkomgeving met af en toe wat afleiding. Ik ga helemaal op in mijn werk en merk plotseling dat er iemand naast me is komen zitten. Ik kijk onopgemerkt op zijn beeldscherm. Hij is zijn hotmail aan het checken. Als ik even later weer gluur, zie ik dat hij foto’s via zijn email heeft ontvangen. Ik kan mijn ogen niet afhouden van wat ik zie. In beeld het onderlichaam van een zwarte man met een grote stijve lul. Mijn buurman scrollt naar beneden. In verschillende poses zie ik dezelfde pik. Ik kijk mijn buurman aan. Hij kijkt tegelijkertijd naar mij. “Sorry”, verontschuldig ik me betrapt. “Ik wil je niet bespioneren, maar ik kan niet ophouden te kijken”. “Geeft niet hoor, ze staan op verschillende profielen op internet, iedereen kan ze zien. Ik heb de pics naar mezelf gemaild zodat ik ze niet op een computer hoeft te bewaren. Maar, jij bent de enige die nu weet welk hoofd erbij hoort”. Ik begin met een zin maar kom niet uit mijn woorden. Mijn buurman lacht en maakt mijn zin en mijn gedachten af. “Ja, het is mijn pik. En…”. Weer begin ik te stamelen, maar herstel me snel. ‘Fantastisch, de foto’s zien er geweldig uit, het maakt me vooral nieuwsgierig naar het levende exemplaar’. “Dat kan zomaar gebeuren,” glimlacht mijn buurman. Mijn gedachten gaan plotseling snel. “Toevallig moet ik even naar de wc”, zeg ik terwijl ik opsta. Snel kijk ik in de linkerbovenhoek van het scherm. Ik maak een mentale notitie van zijn emailadres. Mijn buurman sluit de internetpagina’s af die hij heeft openstaan. “Ik moet ook,” zegt hij terwijl ik achter hem naar de toiletten loop. Ik laat de deur op een kier. Niet veel later glipt mijn computerbuurman snel binnen. Hij doet de deur op slot en draait zich om. Nu kan ik hem eens goed bekijken. Bijzonder knap, groot, gespierd, tondeusekort haar en een diepzwarte huid. Rond de dertig schat ik hem. Zonder woorden maakt hij zijn spijkerbroek open. De knalrode Björn Borg had ik al op de foto’s gezien. Ik ga op de wc-pot zitten en kneedt de groeiende bobbel. Als ik het elastiek naar voren trek, kletst zijn pik tegen zijn buik tot boven zijn navel. Hij is aalglad geschoren. Ik lik zijn kale ballen en til ze met mijn tong op. Dan naar boven langs zijn harde lul. De aders liggen dik onder de huid. Tevreden geluiden boven me. Er parelt een druppel voorvocht op zijn eikel. Ik zuig het heldere sap op en neem dan zijn eikel in mijn mond. Langzaam duw ik mijn mond centimeter voor centimeter verder over zijn donkere lul. Ik neem hem zo diep mogelijk. Het lukt me niet helemaal. Dan voel ik twee handen op mijn hoofd. Hij neemt duidelijk geen genoegen met half werk. Terwijl hij met zijn handen mijn hoofd naar zich toetrekt, beweegt hij zijn onderlichaam naar voren. Hier is geen ontkomen aan. Na een minuut lukt het me mijn keel te ontspannen. De grote pik glijdt langs mijn strottenhoofd. Ik hoor een diepe kreun en een bemoedigend: “Ja, zo wil ik het, helemaal in je keel”. Hij voert het ritme op. Hij neukt stevig door. De druk van zijn handen wordt minder. Ik moet even op adem komen. Zijn lul zit onder mijn speeksel. Dikke klodders druppelen op de grond. Veel tijd gunt hij me niet. Hij steekt zijn staaf weer in mijn mond. Mijn strot is ondertussen helemaal ontspannen en zijn eikel glijdt in mijn keel. Met een gelijkmatig ritme neukt hij me. Hij voert het tempo op. Ik maak mijn broek los en bevrijdt mijn eigen keiharde pik en begin te rukken. Boven me hoor zijn gehijg heftiger klinken. Ik voel zijn lul dikker worden. Hij komt klaar met een luide grom. Hij trekt zijn pik iets terug. Ik proef zijn warmbittere zaad. Een paar flinke golven volgen. Hij trekt zijn lul helemaal uit mijn mond. Zijn zaad vermengt met mijn spuug. Het contrast van het bleke vocht met zijn zwarte pik is groot. Ik spuug tussen mijn benen het sperma in de pot. “Ik heb het al geproefd, ik hoef het niet per se slikken,” verklaar ik mijn handeling. “Hoeveel tijd heb je nodig om te herstellen,” vraag ik vervolgens. “Geen problemen met een tweede ronde. Ik wil je neuken,” antwoordt hij en dat wordt bevestigd door zijn pik. Die is nauwelijks in formaat afgenomen. Ik draai me om, spuug op mijn vingers en besmeer mijn anus. Twee vingers duw ik naar binnen om mijn kringspier los te maken. Ik spreid mijn benen over te wc-pot, buig me voorover en leun op de stortbak. Zijn pik glijdt tussen mijn benen. “Klaar?” vraagt hij me kort. Ik bevestig met een even kort antwoord. Ik voel zijn eikel naar binnen glijden. Zijn pik is nog glad van ons gezamenlijk vocht. Hij pakt me bij zijn schouders en duwt in een keer fel door. Ik ben los en ontspannen genoeg om het zonder pijn te doorstaan. Mijn pik eigen pik is nog steeds stijf en ik begin mezelf te rukken. Met lange halen ramt mijn computerman stevig door. Ons vocht maakt dat het soepel gaat. Hij hijgt in mijn nek. Zijn bewegingen worden sneller en korter. Bij mezelf voel ik het opborrelende gevoel van een orgasme. Het kreunen en hijgen achter me wordt luider. Met een harde finale spuit hij zijn zaad diep in mijn kont. Uitgeteld hang hij over me heen. Ook ik bereik het eindpunt. Met een paar stevige stralen spuit ik mijn zaad in de pot. Langzaam trekt hij zich uit me. Ik houd van dat gevoel. Terwijl we onszelf schoonmaken met wc-papier vraag ik zijn naam. “Noem me maar Rick,” zegt hij glimlachend. Ik herken de naam van zijn hotmail-account. “Leuk je te ontmoeten en zo onverwacht, ik kon thuis niet op internet en moest absoluut een paar mails sturen,” verklaar ik mijn aanwezigheid in de bibliotheek. Rick: “Ik ben pas verhuisd en heb nog geen aansluiting, daarom ben ik hier.” Ik buig me naar hem toe en kus hem op zijn mond. Hij opent zijn lippen en we kussen alsof we nog moeten beginnen. “Ik moet gaan, misschien zien we elkaar nog eens hier” zegt Rick. We glippen naar buiten. Woordeloos nemen we afscheid. Rick glimlacht: ‘tot ziens’. Ik geef hem een korte tik op zijn mooie ronde billen. Ik realiseer me dat ik ze nu pas voor het eerst zie. Terwijl ik terug naar mijn computer loop, zie ik Rick naar buiten wandelen. Hij glimlacht nog een keer achterom en knipoogt. De bibliothecaris kijkt me aan en vervolgens naar de uitgang waar Rick nog een keer omkijkt. Het gezicht van de bibliothecaris staat vol vraagtekens. Zou hij doorhebben wat er op zijn toiletten is gebeurd. Ik lach hem vriendelijk toe. Ik open mijn hotmail en stuur Rick een mail. Ik typ mijn huisadres in het bericht. Eronder: ‘Nu heb je twee adressen van me. Gebruik ze!’

• 30-01-18

  Een verrassende reis 8-10

  Hier volgt weer een verrassende wending aan het verhaal ik hoop dat jullie ook dit kunne waarderen, veel leesplezier!8 Na het eten vertrok Luc weer naar het ziekenhuis. Ofschoon hij heel blij was met zijn logeeradres, wilde hij toch zo gauw mogelijk naar Marc, hij wilde weten hoe het met hem ging. De weg was gemakkelijk te vinden en niet lang daarna stond Luc naast het bed van een slapende Marc. Luc wilde hem niet direct wakker maken en keek eens rond het bed. Het viel hem op dat de katheterzak weg was, en als in een reflex beurde hij het laken op om te kijken of daar wat te zien was. Inderdaad was de katheter  weg en Marc had, heel discreet, een boxer aan. Luc dacht jammer, ik had hem graag nog even bewonderd. Hij liet het laken zakken, pakte een stoel en ging naast het bed zitten. Even later kwam er een verpleegster binnen. “Ik denk dat  meneer het hele bezoek wel zal blijven slapen. Hij heeft een volledige narcose gehad en dat werkt nog een tijdje na. Het is wel zo dat als hij nu goed doorslaapt tot morgenvroeg dan is hij morgen een heel stuk opgeknapt”. Luc was blij met deze informatie en zei dat hij nog een half uurtje bleef en morgen wel terugzou komen. “Dat is prima, en dan hoef je niet op het bezoekuur te wachten hoor, Kom maar na tienen, dan is iedereen gewassen en mag je wel even bij hem. Jullie zijn  toch een vriendenstel?”. Eh ja zei Luc, terwijl hij voelde dat hij bloosde. Het was ook allemaal zo nieuw. “Nou dan kom je morgen maar gauw hier naar toe, maar je kunt hem nu beter laten slapen”. En weg was ze. Luc keek naar het gezicht van Marc dat hem in 2 dagen zo vertrouwd was geworden en kon zich nauwelijks voorstellen dat er een tijd was geweest dat ze elkaar niet kenden.  Het voelde zo vertrouwd.  Na ruim een half uur stond Luc op, rekte zich eens lekker uit en boog zich over Marc. Hij drukte een zoen op zijn mond, maar meer dan een korte hapring in de ademhaling leverde dit niet op. Marc was zich van niets bewust, maar zijn lijf was hard aan het werk om gevolgen van de ontsteking en de operatie te overwinnen. Luc verliet de kamer om na een bewogen dag te gaan rusten op zijn logeeradres. Maar van rust zou nog een tijdje weinig komen…   Moeiteloos vond Luc de woning en viste de sleutel uit zijn broekzak. Neem maar een sleutel mee had Steve gezegd, dan kun je er zo in. Wij zijn waarschijnlijk boven als jij terugkomt dus loop dan maar gelijk door de trap op dan zien we je wel. En precies zo ging het. Na binnenkomst zag Luc al heel gauw dat er niemand beneden was dus riep hij maar een keer in het trapgat naar boven. “Ja kom naar boven wij zijn hier” was het antwoord. Luc liep de trap op en keek, boven gekomen, zo in een hele grote badkamer  waarin boven de rand van een ronde jacuzzi twee lachende gezichten hem toeriepen, “ja schrik maar niet wij zijn bloot en als je slim bent trek je je plunje uit en kom er gezellig bij, er is plaats genoeg. “Ja maar….””Niks te ja maren gewoon uitkleden en in bad komen. Nou ja zeg.. Het was lang geleden dat Luc zo gebiedend was toegesproken, maar nu hij er even over nadacht leek het idee van een lekker bad hem helemaal niet zo verkeerd. Dus stapte hij uit zijn kleren en liet zich in het heerlijke lauwwarme sop glijden. Nauwelijks zat hij wijdbeens op het zitgedeelte, zijn hoofd achterover en de armen wijd op de rand van het bad rustend, of Kees drukte op een knopje waardoor de jacuzzi begon te bubbelen en zijn heerlijke masserende werk ging doen. Na zo een poosje heerlijk gezeten/gelegen te hebben voelde Luc als het ware de vermoeidheid uit zijn lijf stromen. En Luc voelde nog meer. Steve en Kees waren ieder aan een kant vlak naast hem gaan zitten en vier handen begonnen hem te strelen. Eerst over zijn armen en onderbenen later langs zijn borst en boven benen en heel langzaam voelde hij hoe steeds vaker zowel links als rechts zijn zak en pik even werden aangeraakt. Dit was zo lekker dat Luc het met gesloten ogen bleef ondergaan. Wel haalde hij zijn armen van de badrand en sloeg ze bij Kees en Steve om hun nek. Luc wilde zo voorkomen dat ze hun massage voortijdig zouden beëindigen maar ook omdat het gewoon een lekker gevoel geeft om twee stevige kerels in je armen te houden. Heel rustig bleven Steve en Kees met elk een hand de bovenbenen en buik van Luc strelen ondertussen liet Kees wat water weglopen zodat de tepeltjes van Luc juist boven het water uitkwamen. Twee gulzige monden zogen zich ieder vast aan een tepel en met het puntje van hun tongen wisten ze Luc “helemaal gek” te maken. Nooit had Luc geweten dat hij op die plaats zo gevoelig was. Het stereo zuigen aan zijn tepels en het dito strelen van zijn benen veroorzaakte een snoeiharde erectie en zonder dat er ook maar iemand aan zijn pik kwam voelde Luc dat hij bijna klaarkwam. “Hou op, want ik ga zo spuiten” kreunde Luc. “Lekker laten komen, het bad zal er niet van gaan overstromen” was het commentaar van Steve.  En inderdaad terwijl ze zijn liezen bleven masseren voelde Luc zijn zaad omhoogstuwen en met twee-drie krachtige stoten spoot hij zich helemaal leeg. Oh, wat was dat lekker. Maar zoals vaker gebeurt als het kwakkie er eenmaal uit is dan is de spanning weg en voelt iedere aanraking als een elektrische schok. Zo ook bij Luc. Hoezeer hij ook genoten had van de behandeling, hij liet Steve en Kees los en was blij dat ze gelijk doorschoven zodat ze precies tegenover Luc naast elkaar kwamen te zitten. Logisch, het gestreel en gerommel met Luc had hen beiden natuurlijk ook behoorlijk opgewonden en ook die spanning moest ergens een uitweg vinden. Ze pakten elkaar in een stevige omhelzing en gaven zich over aan een enorme tongzoen. Kees draaide zich recht tegenover Steve en ging op zijn knieën schrijlings boven Steve zitten. Kennelijk hadden ze dit vaker gedaan want Luc zag dat Kees zich langzaam op de pik van Steve liet zakken en deze liet zijn pik schijnbaar moeiteloos bij Kees naar binnen glijden. Steve liet zich wat onderuit zakken en Kees begon langzaam op en neer te bewegen. Luc genoot met volle teugen en vond het heerlijk om die twee gasten zo samen bezig te zien. Hij hoefde er weinig moeite voor te doen om zich voor te stellen dat hij en Marc binnen niet al te lange tijd ook zo ongedwongen en ongeremd met elkaar zouden neuken. Luc voelde dat alleen al bij de gedachte daaraan zijn sterretje begon te kriebelen. Maar het kriebelde niet alleen bij Luc, het geschuif van Kees over de paal van Steve bleef niet zonder gevolgen. Met een enorme brul kwam Steve klaar en spoot zijn volle lading in de reet van Kees die extra diep doorzakte zodat hij ook de laatste druppel uit die heerlijke paal van Steve in zijn darmen voelde komen. Steve lag uitgeteld en  met open mond na te genieten en  Zodoende was het voor Kees maar en hele kleine moeite om overeind te komen en zijn tot het uiterste gespannen pik in de mond van Steve te schuiven. Nauwelijks had hij zijn lippen om de eikel van Kees gevouwen of deze laatste spoot zijn pik leeg, recht en diep in de keel van zijn vriendje Steve. Kennelijk lustte deze laatste er wel pap van. Zonder één druppel te morsen slikte hij alles door en likte, toen Kees zijn pik wat teruggetrokken had, ook de laatste druppel mannenpap van de eikel.   Met een diepe zucht zakte Kees terug in het bad en lag met gesloten ogen een poosje na te genieten. De jacuzzi bubbelde en het was voor alle drie een heerlijk relax moment. Maar zoals met alles kwam ook hier een eind aan. Kees moest over en klein uur in het ziekenhuis zijn en dat kon onmogelijk in zijn blote reet. Kees was de eerste die het bad verliet en in de douchecabine dook die in een hoek van de badkamer was gemaakt. Even lekker afspoelen en dan heerlijk droog föhnen. Deze badkamer was werkelijk van alle gemakken voorzien. Naast de douchecabine stonden in een cirkel een aantal verticale glimmende roestvrij stalen buizen.  De ruimte tussen twee palen was zo groot dat je daar tussendoor kon schuiven en de cirkel was zo groot dat je er ruim in kon staan. Zodra Kees druipend van het water tussen deze palen stond kwam er uit honderden gaatjes en vanuit alle richtingen warme lucht over zijn lijf. In  no time was Kees heerlijk droog en glad zonder dat hij ook maar iets anders voor had hoeven doen dan zich al strelend over zijn hele lijf tegoed doen aan de lauwwarme lucht. Daarna ging Kees naar een inloop kast tussen bad- en slaapkamer om zich aan te kleden. Zo en nu wij zei Steve, terwijl hij Luc uitnodigend voorging naar de douche cabine. Zonder elkaar ook maar met een vinger aan te raken douchten zij zich af en liet zich vervolgens een voor een lekker droogblazen. Volgens Luc kon je veel samen maar bij dit drogen moest je het niet hebben dat een ander je de –warme- wind ontnam.   Juist toen ze alle twee droog en naakt in de badkamer stonden kwam Kees binnen. Keurig gekleed in een smetteloos uniform om naar zijn zeggen ”Het dagelijkse brood te verdienen terwijl jullie als  twee luie flikkers liggen te meuren”. De grijns op zijn smoel sprak zijn verontwaardiging duidelijk tegen, maar het was ook wel duidelijk dat hij liever thuisgebleven was. Steve zoende zijn mannetje hartelijk gedag, Luc kreeg een plagende klets tegen zijn blote billen en weg was Kees.  Wat doen we?  vroeg Steve. “Kweenie” zei Luc wat zou jij  willen? “,”Ik “zei Steve “zou het liefst in mijn blote reed in bed duiken, nog effies kletsen en dan slapen”. Lijkt me een strak plan, maar slaap ik dan op jullie slaapkamer, dat we nog kunnen kletsen, vroeg Luc. Sterker nog, je slaapt in hetzelfde bed, kom maar dan laat ik het zien. Als de badkamer al een verrassing was, de slaapkamer was dat nog meer. In een hele ruime kamer die duidelijk was ontstaan door van 2 slaapkamers één te maken stond een mega-bed van wel vier meter breed en drie meter lang. Woooohw wat een bed was het enige dat Luc uit kon brengen. Een vlakte van heerlijk stug verende matrassen waarop diverse dekbeden en kussens lagen en waarop je met gemak met vijf of zes personen zou kunnen liggen. Wat is dit??? Was het enige wat Luc uit kon brengen. “Ons bed” merkte Steve droog op. “Ja dat zie ik, maar wat een megading!” Steve liet zich op  het bed vallen en Luc volgde zijn voorbeeld. Lekker genesteld tegen een paar kussens lagen ze lekker op het bed. Naast het bed stond iets dat op een nachtkastje leek maar een minibar bleek te zijn. Met een “wat wil je drinken” naar Luc opende hij het en pakte er een flesje cola uit.  “Heb je ook sinas?” vroeg Luc “Tuurlijk” en met in iedere hand een flesje dook Steve op het bed. Opener en glazen stonden onder handbereik en binnen de kortste keren dronken de heren met smaak hun verfrissing. “Wat hebben jullie het mega voor elkaar” sprak Luc. Ik vraag me af hoe jullie dit voor elkaar hebben gekregen. Ach zei Steve, wie niet steelt of erft, blijf arm tot ie sterft.  Hoezo vroeg Luc verschrikt,  jullie zijn toch geen dieven??? Steve schaterde het uit: Fout! Maaarrre; “Je mag nog een keer raden”. Hebben jullie dit dan geërfd ?    Ja inderdaad maar dat is een heel verhaal, ik wil het je wel vertellen maar weet niet of je er interesse in hebt.. Nou zei Luc: “Ik heb de tijd en het lijkt me best boeiend om te horen”.   Welnu, onze familie is uiterste conservatief en hecht heel erg aan traditie. Van kinds af aan is mij verteld dat ik Steve heet naar mijn grootvader van vaders kant. Hij had negen kinderen en allen hebben hun oudste zoon naar hem genoemd. Toen ik wat ouder werd kwam ik er achter dat ook mijn over- en betovergrootvader Stephan heetten. Alleen opa zelf had wel 5 zonen maar geen Stefan. Dat vond ik vreemd. Maar als ik er naar vroeg kreeg ik altijd een vaag of helemaal geen antwoord. Ik was 16 toen opa stierf en kort daarna volgde mijn oma. Ze woonden nog altijd in het best grote huis waarin ze hun hele trouwdag hadden gewoond en waar ook alle kinderen ooit een plekje hadden. “Weggooien kan altijd nog” was het devies van opa, dus het leeghalen van dit huis was echt een mega klus, waarbij elke hulp welkom was, ook die van mij. In een kast op zolder vond ik een krantenknipsel met een foto van een eindexamenklas HBS uit 1955. Op de foto stonden zo’n 20 jonge mannen waarvan één gezicht me direct opviel, het leek wel alsof er op de voorste rij een tweelingbroer van mij zat. Onder de foto stonden de namen van de geslaagden en het bleek dat mijn “tweelingbroer” Stephan van Haaren heette. Dit kon geen toeval zijn. Bewijzen kon ik niets, maar ik wist gewoon dat ik niet naar mijn tweelingbroer keek maar naar een voor mij volkomen onbekende oom. Mijn vader was de eerste en meest voor de handliggende persoon die ik er naar kon vragen dus zodra ik kon deed ik dat ook. Hij schrok, dat was duidelijk en was ook even van zijn stuk toen hij het krantenknipsel weer aan me terug gaf. “Ja, dat was onze Stephan”. “Hoezo “was”, is hij dan dood?” “Misschien wel, en zo neen zou ik absoluut niet weten of en waar hij leeft en om je de waarheid te zeggen hoef ik het ook niet te weten ook, zo iemand hoort niet in onze familie!”. “Omdat?” “Dat doet er niet toe, dat hoofdstuk is jaren geleden afgesloten en dat gaan we niet meer openen”. En daar kon het mee doen. Maar ik was geen kind meer en er was nog iets. Toen ik op de LTS kwam ontmoette ik Kees. We konden het direct goed met elkaar vinden maar na ongeveer een jaar ontdekten we dat wij samen verder wilden. Zo jong als we waren wisten we dat we nooit met een meisje gelukkig zouden worden. Maar we wisten ook dat in onze beide families de pleuris uit zou breken als dit bekend zou worden. Toen ik nog eens goed naar de foto keek kwam ik steeds meer tot de conclusie dat ik wel eens niet de eerste homo in onze familie zou kunnen wezen. Ik besloot mijn oom te gaan zoeken en niet te rusten voordat ik hem gevonden had. Trouwens je hebt al een lange zware dag achter de rug, zouden we niet gaan slapen? vroeg Steve aan Luc. Nee joh, dit verhaal is veel te spannend, ga door! Oké. Ik besloot dus op zoek te gaan naar mijn oom maar waar moest ik beginnen? Internet zoals nu was er niet. Het telefoonboek van Den Bosch, waar we vandaan komen, barstte ook toen al van de “van Haarens” dus dat was onbegonnen werk. Op het gemeentehuis kon of wilde men mij ook niet helpen, dus het was lastig. Uiteindelijk vond ik een van de klasgenoten die op de foto stond en hij wist me te vertellen dat Stef zoals hij hem noemde naar Breda was vertrokken. Maar het belangrijkste was; hij wist mij het adres te geven van ene Herman, en hij zei zeker te weten dat die mij alle informatie kon geven die ik nodig had. Maar….. ik weet niet of hij je wil helpen. Het ligt allemaal heel gevoelig!  Omdat ik met het telefoonboek van Breda ook niet verder kwam, heb ik toch maar eens gebeld met die Herman. Toen ik hem vertelde  wie ik was en waarvoor ik belde was het lange tijd stil. Toen kwam de reactie, heel kortaf zei hij dat ik hem over een week terug mocht bellen maar tot die tijd niets moest ondernemen. Zelden heeft een week zo lang geduurd. En zelden was een telefoongesprek dat we na een week hadden zo kort. “Je mag Stef bellen maar hij schat in dat jouw familie nog niet weet dat je hem zoekt en in dat geval raadt hij je dringend aan dit vooral zo te laten”. Hij gaf me een telefoonnummer en daarmee was de kous af. Ik moest het even laten bezinken maar al heel gauw daarna besloot ik mijn oom Stef te bellen. Het klonk onmiddellijk heel vertrouwd want de stem was precies hetzelfde als die van mijn opa en mijn vader. Het gesprek was niet onaardig maar wel heel duidelijk. De breuk tussen mijn oom en de rest van de familie was definitief  daarover kon geen enkel misverstand bestaan. We spraken af dat ik hem éénmaal zou bezoeken en dan van hem het hele verhaal te horen krijgen.  Daarna was het aan mij om te bepalen of ik hem nog ooit zou willen zien, maar in dat geval zou ik me wel heel goed moeten realiseren dat dit voor mij vergaande consequenties zou krijgen, maar daar kwam ik vanzelf wel achter, aldus mijn oom. Ik was welkom in de Jacob Catssingel te Breda. “Was dat in dit huis” vroeg Luc? “Ja” zei Steve “ dat was in dit huis”. We maakten een afspraak en een paar dagen later stond ik hier aan het einde van een middag, toch wel zenuwachtig, op de stoep.